Karsten Braasch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karsten Braasch
Państwo  Niemcy
Miejsce zamieszkania Ratingen
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1967
Marl
Wzrost 180 cm
Masa ciała 73 kg
Gra leworęczna
Status profesjonalny 1987
Zakończenie kariery 2005
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 38 (13 czerwca 1994)
Australian Open 3R (1997)
Roland Garros 1R (1992, 1994, 1995)
Wimbledon 2R (1992, 1994)
US Open 3R (1993)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 36 (10 listopada 1997)
Australian Open 3R (2001, 2004)
Roland Garros QF (1997, 2004)
Wimbledon 2R (1998, 1999, 2002)
US Open 2R (1998)

Karsten Braasch (ur. 14 lipca 1967 w Marl) – niemiecki tenisista, zwycięzca turniejów ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę tenisową rozpoczął w roku 1987. W singlu największym osiągnięciem Niemca jest finał turnieju ATP World Tour w Rosmalen na nawierzchni trawiastej z roku 1994. W finale przegrał z Richardem Krajicekiem 3:6, 4:6. Najwyżej w rankingu singlistów był na 38. miejscu w czerwcu 1994 roku.

W grze podwójnej wygrał łącznie sześć turniejów rangi ATP World Tour. Był również uczestnikiem trzech finałów, w których został pokonany. Najwyżej w zestawieniu deblistów był na 36. pozycji w listopadzie 1997 roku.

W roku 1994 reprezentował Niemcy w Pucharze Davisa, w spotkaniu ćwierćfinałowym przeciwko Hiszpanii i półfinałowym przeciwko Rosji. Braasch odniósł jedno zwycięstwo w tych rozgrywkach przeciwko Hiszpanom w grze podwójnej. Partnerem deblowym Niemca był Michael Stich, a pokonał debel Sergi Bruguera-Tomás Carbonell. Przeciwko Rosji przegrał mecz deblowy (wspólnie ze Stichem) z parą Jewgienij Kafielnikow-Andriej Olchowski.

W roku 1994 odniósł z reprezentacją Niemiec zwycięstwo w Drużynowy Puchar Świata w tenisie ziemnym.

Braasch, leworęczny zawodnik o charakterystycznym wyglądzie (okulary, kilkudniowy zarost), wyróżniał się także niepowtarzalną akcją serwisową[1]. W styczniu 1998 roku, kiedy już występował niemal wyłącznie w deblu (w grze pojedynczej klasyfikowany był poza czołową dwusetką rankingu światowego), przyjął wyzwanie młodych sióstr Williams, które chciały zmierzyć się na korcie z mężczyzną; z Venus Williams Braasch wygrał 6:2, z Sereną – 6:1[2][3].

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Finalista (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 1994 Holandia Rosmalen Trawiasta Holandia Richard Krajicek 3:6, 4:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (6)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1997 Niemcy Halle Trawiasta Niemcy Michael Stich Republika Południowej Afryki David Adams
Republika Południowej Afryki Marius Barnard
7:6, 6:3
2. 2001 Szwecja Båstad Ceglana Niemcy Jens Knippschild Szwecja Simon Aspelin
Australia Andrew Kratzmann
7:6(3), 4:6, 7:6(5)
3. 2001 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Brazylia André Sá Czechy Petr Luxa
Czechy Radek Štěpánek
6:0, 7:5
4. 2002 Włochy Mediolan Dywanowa (hala) Rosja Andriej Olchowski Francja Julien Boutter
Białoruś Maks Mirny
3:6, 7:6(5), 12-10
5. 2002 Portugalia Estoril Ceglana Rosja Andriej Olchowski Szwecja Simon Aspelin
Australia Andrew Kratzmann
6:3, 6:3
6. 2003 Rumunia Bukareszt Ceglana Armenia Sarkis Sarksjan Szwecja Simon Aspelin
Republika Południowej Afryki Jeff Coetzee
7:6(7), 6:2

Finalista (3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1997 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Jeff Tarango Czechy Martin Damm
Czechy Daniel Vacek
3:6, 4:6
2. 1997 Niemcy Monachium Ceglana Niemcy Jens Knippschild Argentyna Pablo Albano
Hiszpania Àlex Corretja
6:3, 5:7, 2:6
3. 1997 Szwajcaria Bazylea Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Jim Grabb Wielka Brytania Tim Henman
Szwajcaria Marc Rosset
6:7, 7:6, 6:7

Przypisy

  1. The Unorthodox Serve - Braasch (ang.). youtube.com. [dostęp 30 października 2010].
  2. Williams sisters discover men are better players (ang.). dispatch.co.za, 1998-01-28. [dostęp 2013-08-20].
  3. Sister act falls in Battle of Sexes (ang.). The Free Lance-Star, 1998-01-27. [dostęp 2013-08-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]