Jonathan Learoyd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jonathan Learoyd
Jonathan Learoyd
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 2000
Albertville, Francja[1]
Klub Club des Sports de Courchevel[1]
Debiut w PŚ 16 grudnia 2017 w Engelbergu (35. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 30 grudnia 2017 w Oberstdorfie (29. miejsce)
Rekord życiowy 201,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (15 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
Srebro Erzurum 2017 indywidualny
Srebro Erzurum 2017 drużynowy
Srebro Erzurum 2017 druż. miesz.

Jonathan Learoyd (ur. 3 listopada 2000 w Albertville) – francuski skoczek narciarski posiadający również brytyjskie obywatelstwo. Olimpijczyk (2018), uczestnik mistrzostw świata juniorów (2016–2019). Medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2017). Brał także udział w zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży (2016). Medalista mistrzostw Francji seniorów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początkowo uprawiał narciarstwo alpejskie. W wieku 6 lat oddał swój pierwszy skok na nartach. W wieku 11 lat, gdy trenował oba te sporty, zdecydował się na wybór skoków narciarskich[2].

Nieoficjalny mistrz świata dzieci z Garmisch-Partenkirchen z lipca 2012 (kategoria zawodników urodzonych w 2000 i młodszych) i zwycięzca zawodów FIS Youth Cup w Hinterzarten z sierpnia 2014 (także wśród zawodników urodzonych w 2000 i młodszych)[3].

Pierwsze w karierze punkty w Pucharze Kontynentalnym zdobył w swoim debiucie w zawodach tej rangi – 27 grudnia 2015 w Engelbergu, gdzie był 11[4].

W lutym 2016 roku wystartował w zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży, gdzie zarówno w konkursie indywidualnym chłopców i w drużynowym konkursie mieszanym skoków zajmował piąte miejsca, a w sztafecie mieszanej, z francuskim zespołem, został sklasyfikowany na 6. pozycji[5]. W tym samym miesiącu wziął także udział w mistrzostwach świata juniorów, gdzie indywidualnie uplasował się na 36. pozycji, a w konkursie drużynowym mężczyzn, wraz z reprezentacją Francji (w składzie: Thomas Roch Dupland, Jonathan Learoyd, Noëlig Revilliod Blanchard i Paul Brasme), zajął 10. miejsce[4].

W lipcu 2016 zadebiutował w zawodach najwyższej rangi, zajmując w Courchevel 40. pozycję w konkursie Letniego Grand Prix. W lutym 2017 wziął udział w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy w Erzurum, gdzie zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym chłopców, a także srebrne medale w rywalizacji drużynowej chłopców (w składzie Francji znaleźli się również Romane Dieu[a], Alessandro Batby i Mathis Contamine) oraz drużyn mieszanych (oprócz niego Francję reprezentowali także: Marine Bressand, Romane Dieu i Mathis Contamine). Wcześniej w tym samym miesiącu wystartował także w mistrzostwach świata juniorów, zajmując indywidualnie 13. pozycję[4].

W marcu 2017 po raz pierwszy stanął na podium zawodów z cyklu Alpen Cup (4 marca był drugi w Hinterzarten). W grudniu tego samego roku w Whistler po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce konkursów rangi FIS Cupu i Pucharu Kontynentalnego, a 10 grudnia 2017 w tej samej miejscowości po raz pierwszy stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego (zajął wówczas 2. pozycję)[4].

16 grudnia 2017 zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 35. pozycję w pierwszym konkursie w Engelbergu[4]. 27 grudnia 2017 na tym samym obiekcie odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Kontynentalnego[6]. 30 grudnia 2017, w ramach 1. konkursu 66. Turnieju Czterech Skoczni, zdobył debiutanckie punkty Pucharu Świata za zajęcie 29. lokaty w Oberstdorfie[4].

W lutym 2018 po raz trzeci w karierze wystąpił w mistrzostwach świata juniorów. W Kanderstegu w konkursie indywidualnym zajął 6. lokatę, w zmaganiach drużynowych był 9., a w rywalizacji zespołów mieszanych uplasował się na 4. pozycji. W tym samym miesiącu wystartował także w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018, gdzie wziął udział w konkursach indywidualnych – na skoczni normalnej był 27., a na dużej zajął 41. miejsce[4].

W marcu 2016 zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym mężczyzn na skoczni normalnej podczas mistrzostw Francji[7], a dwa lata później zwyciężył w tej samej rywalizacji[8]. Zdobywał także medale imprez tej rangi w konkursach drużynowych – brąz w 2013 (w składzie drużyny Sabaudii skakali oprócz niego Nicolas Mayer, Léa Lemare i Sacha Gardet)[9], srebro w 2016 (w pierwszym zespole Sabaudii startowali także Tim Bernoud, Arthur Royer i Mathis Contamine)[10] i brąz w 2018 (wraz z pierwszym zespołem Sabaudii, w którym, oprócz niego, skakali: Mathis Contamine, Jack White i Alessandro Batby[11]).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rodzice Learoyda są Brytyjczykami[2], dzięki czemu posiada on podwójne obywatelstwo – zarówno francuskie, jak i brytyjskie. Skoki narciarskie uprawia również jego młodszy brat, Louis, urodzony w 2006 roku[1].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 27. miejsce (K-98), 41. miejsce (K-125)

Starty J. Learoyda na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
27. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 98,5 m 100,5 m 207,9 pkt 51,4 pkt Andreas Wellinger
41. 17 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-125 HS-142 indywid. 119,5 m 100,1 pkt 185,6 pkt Kamil Stoch

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 28. miejsce (K-120), 26. miejsce (K-99)

Starty J. Learoyda na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
28. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 116,5 m 116,5 m 205,9 pkt 73,5 pkt Markus Eisenbichler
26. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 90,0 m 94,0 m 187,9 pkt 30,4 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov 36. miejsce
2017 Stany Zjednoczone Park City 13. miejsce
2018 Szwajcaria Kandersteg 6. miejsce
2019 Finlandia Lahti 13. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov 10. miejsce[b]
2018 Szwajcaria Kandersteg 9. miejsce[c], 4. miejsce (drużyna mieszana)[d]
2019 Finlandia Lahti 8. miejsce[e], 6. miejsce (drużyna mieszana)[f]

Starty J. Learoyda na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
36. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 85,5 m 100,6 pkt 148,4 pkt David Siegel
10. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[b] 82,5 m 328,4 pkt (78,8 pkt) 538,3 pkt Niemcy
13. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 90,0 m 90,0 m 241,6 pkt 21,6 pkt Viktor Polášek
6. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 99,0 m 95,0 m 259,1 pkt 32,3 pkt Marius Lindvik
9. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[c] 101,5 m 411,6 pkt (135,9 pkt) 656,9 pkt Niemcy
4. 4 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. mix.[d] 102,0 m 104,5 m 768,7 pkt (240,4 pkt) 100,6 pkt Norwegia
13. 24 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 91,5 m 92,5 m 225,2 pkt 26,9 pkt Thomas Aasen Markeng
8. 26 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[e] 90,5 m 85,5 m 844,5 pkt (224,9 pkt) 135,2 pkt Niemcy
6. 28 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. mix.[f] 90,5 m 91,5 m 943,1 pkt (240,7 pkt) 41,3 pkt Rosja

Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Norwegia Lillehammer 5. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Norwegia Lillehammer 5. miejsce (drużyna mieszana)[g], 6. miejsce (sztafeta mieszana)[h]

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2017 Turcja Erzurum srebrny medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2017 Turcja Erzurum srebrny medal (drużyna mieszana)[i], srebrny medal (drużyna chłopców)[j][a]

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017/2018 63.
2018/2019 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - 35 39 29 46 - - - - - - - 25 41 41 - - - 8
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- 50 q - - 46 45 38 q - - - - - - - - - - - - - 44 43 q 40 - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017/2018 44.
2018/2019 60.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 46.
2019 48.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016 niesklasyfikowany
2018 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2018

2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
40 - - - - - - - - - 0
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
- 42 - 43 - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 82.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 13.
2018/2019 36.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 10 grudnia 2017 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 101,0 m 101,0 m 263,5 pkt 2. 4,1 pkt Andreas Wank
2. 27 grudnia 2017 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 135,5 m 128,0 m 259,1 pkt 1.
3. 20 stycznia 2018 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 137,0 m 138,5 m 259,8 pkt 2. 8,8 pkt David Siegel

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - - 11 26 66 65 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 29
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS109 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS106 punkty
57 56 52 - - - - 37 41 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
7 2 - - 1 6 4 11 11 15 2 7 - - - - - - - - - - - - - - - - 486
Sezon 2018/2019
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
38 24 - - 36 24 12 31 7 4 - - - - - 26 35 13 33 26 - - - - - - - - 152
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b W związku z faktem, że we francuskiej reprezentacji na Zimowy Olimpijski Festiwal Młodzieży Europy 2017 znalazło się tylko 3 chłopców (Contamine, Learoyd i Batby), w konkursie drużynowym chłopców, umożliwiając tym samym start francuskiego zespołu w tej rywalizacji, wystąpiła również Romane Dieu.
  2. a b Skład zespołu: Thomas Roch Dupland, Jonathan Learoyd, Noëlig Revilliod Blanchard, Paul Brasme
  3. a b Skład zespołu: Mathis Contamine, Valentin Foubert, Alessandro Batby, Jonathan Learoyd
  4. a b Skład zespołu: Océane Paillard, Mathis Contamine, Romane Dieu, Jonathan Learoyd
  5. a b Skład zespołu: Mathis Contamine, Jack White, Alessandro Batby, Jonathan Learoyd
  6. a b Skład zespołu: Joséphine Pagnier, Mathis Contamine, Lucile Morat, Jonathan Learoyd
  7. Skład zespołu: Romane Dieu, Jonathan Learoyd, Lilian Vaxelaire
  8. Skład zespołu: Romane Dieu, Jonathan Learoyd, Lilian Vaxelaire, Juliette Ducordeau, Jérémy Royer
  9. Skład zespołu: Marine Bressand, Mathis Contamine, Romane Dieu, Jonathan Learoyd
  10. Skład zespołu: Mathis Contamine, Romane Dieu, Alessandro Batby, Jonathan Learoyd

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Paweł Borkowski: Jonathan LEAROYD. skijumping.pl, 2015-09-12. [dostęp 2016-07-15].
  2. a b Athlete Profile - Jonathan LEAROYD (ang.). pyeongchang2018.com. [dostęp 2018-02-24].
  3. Adam Kwieciński: LEAROYD Jonathan 2000.11.03 FRA. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-07-15].
  4. a b c d e f g Athlete : LEAROYD Jonathan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-12-16].
  5. Athletes / LEAROYD Jonathan (ang.). wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2017-08-28].
  6. Adam Bucholz: PK w Engelbergu: Triumf Learoyda, Pilch piąty. skijumping.pl, 2017-12-27. [dostęp 2017-12-27].
  7. Dominik Formela: Descombes Sevoie i Morat najlepsi w Courchevel. skijumping.pl, 2016-03-28. [dostęp 2016-07-15].
  8. Dominik Formela: Learoyd oraz Clair mistrzami Francji. skijumping.pl, 2018-03-31. [dostęp 2018-04-29].
  9. SAUT PAR EQUIPE - CHAMPIONNAT DE FRANCE CHAUX NEUVE SEQ Mixte (fr.). ffs.fr, 2013-03-31. [dostęp 2016-07-15].
  10. CHAMPIONNAT DE FRANCE SAUT PAR EQUIPE le 26/03/2016 (fr.). ski-nordique.net, 2016-03-26. [dostęp 2016-07-15].
  11. CHAMPIONNAT FRANCE SAUT EQUIPE (fr.). juraskievents.com, 2018-04-01. [dostęp 2018-04-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]