Jaroszowice (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°51′46.8″N 19°31′7.9″E
- błąd 4 m
WD 49°52'0.1"N, 19°31'59.9"E
- błąd 14 m
Odległość 1177 m
Jaroszowice
wieś
Ilustracja
Budynek dawnego młyna, stan w roku 2008
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat wadowicki
Gmina Wadowice
Liczba ludności (2006) 1700
Strefa numeracyjna 33
Tablice rejestracyjne KWA
SIMC 0074211
Położenie na mapie gminy Wadowice
Mapa konturowa gminy Wadowice, w centrum znajduje się punkt z opisem „Jaroszowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Jaroszowice”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Jaroszowice”
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa konturowa powiatu wadowickiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Jaroszowice”
Ziemia49°51′46,8″N 19°31′07,9″E/49,863000 19,518861

Jaroszowicewieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Wadowice[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Wieś położona jest nad rzeką Skawą, u podnóża Jaroszowickiej Góry, szczytu Beskidu Małego. Rzeka Skawa dzieli wieś na dwie części: prawobrzeżną (z kościołem) i lewobrzeżny przysiółek o nazwie Zbywaczówka, będące oddzielnymi sołectwami.

Na terenie Jaroszowic działalność duszpasterską prowadzi kościół rzymskokatolicki parafii św. Izydora.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Jaroschowice wymienia w latach (1470–1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kaplica murowana wybudowana w latach 1860–1868 na miejscu starszej, sześciobocznej
  • kapliczka na słupie w kształcie balasa z I połowy XIX wieku
  • stara strzelnica

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-03-04].
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, s. 292.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]