Jolanta Klimowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jolanta Klimowicz
2009.10.28. Jolanta Klimowicz Fot Mariusz Kubik 01.JPG
Jolanta Klimowicz-Osmańczyk (2009)
Imiona i nazwisko Jolanta Klimowicz-Osmańczyk
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1930
Radom
Data i miejsce śmierci 21 lutego 2017
Warszawa
Narodowość Polka
Dziedzina sztuki reportaż
Ważne dzieła Indiańska Okaryna, Diabły z Bahia, Życie i śmierć w Ameryce Łacińskiej, Moje Chile, Meksyk, miasto trzech kultur, Meksyk zaczyna się w Veracruz

Jolanta Klimowicz-Osmańczyk (ur. 8 maja 1930 w Radomiu[1], zm. 21 lutego 2017 w Warszawie[2]) – polska dziennikarka, reportażystka, publicystka. Była żoną dziennikarza i publicysty Edmunda Jana Osmańczyka (1913-1989)[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała orientalistykę i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim[4].

Była redaktorką w Dziale Wydawniczym Politechniki Warszawskiej (1956–1957), od grudnia 1957 do 1990 pracowała w Polskim Radio (w latach 1990-2007 stała współpraca). Od 1958 do 1959 w USA. Od 1961 przez kilka lat przebywała wraz z mężem w Brazylii i Meksyku[4]. Publikowała korespondencje i reportaże, głównie z Ameryki Łacińskiej, w dziennikach: „Kurier Polski” (1961-1964), „Życie Warszawy” (1964-1972), „Trybuna Robotnicza” (Katowice, 1972-1980), „Rzeczpospolita” (1982-1990), „Trybuna Opolska”; współpracowała m.in. z czasopismami: „Służba Zdrowia”, „Widnokręgi”, „Zwierciadło”, pismami Interpressu i in. Od 1990 do 1993 przebywała w Chile.

Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, ZAiKS-u (do 2007), Rodziny Katyńskiej[5][6].

Mieszkała w Warszawie, przy placu Zamkowym.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Indiańska Okaryna. Reportaże z andyjskich krajów (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1967)[7]
  • Życie i śmierć w Ameryce Łacińskiej (wstęp: Bogusław Kożusznik; Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich 1970)[8]
  • Diabły z Bahia (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1972)[9]
  • Moje Chile (Książka i Wiedza 1973; seria: „Kontynenty”)[10]
  • Meksyk, miasto trzech kultur (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1974)[11]
  • Meksyk zaczyna się w Veracruz (Krajowa Agencja Wydawnicza 1977)[12]

Publikacje w pracach zbiorowych[edytuj | edytuj kod]

  • Życie w cieniu „Encyklopedii”, [w:] Edmund Jan Osmańczyk. Dziennikarz-publicysta-parlamentarzysta we wspomnieniach bliskich i przyjaciół (Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego – Senat Rzeczypospolitej Polskiej 2004, ​ISBN 83-7395-075-3​)
  • Historie z dalekich stron [w:] Wokół reportażu podróżniczego. Tom 3. Lucjan Wolanowski (1920-2006). Studia – szkice – materiały (Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, seria: „Prace naukowe Uniwersytetu Śląskiego nr 2683”, ​ISBN 978-83-226-1802-8​, ISSN 0208-6336)

Przypisy

  1. Elżbieta Ciborska: Leksykon polskiego dziennikarstwa. Warszawa: Elipsa, 2002, s. 243. ISBN 8371513305.
  2. Agnieszka Stefaniak: Zmarła Jolanta Klimowicz-Osmańczyk. radio.opole.pl, 2017-02-21. [dostęp 2017-12-01].
  3. Martyna Kolemba: Uroczyste obchody 100-lecia urodzin Edmunda Jana Osmańczyka. opole.uw.gov.pl, 2013-10-15. [dostęp 2017-12-01].
  4. a b Antoni Bohdanowicz: Nestorka polskiego dziennikarstwa Jolanta Klimowicz o dzisiejszych mediach: Czasami człowiek się załamuje. natemat.pl, 2014-05-11. [dostęp 2017-12-01].
  5. Zmarła dziennikarka Jolanta Klimowicz-Osmańczyk. Przez 30 lat współpracowała z Polskim Radiem. polskieradio.pl. [dostęp 2017-12-01].
  6. Mateusz Wyrwich: KATYŃ — POZOSTAŁY RODZINY. opoka.org.pl, 2010-03-05. [dostęp 2017-12-01].
  7. Indiańska okaryna: reportaże z andyjskich krajów. books.google.pl. [dostęp 2017-12-01].
  8. Życie i śmierć w Ameryce Łacińskiej. lubimyczytac.pl. [dostęp 2017-12-01].
  9. Diabły z Bahia : reportaże z Ameryki Południowej i Centralnej. worldcat.org. [dostęp 2017-12-01].
  10. Moje Chile. books.google.pl. [dostęp 2017-12-01].
  11. Meksyk: miasto trzech kultur. books.google.pl. [dostęp 2017-12-01].
  12. Meksyk zaczyna się w Veracruz. books.google.pl. [dostęp 2017-12-01].