Skawa (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Skawa
Skawa poniżej Makowa Podhalańskiego
Skawa poniżej Makowa Podhalańskiego
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja woj. małopolskie
Rzeka
Długość 96,4 km
Powierzchnia zlewni 1160 km²
Średni przepływ 11,1 m³/s (Wadowice
315 m n.p.m.)
Źródło
Wysokość ≈700 m n.p.m.
Współrzędne 49°33′35″N 19°45′20″E/49,559722 19,755556
Ujście
Współrzędne 50°01′51″N 19°27′13″E/50,030833 19,453611
Szlak
RiverIcon-Spring.svg 96,4 poniżej Przełęczy Spytkowickiej
700 m n.p.m.
RiverIcon-estuary.svg 0 Wisła
powyżej wsi Smolice
217 m n.p.m.
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Powódź na Skawie w 2001

Skawarzeka, prawy dopływ Wisły. Płynie na obszarze Beskidów Zachodnich i Pogórza Zachodniobeskidzkiego przez Beskid Żywiecki, dalej przez Beskid Makowski i Beskid Mały, między pogórzami Śląskim i Wielickim oraz Doliną Wisły[1]. Jej bieg w całości znajduje się na terytorium województwa małopolskiego[2].

Bieg rzeki[edytuj | edytuj kod]

Wypływa kilkoma potokami poniżej Przełęczy Spytkowickiej na wysokości ok. 700 m n.p.m.[2].

W miejscowości Świnna Poręba od kilkunastu lat powstaje zapora. Powstanie Zbiornika Świnna Poręba planowane jest na rok 2014[3]. Ma on pełnić głównie funkcję przeciwpowodziową oraz źródło wody dla ludności i przemysłu. Górski charakter reżimu hydrologicznego Skawy sprawia, iż jest ona rzeką o małej bezwładności hydrologicznej. Charakteryzuje się w związku z tym znaczną amplitudą zmienności przepływów. Skawa jest rzeką o znacznym potencjale powodziowym, charakteryzuje się gwałtow­nymi, lecz krótkotrwałymi wezbraniami.

Skawa uchodzi do Wisły w okolicy wsi Smolice, tuż za znajdującym się tam stopniem wodnym wchodzącym w skład Drogi Wodnej Górnej Wisły.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Z rzadkich w Karpatach gatunków roślin w dolinie Skawy stwierdzono występowanie rdestnicy nawodnej (w miejscowości Dąbrówka) oraz rdestnicy włosowatej (w Świnnej Porębie)[4]. Ponadto w jej wodach występują gatunki ryb charakterystyczne dla wód górskich: pstrąg potokowy, strzebla potokowa, lipień oraz głowacze.

Dopływy[edytuj | edytuj kod]

Bachorzówka, Bandurów Potok, Baranów Potok, Brzanów, Brzezina, Bystrz, Bystrzanka, Cadynka, Cechówka, Choczenka, Czarczówka, Czerna, Dąbrówka, Dudrakówka, Dzialski Potok, Głęboki Potok, Grzechynka, Jastrzębnik, Jaszczurówka, Kleczanka, Kosiczne, Potok Księży, Łękawka, Łowiczanka, Malejówka, Młynówka, Nawieśnica, Niedorowski Potok, Osielczyk, Paleczka, Plebański Potok, Ponikiewka, Potok pod Stachurą, Pożoga, Pudłówka, Radoczanka, Sarnówka, Skawica, Skawski Potok, Snukowy Potok, Stachorówka, Stanaszkówka, Strącze, Stryszawka, Stryszówka, Szczepankówka, Szeroki Potok, Śleszówka, Tarnawka, Wieprzec, Wieprzówka, Wronków Potok, Zarębski Potok, Zygodówka, Żarnowska Woda[5].

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze miejscowości nad Skawą: Spytkowice, Skawa, Jordanów, Bystra Podhalańska, Osielec, Maków Podhalański, Sucha Beskidzka, Zembrzyce, Tarnawa Dolna, Wadowice, Zator, Skawce[2].

Przypisy

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. a b c Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-04-01].
  3. Miliard na tamę, która uratowała Kraków
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. Wykaz wód płynących Polski. [dostęp 2015-11-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]