Jaskinia Łokietka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jaskinia Łokietka
Sala Rycerska w Jaskini Łokietka
Sala Rycerska w Jaskini Łokietka
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Położenie gmina Skała w pobliżu wsi Ojców
Właściciel Skarb Państwa
(Ojcowski Park Narodowy)
Długość 320 m
Deniwelacja 7 m
Wysokość otworów 453 m n.p.m.
Ekspozycja otworów ku NW
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Jaskinia Łokietka
Jaskinia Łokietka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jaskinia Łokietka
Jaskinia Łokietka
Ziemia50°12′06″N 19°49′07″E/50,201728 19,818614

Jaskinia Łokietka (lub Grota Łokietka, dawniej znana m.in. jako Jaskinia Królewska[1]) – jaskinia krasowa o rozwinięciu poziomym w Dolinie Sąspowskiej w północno-zachodnim zboczu Chełmowej Góry w obrębie Ojcowskiego Parku Narodowego, udostępniona dla ruchu turystycznego.

Z jaskinią wiąże się legenda o Władysławie Łokietku, który schronił się w niej na okres około 6 tygodni po ucieczce z Krakowa przed wojskami czeskiego króla Wacława II. Życie uratował mu pająk, który zasłonił otwór jaskini pajęczyną, wprowadzając w błąd pościg. Pamiątką po tym wydarzeniu są nazwy jaskini oraz poszczególnych jej komór, a także brama w kształcie pajęczej sieci, zamykająca wejście.

Do wejścia prowadzi wąska szczelina skalna o długości 20 metrów (pozostałość korytarza, którego strop zawalił się). Korytarz zwany Głównym prowadzi do Sali Rycerskiej o wymiarach 25 × 10 m, z którego wychodzą dwa korytarze: schodami w dół do tzw. Sypialni (sztucznie przebity w roku 1974 przez górników Antoniego Jaźwińskiego, Antoniego Kaziróda i Stefana Czerniaka z Zakładów Górniczo-Hutniczych „Bolesław” w Bukownie koło Olkusza) oraz tzw. Kuchni, sali znajdującej się blisko powierzchni ziemi (ze stropu zwisają korzenie drzew). Sypialnia jest największą salą jaskini o wymiarach 20 × 30 m. Szata naciekowa Jaskini Łokietka jest uboga, zachowała się tylko w niedostępnych miejscach. Łączna długość korytarzy i komór wynosi około 270 metrów, temperatura zaś 7–8 °C.

Jaskinia ta była znana od dawna. Pierwsze wzmianki pochodzą z końca XVII wieku, gdy nosiła nazwę Spelunca Regia (Jaskinia Królewska)[1]. Od końca XVIII wieku stanowiła atrakcję turystyczną, zwiedzano ją, wraz z sąsiednią Jaskinią Ciemną, w czasie odwiedzin popularnego wówczas Ojcowa. W 1927 uznana za zabytek.

Jaskinia Łokietka przystosowana jest do obsługi masowego ruchu turystycznego. Istnieją ułatwienia w postaci drewnianych schodów, oświetlenia elektrycznego (od 1987). Rocznie zwiedza ją ponad 90 tysięcy osób[2].

Łokietek pod Ojcowem, Wojciech Gerson

Przypisy

  1. a b c Urszula Bijak, Mariusz Rutkowski. Problemy ze standaryzacją nazw polskich jaskiń. „Archiwum Fotogrametrii, Kartografii i Teledetekcji”. 23, s. 29-35, 2012. ISSN 2083-2214. 
  2. a b Zygmunt Kruczek: FREKWENCJA W ATRAKCJACH TURYSTYCZNYCH. Polska Organizacja Turystyczna, 2014. [dostęp 2017-08-28]. s. 61.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]