Jerzy Kleer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Kleer
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1929
Bielsko-Biała
prof. zw. dr hab. nauk ekonomicznych
Specjalność: teoria ekonomii, globalizacji i regionalizacja, sektor publiczny, ekonomia rozwoju, polityka gospodarcza
Alma Mater Szkoła Główna Planowania i Statystyki w Warszawie

Jerzy Kleer (ur. 7 marca 1929 w Bielski-Białej[1]) – polski ekonomista, prof. zw. dr hab. nauk ekonomicznych o specjalności teoria ekonomii, globalizacji i regionalizacja, sektor publiczny, ekonomia rozwoju, polityka gospodarcza[2]. Pracownik nieetatowy Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1948 do 1951 roku Jerzy Kleer studiował w Wyższej Szkole Handlowej we Wrocławiu. Jednocześnie, w latach 1949–1951 odbył edukację na I i II roku na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego[1]. W 1951 roku ukończył pierwszy stopień studiów w Wyższej Szkole Handlowej we Wrocławiu. W 1953 roku ukończył ekonomię w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie po uczestnictwie w seminarium prof. dr Maksymiliana Pohorillego[4]. Od 1956 do 1970 roku był kolejno starszym asystentem, adiunktem, docentem w Zakładzie Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk. W latach 1958–1998 w tygodniku „Polityka” był redaktorem oraz członkiem kolegium redakcyjnego[1].

28 listopada 1958 roku obronił na Wydziale Ekonomii Politycznej Uniwersytetu Warszawskiego pracę doktorską Ekonomiczne aspekty spółdzielczości, przygotowaną pod kierunkiem prof. Oskara Langego[4]. W 1962 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego z zakresu nauk ekonomicznych (Szkoła Główna Planowania i Statystyki w Warszawie). W latach 1971–1983 był kierownikiem Zakładu Teorii Spółdzielczości, następnie kierownikiem Zakładu Spółdzielczości Zagranicą w Spółdzielczym Instytucie Badawczym (docent, profesor nadzwyczajny, profesor zwyczajny) i jednocześnie kierownikiem Katedry Spółdzielczości, a następnie kierownikiem Katedry Ekonomii Sfery Publicznej na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytety Warszawskiego[1]. W 1975 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego w zakresie nauk ekonomicznych, a w 1983 roku tytuł naukowy profesora zwyczajnego[4]. W latach 1983–1987 był konsultantem w zakresie problemów ekonomicznych i społecznych krajów Trzeciego Świata oraz państw socjalistycznych na Uniwersytecie ONZ w Tokio[1].

Od 1993 roku jest członkiem Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium PAN. Jako kierujący działalnością naukową Komitetu zapoczątkował m.in. projekt poświęcony wizjom przyszłości Polski Raport „Polska 2050”[4][5]. Od 1995 do 2008 roku był rektorem na Wyższej Szkole Bankowości, Finansów i Zarządzania, przekształconej w Wyższą Szkołę „Olympus” im. Romualda Kudlińskiego. W latach 1998–2010 był członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułu Naukowego – opracował ponad 100 recenzji dotyczących wniosków w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego oraz profesora z zakresu nauk ekonomicznych. Od 2005 do 2007 roku był członkiem komisji ds. Rozwoju Unii Europejskiej, a w latach 2008–2012 kierownikiem Katedry Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych w Wyższej Szkole Cła i Logistyki w Warszawie. Od 2012 roku jest profesorem zwyczajnym w Instytucie Nauk Ekonomicznych PAN[1].

Promotor prac doktorskich oraz recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych[2].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

  • 2009: Samorząd lokalny – dobro publiczne, Polityka Społeczna[2]
  • 2008: Między upadkiem a rozkwitem państwa opiekuńczego, Przyszłość Świat Europa Polska[2]
  • 2008: Globalizacja – zjawisko ogólne czy specyficzne, Zeszyty Naukowe Kolegium Gospodarki Światowej[2]
  • 2008: Europa od wewnątrz i od zewnątrz, Przyszłość Świat Europa Polska[2]
  • 2006: Globalne dobra publiczne – ich geneza i rola we współczesnej gospodarce, Olympus[2]

Jerzy Kleer jest autorem ponad 300 prac naukowych, które zostały opublikowane w Polsce i za granicą, oraz ponad 600 artykułów popularnonaukowych opublikowanych w czasopismach ekonomicznych[4][6].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1988: Nagroda Międzynarodowego Związku Spółdzielczego za wkład do teorii spółdzielczości, Genewa[1]
  • 2009: Nagroda Prezydium PAN za współtworzenie dorobku naukowego Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus”[1]
  • 2010: Międzynarodowa nagroda im N.D. Kondratiewa za wkład do nauk społecznych – przyznana przez Międzynarodową Fundację im. N.D. Kondratiewa oraz Prezydium Rosyjskiej Akademii Nauk, Moskwa[7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Profesor Kleer z bliska. konstelacja.wne.uw.edu.pl, 2013-09-01. [dostęp 2014-05-15].
  2. a b c d e f g Jerzy Kleer w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. prof. dr hab. Jerzy Kleer. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2014-05-15].
  4. a b c d e Odnowienie doktoratu Profesora Jerzego Kleera. polityka.pl, 2013-11-29. [dostęp 2014-05-15].
  5. Jerzy Kleer: Raport „Polska 2050”. pte.pl. [dostęp 2014-05-15].
  6. Bibliografia profesora Jerzego Kleera. konstelacja.wne.uw.edu.pl. [dostęp 2014-05-15].
  7. Jerzy Kleer – nagrody. wne.uw.edu.pl. [dostęp 2014-05-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]