Jeff Coetzee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeff Coetzee
Ilustracja
Jonatan Erlich (z lewej) i Jeff Coetzee
Państwo  Południowa Afryka
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1977
Okiep
Wzrost 173 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1996
Zakończenie kariery 2011
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 184 (6 grudnia 1999)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 12 (3 listopada 2008)
Australian Open SF (2003, 2008)
Roland Garros 3R (2002, 2007)
Wimbledon 2R (2000, 2002, 2008, 2009)
US Open QF (1999)

Jeff Coetzee (ur. 25 kwietnia 1977 w Okiep) – południowoafrykański tenisista i trener tenisa, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę zawodową Coetzee rozpoczął w 1996 roku, a zakończył w 2011 roku.

W grze pojedynczej jego najlepszym wynikiem jest finał w roku 1999 zawodów o randze ATP Challenger Tour w Rancho Mirage, gdzie pokonał m.in. Taylora Denta. Pojedynek finałowy przegrał z Bobem Bryanem.

W grze podwójnej Coetzee wygrał 6 turniejów rangi ATP World Tour oraz 10–krotnie był finalistą. W wielkim szlemie jego najlepszym rezultatem jest półfinał deblowego Australian Open z 2003 roku, kiedy wspólnie z Chrisem Haggardem wyeliminował po drodze jeden z czołowych debli na świecie, Donalda Johnsona i Jareda Palmera. Mecz o finał przegrał z Michaëlem Llodrą i Fabrice'em Santoro. W sezonie 2008 ponownie doszedł do półfinału Australian Open. Partnerem deblowym Coetzee był wówczas Wesley Moodie. Pojedynek o finał rozgrywek przegrał z Arnaudem Clémentem i Michaëlem Llodrą.

W latach 2000–2009 reprezentował RPA w Pucharze Davisa. Debiutował jako singlista, ale oba swoje pojedynki, z Białorusinami Maksem Mirnym i Uładzimirem Wałczkouem, przegrał. Później występował w reprezentacji wyłącznie w deblu wygrywając 13 meczów, a 3 przegrywając.

W 2008 roku Coetzee zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Odpadł z gry podwójnej w 1 rundzie wyeliminowany przez parę Nicolás AlmagroDavid Ferrer[1]. W turnieju startował wspólnie z Kevinem Andersonem.

W rankingu gry pojedynczej Coetzee najwyżej był na 184. miejscu (6 grudnia 1999), a w klasyfikacji gry podwójnej na 12. pozycji (3 listopada 2008).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (6–10)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 21 lipca 2002 Amersfoort Ceglana Południowa Afryka Chris Haggard Brazylia André Sá
Brazylia Alexandre Simoni
7:6(1), 6:3
Finalista 1. 28 lipca 2002 Sopot Ceglana Australia Nathan Healey Czechy František Čermák
Czechy Leoš Friedl
5:7, 5:7
Zwycięzca 2. 6 października 2002 Tokio Twarda Południowa Afryka Chris Haggard Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Graydon Oliver
7:6(4), 6:4
Zwycięzca 3. 4 stycznia 2003 Adelaide Twarda Południowa Afryka Chris Haggard Białoruś Maks Mirny
Stany Zjednoczone Jeff Morrison
2:6, 6:4, 7:6(7)
Finalista 2. 14 września 2003 Bukareszt Ceglana Szwecja Simon Aspelin Niemcy Karsten Braasch
Armenia Sarkis Sarksjan
6:7(7), 2:6
Finalista 3. 22 lutego 2004 Memphis Twarda (hala) Południowa Afryka Chris Haggard Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 4:6
Finalista 4. 7 marca 2004 Scottsdale Twarda Południowa Afryka Chris Haggard Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Brian MacPhie
3:6, 1:6
Finalista 5. 30 października 2005 Lyon Dywanowa (hala) Holandia Rogier Wassen Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
3:6, 1:6
Finalista 6. 16 lipca 2006 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Justin Gimelstob Stany Zjednoczone Robert Kendrick
Austria Jürgen Melzer
6:7(3), 0:6
Zwycięzca 4. 13 stycznia 2007 Auckland Twarda Holandia Rogier Wassen Szwecja Simon Aspelin
Południowa Afryka Chris Haggard
6:7(9), 6:3, 10–2
Zwycięzca 5. 23 czerwca 2007 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Holandia Rogier Wassen Czechy Martin Damm
Indie Leander Paes
3:6, 7:6(5), 12–10
Finalista 7. 5 stycznia 2008 Ad-Dauha Twarda Południowa Afryka Wesley Moodie Niemcy Philipp Kohlschreiber
Czechy David Škoch
4:6, 6:4, 9–11
Zwycięzca 6. 20 kwietnia 2008 Estoril Ceglana Południowa Afryka Wesley Moodie Wielka Brytania Jamie Murray
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:2, 4:6, 10–8
Finalista 8. 17 lutego 2008 Marsylia Twarda (hala) Szwajcaria Yves Allegro Czechy Martin Damm
Czechy Pavel Vízner
6:7(0), 5:7
Finalista 9. 22 czerwca 2008 Nottingham Trawiasta Wielka Brytania Jamie Murray Brazylia Bruno Soares
Zimbabwe Kevin Ullyett
2:6, 6:7(5)
Finalista 10. 2 listopada 2008 Paryż Twarda (hala) Południowa Afryka Wesley Moodie Szwecja Jonas Björkman
Zimbabwe Kevin Ullyett
2:6, 2:6

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery tenisowej Coetzee zajął się pracą trenerską. Na US Open 2014 poprowadził parę Sania MirzaBruno Soares do tytułu w konkurencji gry mieszanej[2]. Pełni funkcję trenera Kolumbijczyków Roberta Faraha i Juana Sebastiána Cabala[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jeff Coetzee Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-02-25] (ang.).
  2. a b Coetzee-Jeff | ATP World Tour | Tennis, „ATP World Tour” [dostęp 2018-02-25] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]