Przejdź do zawartości

Jerzy Złotnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jerzy Złotnicki
Data i miejsce urodzenia

6 lipca 1934
Warszawa

Data i miejsce śmierci

6 października 2021
Konstancin-Jeziorna

Zawód

aktor

Lata aktywności

1948–2011

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej

Jerzy Złotnicki (ur. 6 lipca 1934 w Warszawie, zm. 6 października 2021[1] w Konstancinie-Jeziornie[2]) – polski aktor filmowy, teatralny i dubbingowy, reżyser teatralny, artysta kabaretowy, piosenkarz.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W filmie zadebiutował w 1948 roku rolą Dawidka Liebermanna w Ulicy Granicznej. 22 października 1949 roku wystąpił jako dziecko żydowskie w Niemcach na scenie Starego Teatru w Krakowie[2]. W 1956 roku ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie[2]. W teatrze profesjonalnie zadebiutował 8 grudnia 1956 roku[2].

Grał na scenach: Teatru Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy (1956–1961), Teatru Dramatycznego im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie (1961–1962), Teatru 7.15 w Łodzi (1963–1964), Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1965–1966), Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1966) i Teatru Na Targówku (1974–1986)[2][3]. Występował także w Kabarecie „Wagabunda”[2] oraz Teatrze Polskiego Radia.

Nakładem wydawnictwa Veriton ukazał się na winylu album Jola i inne piosenki z utworami w wykonaniu Jerzego Złotnickiego i zespołu instrumentalnego pod batutą M. Święcickiego (utwory: Ty będziesz Ewą; A ja lubię grać na tubie; Jola; Ewentualnie). Mieszkał w Domu Aktora Weterana w Skolimowie[2].

Zmarł 6 października 2021 w Konstancinie-Jeziornie. Został pochowany w kwaterze aktorów na cmentarzu parafialnym w Skolimowie[2].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Teatr Telewizji

[edytuj | edytuj kod]
  • 1977: Przerwana gra jako Antoni Łopatko
  • 1985: Jałta 1945 jako Charles Bohlen
  • 1989: Tajny więzień stanu jako Szreder

Źródło[2][4].

Polski dubbing

[edytuj | edytuj kod]

Teatr

[edytuj | edytuj kod]

Aktor

[edytuj | edytuj kod]
  • Niemcy (1949, Stary Teatr w Krakowie, reż. Bronisław Dąbrowski) jako żydowskie dziecko
  • Mąż i żona (1955, PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, reż. Zdzisław Mrożewski) jako Alfred
  • Czajka (1956, PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, reż. Jerzy Kaliszewski) jako Jakub
  • Hadrian z Gzymsów (1956, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Andrzej Witkowski) jako Hadrian z Gzymsów
  • Walka kobiet (1957, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Elwira Turska) jako podoficer żandarmerii
  • Wiele hałasu o nic (1957, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Andrzej Witkowski) jako Benedykt, Owsik – również asystent reżysera
  • Don Juan Tenorio (1957, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Elwira Turska) jako Alguazil I
  • Wesele (1958, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz) jako Pan Młody
  • Domek (1958, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Sławomir Misiurewicz) jako człowiek w płaszczu
  • Panna Maliczewska (1959, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Stefan Burczyk) jako Filo
  • Nasze miasto (1959, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Tadeusz Kozłowski) jako Wally Webb
  • Kordian (1959, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Hugon Moryciński) jako Gehenna, Widmo
  • Celestyna (1960, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Jadwiga Chojnacka) jako Parmeno
  • Ucieczka (1960, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Hugon Moryciński) jako Paisjusz; Mnich; Grek Donżuan
  • Śmierć komiwojażera (1960, Teatry Ziemi Pomorskiej, scena Bydgoszcz, reż. Hugon Moryciński) jako Bernard
  • Parady (1960, Teatr Polski w Bydgoszczy, reż. Maria Straszewska) jako Aktor, Gil, Gil, Doktor, Gil, Gil
  • Becket, czyli honor Boga (1961, Teatr Polski w Bydgoszczy, reż. Jan Maciejowski) jako baron angielski
  • Królowa przedmieścia (1961, Teatr Polski w Bydgoszczy, reż. Tadeusz Kozłowski) jako Józio; Peleryniarz; Gimnazista
  • Dożywocie (1961, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego, reż. Ewa Kołogórska) jako Leon Birbancki
  • Leonce i Lena (1961, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego, reż. Teresa Żukowska) jako Książę Leonce
  • Romeo i Julia (1962, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego, reż. Tadeusz Aleksandrowicz) jako Romeo; Merkucjo
  • Igraszki z diabłem (1962, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego, reż. Józef Gruda) jako Lucjusz – również asystent reżysera
  • Dziewiąty sprawiedliwy (1963, Teatr 7.15, Łódź, reż. Janusz Kłosiński) jako Salef
  • Zemsta (1965, Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze, reż. Eugeniusz Aniszczenko) jako Papkin
  • Nocna opowieść (1966, Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze, reż. Zbigniew Stok) jako Zezowaty – również asystent reżysera
  • Otello (1966, Lubuski Teatr im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze, reż. Andrzej Makarewicz) jako Jago – również układ pojedynków
  • Mąż i żona (1966, Teatr im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim, reż. Janusz Obidowicz) jako Alfred
  • Śmiejmy się z nas (1967, Kabaret „Wagabunda”, reż Lidia Wysocka)
  • Nasze szaleństwo (1970, Teatr Syrena w Warszawie, reż. Stanisława Stanisławska)
  • Gdy wróciły gołębie (1974, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Marian Jonkajtys)
  • Kto chce piosenkę (1975, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Marian Jonkajtys)
  • Książę i żebrak (1975, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Zbigniew Koczanowicz) jako Jack
  • O zachowaniu przy stole (1976, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Marian Jonkajtys) jako Mały
  • Motyle są wolne (1976, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Noemi Korsan) jako Ralf Austin – również asystent reżysera
  • Nasza patetyczna (1979, Estrada Stołeczna, reż. Wojciech Brzozowicz) jako Stępniak
  • Dziury na drodze (1979, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Marian Jonkajtys)
  • Fanfan-Tulipan (1979, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Wieńczysław Gliński) jako Lever – również II reżyser
  • Karawana (1980, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Andrzej Górszczyk)
  • Kto mi śpiewał serenadę... (1980, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Andrzej Żarnecki) jako Cesarz Franciszek Józef – również współpraca reżyserska
  • Obiecanki cacanki (1981, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Andrzej Żarnecki) jako Jesse Vanderhof
  • Miłość na budowie zleconej (1981, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Marian Jonkajtys) jako Mały
  • Romek i Julka (1982, Teatr na Targówku w Warszawie, reż. Tadeusz Wiśniewski) jako Zołzikiewicz

Źródło[3].

Reżyser

[edytuj | edytuj kod]

Źródło[3].

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Nekrolog Jerzego Złotnickiego opublikowany przez Danutę Rynkun. nekrologi.wyborcza.pl, 14 października 2021. [dostęp 2025-11-02].
  2. ↑ a b c d e f g h i j k Jerzy Złotnicki w bazie filmpolski.pl [dostęp 2025-11-02]
  3. ↑ a b c Jerzy Złotnicki (osoba), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2025-11-02].
  4. ↑ Jerzy Złotnicki [online], filmweb.pl [dostęp 2022-06-16] (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jerzy_Złotnicki&oldid=78438624”