Andreas Wellinger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andreas Wellinger
Andreas Wellinger
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1995
Ruhpolding
Klub SC Ruhpolding
Debiut w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (5. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 24 listopada 2012 w Lillehammer (5. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 9 grudnia 2012 w Krasnej Polanie (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 16 stycznia 2014 w Wiśle
Rekord życiowy 218,0 m na Kulm w Tauplitz (15 stycznia 2016)[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Soczi 2014 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro
Tauplitz 2016 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro
Ałmaty 2015 indywidualnie
Srebro
Ałmaty 2015 drużynowo
Brąz
Liberec 2013 drużynowo
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Złoto
Innsbruck 2012 drużynowo
Inne nagrody
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2013

Andreas Wellinger (ur. 28 sierpnia 1995 w Ruhpolding[2]) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Ruhpolding, członek kadry narodowej. Drużynowy mistrz olimpijski z 2014 oraz srebrny medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2016. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2013. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2012. Drużynowy brązowy medalista Mistrzostw Świata Juniorów 2013 i srebrny z 2015, indywidualny wicemistrz świata juniorów z 2015.

Spis treści

Przebieg kariery[edytuj]

Lata 2010-2012[edytuj]

Początkowo uprawiał kombinację norweską. We wrześniu i październiku 2010 wystartował w zawodach Alpen Cup. Zajmował w nich miejsca w czwartej i piątej dziesiątce[3].

W zawodach międzynarodowych w skokach narciarskich zadebiutował 16 lipca 2011 roku, startując w konkursie FIS Cup w austriackim Villach. Dzień później zdobył pierwsze punkty, zajmując 23. miejsce. Wziął udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2012, w których zajął 4. miejsce indywidualnie, a także zdobył złoty medal w drużynie. W tym samym sezonie zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego, w których pierwsze punkty zdobył 19 lutego 2012 w Oslo po zajęciu 21. miejsca[4].

Sezon 2012/2013[edytuj]

Znalazł się w grupie szkoleniowej 2a reprezentacji Niemiec na sezon 2012/2013[5]. Wystartował w sześciu konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego. W pięciu z nich znalazł się w czołowej dziesiątce, w trzech stanął na podium, a 8 września w Lillehammer odniósł zwycięstwo. Wystąpił również w Letnim Grand Prix. Najwyższe w sezonie, 26. miejsce zajął w Hakubie 26 sierpnia 2012[6].

Został powołany przez trenera Wernera Schustera na inaugurujące Puchar Świata zawody w Lillehammer[7]. W swoim debiucie w Pucharze Świata ukończył zawody na 5. miejscu, po pierwszej serii zajmując pozycję lidera[8]. 9 grudnia na próbie przedolimpijskiej w Krasnej Polanie po raz pierwszy w karierze stanął na podium indywidualnych zawodów najwyższej rangi, zajmując 3. miejsce ze stratą 9,7 pkt do zwycięzcy – Andreasa Koflera[9]. Tydzień później w szwajcarskim Engelbergu po raz kolejny stanął na podium, zajmując drugie miejsce. Poza tym jeszcze kilkukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[6]. 61. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 9. miejscu w klasyfikacji generalnej[10].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Libercu, indywidualnie zajmując 5. miejsce[6]. W drużynowych zawodach skoków narciarskich zdobył brązowy medal[11]. Po powrocie do startów w Pucharze Świata, w zawodach rozgrywanych w lutym i marcu, uzyskiwał gorsze rezultaty; najlepszym wynikiem Wellingera z tego okresu było 19. miejsce z Planicy[6]. Znalazł się w składzie reprezentacji Niemiec na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013 w Val di Fiemme, ostatecznie jednak nie wystąpił w nich w żadnym z konkursów[12][6]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich 2012/2013 znalazł się na 20. pozycji z 393 punktami[10].

Sezon 2013/2014[edytuj]

28 lipca 2013 zajął drugie miejsce w konkursie w Hinterzarten, rozpoczynającym Letnie Grand Prix 2013. W kolejnych, rozgrywanych w sierpniu, zawodach indywidualnych odniósł dwa zwycięstwa w Wiśle i Courchevel oraz zajął trzecie miejsce w Einsiedeln. Stawał na podium również w zawodach drużynowych[13]. W tym momencie był zdecydowanym liderem klasyfikacji generalnej, z ponad stoma punktami przewagi nad drugim Kamilem Stochem[14]. W sześciu kolejnych zawodach LGP, rozgrywanych w Azji nie brał udziału[15]. W zamykającym sezon letni konkursie w Klingenthal Wellinger odniósł kolejne zwycięstwo[13] i mimo występu w mniej niż połowie konkursów wygrał cały cykl, wyprzedzając o 21 punktów Jerneja Damjana[16].

Starty w sezonie 2013/2014 Pucharu Świata rozpoczął dwukrotnym zajęciem drugiego miejsca w zawodach w Klingenthal – w konkursie mieszanym oraz indywidualnie. Po kilku słabszych wynikach po raz drugi na podium stanął 22 grudnia w Engelbergu, również zajmując drugą pozycję[13]. 16 stycznia 2014 w Wiśle odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata. W lutym w Willingen dwukrotnie zajął miejsce w pierwszej dziesiątce. Został zgłoszony do występu w zawodach skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 w Soczi. 9 lutego zajął 6. pozycję w konkursie na skoczni normalnej, a 6 dni później był 45. na skoczni dużej[13]. 17 lutego zdobył złoty medal olimpijski w konkursie drużynowym, w którym reprezentował Niemcy wraz z Andreasem Wankiem, Marinusem Krausem i Severinem Freundem. Oddał w nim skoki na odległość 133 oraz 134,5 m[17].

Podobnie jak rok wcześniej, pod koniec sezonu 2013/14 Wellinger osiągał gorsze rezultaty. W ośmiu ostatnich konkursach indywidualnych czterokrotnie zajmował miejsca poza czołową trzydziestką. Najwyżej znalazł się na 11. miejscu, 4 marca w Kuopio[13]. 601 punktów uzyskanych w trakcie całego sezonu pozwoliło mu zająć w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 9. pozycję[10].

Sezon 2014/2015[edytuj]

W Letnim Grand Prix 2014 wystąpił w czterech konkursach, najwyższą, trzecią, pozycję zajmując 26 lipca w Wiśle[18].

Podczas inaugurujących sezon 2014/2015 Pucharu Świata konkursów w Klingenthal zajął 3. miejsce indywidualnie, a wraz z kolegami z reprezentacji wywalczył zwycięstwo w konkursie drużynowym[18]. Podczas drugiego weekendu w zawodach Pucharu Świata na Rukatunturi w Finlandii miał poważny upadek. W rozgrywanych przy silnym wietrze zawodach stracił równowagę w początkowej fazie lotu i spadł ze sporej wysokości na zeskok. Nie stracił przytomności, ale skocznię opuścił na noszach[19]. Zdaniem trenera reprezentacji Niemiec Wernera Schustera upadek Wellingera wynikał ze zbyt szybkiego odbicia się z progu połączonego z trudnymi warunkami na skoczni[20]. Późniejsze badania wykazały, że konieczna będzie operacja barku, którą przeprowadzono w specjalistycznej klinice w Innsbrucku[21].

W lutym 2015 Wellinger powrócił do startów. W swoich pierwszych startach po kontuzji zdobył srebrne medale w zawodach indywidualnych, a następnie drużynowych na Mistrzostwach Świata Juniorów 2015. Został powołany na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2015. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej zajął 11. miejsce, a w pozostałych nie wystąpił z powodu problemów zdrowotnych niezwiązanych z poprzednią kontuzją[18][22]. Wystartował natomiast w marcowych konkursach Pucharu Świata, zajmując miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce[18]. W klasyfikacji generalnej sezonu 2014/2015 Wellinger zajął w cyklu 35. pozycję ze 137 punktami[10].

Sezon 2015/2016[edytuj]

Wystąpił w pięciu konkursach Letniego Grand Prix 2015. Zajmował w nich pozycje w pierwszej i drugiej dziesiątce, najwyższą – 4. – we wrześniu w Hinzenbach[23].

Również w Pucharze Świata 2015/2016 Wellinger zajmował głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce, najwyżej sklasyfikowanym indywidualnie będąc na 5. miejscu w Willingen 10 stycznia 2016. Startując wraz z reprezentacją Niemiec w konkursach drużynowych PŚ dwukrotnie zwyciężył i raz był drugi[23]. W całym cyklu zajął 17. pozycję z 408 punktami[10]. W połowie stycznia Wellinger wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2016, zajmując 14. miejsce indywidualnie, a także zdobywając srebrny medal w zawodach drużynowych[23].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 6. miejsce (K-95), 45. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana złoty medal[a]

Starty A. Wellingera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 96,0 m 101,5 m 257,1 pkt 20,9 pkt Kamil Stoch
45. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 117,0 m 96,6 pkt 182,1 pkt Kamil Stoch
1.Gold medal.svg 17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[a] 133,0 m 134,5 m 1041,1 pkt (257,1 pkt)

Mistrzostwa świata[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2015 Szwecja Falun 11. miejsce (K-90), nie wystartował (K-120)[24]

Starty A. Wellingera na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 91,0 m 90,5 m 226,0 pkt 26,7 pkt Rune Velta
DNS 26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. Nie wystartował. Severin Freund

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2014 Czechy Harrachov 13. miejsce
2016 Austria Tauplitz 14. miejsce

Drużynowo[edytuj]

2016 Austria Tauplitz srebrny medal[b]

Starty A. Wellingera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
13. 14-15 marca 2014 Czechy Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 179,0 m 178,0 m [c] [c] 337,1 pkt 53,9 pkt Severin Freund
14. 15-16 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 indywid. 200,0 m 205,0 m 211,5 m [c] 520,0 pkt 120,1 pkt Peter Prevc
2.FIS silver medal.png 17 stycznia 2016 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-225 druż.[b] 196,0 m 193,0 m 1357,3 pkt (320,3 pkt) 110,4 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2013 Czechy Liberec 5. miejsce
2015 Kazachstan Ałmaty srebrny medal

Drużynowo[edytuj]

2013 Czechy Liberec brązowy medal[d]
2015 Kazachstan Ałmaty srebrny medal[e]

Starty A.Wellingera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
5. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 ind. 100,0 m 95,0 m 256,0 pkt 27,5 pkt Jaka Hvala
3.Bronze medal with cup.svg 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[d] 98,5 m 103,0 m 1038,5 pkt (273,5 pkt) 48,0 pkt Słowenia
2.Silver medal with cup.svg 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 99,0 m 101,0 m 269,4 pkt 0,5 pkt Johann André Forfang
2.Silver medal with cup.svg 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[e] 98,5 m 100,0 m 869,6 pkt (225,7 pkt) 23,7 pkt Norwegia

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2012/2013 20.
2013/2014 9.
2014/2015 35.
2015/2016 17.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 16 stycznia 2014 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 128,5 m 262,8 pkt

Miejsca na podium[edytuj]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2012/2013 - 1 1 2
2013/2014 1 2 - 3
2014/2015 - - 1 1
Suma 1 3 2 6

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 grudnia 2012 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 100,0 m 102,5 m 261,6 pkt. 3. 9,7 pkt Andreas Kofler
2. 16 grudnia 2012 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 130,0 m 138,5 m 270,3 pkt 2. 3,4 pkt Gregor Schlierenzauer
3. 24 listopada 2013 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 132,0 m 132,8 pkt 2. 3,0 pkt Krzysztof Biegun
4. 22 grudnia 2013 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 131,0 m 129,5 m 270,8 pkt 2. 3,9 pkt Kamil Stoch
5. 16 stycznia 2014 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 127,0 m 128,5 m 262,8 pkt 1.
6. 23 listopada 2014 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 133,5 m 270,7 pkt 3. 5,7 pkt Roman Koudelka

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj]

stan po zakończeniu sezonu 2015/2016

Sezon 2012/2013
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
5 17 5 11 3 12 2 10 9 21 19 - 31 - - - - - - 28 35 32 43 20 38 19 - 393
Sezon 2013/2014
Klingenthal Kuusamo Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Falun Lahti Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
2 15 6 11 50 18 25 2 29 5 18 9 8 19 1 50 - - 8 10 51 18 20 11 32 31 43 28 601
Sezon 2014/2015
Klingenthal Kuusamo Kuusamo Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Vikersund Vikersund Lahti Kuopio Trondheim Oslo Oslo Planica Planica punkty
3 14 50 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 15 11 q 25 18 - - 137
Sezon 2015/2016
Klingenthal Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Sapporo Sapporo Trondheim Vikersund Vikersund Vikersund Lahti Lahti Kuopio Ałmaty Ałmaty Wisła Titisee-Neustadt Planica Planica Planica punkty
6 20 7 13 10 34 9 15 14 6 15 5 19 11 27 27 45 q q 33 13 29 20 10 23 33 - - - 408
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2012/2013 9.
2013/2014 10.
2015/2016 12.

Puchar Świata w lotach[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2012/2013 45.
2013/2014 12.

Letnie Grand Prix[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP[edytuj]

Sezon Miejsce
2012 72.
2013 1.
2014 18.
2015 12.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 3 sierpnia 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 132,5 m 132,5 m 281,8 pkt
2. 15 sierpnia 2013 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 131,5 m 131,5 m 310,4 pkt
3. 3 października 2013 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133 m 133,5 m 257,5 pkt
4. 30 lipca 2016 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,5 m 103,5 m 269,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 28 lipca 2013 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,0 m 104,5 m 244,9 pkt 2. 2,0 pkt Richard Freitag
2. 3 sierpnia 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 132,5 m 132,5 m 281,8 pkt 1.
3. 15 sierpnia 2013 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 131,5 m 131,5 m 310,4 pkt 1.
4. 17 sierpnia 2013 Szwajcaria Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 114,5 m 114,0 m 259,4 pkt 3. 4,3 pkt Kamil Stoch
5. 3 października 2013 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,5 m 133 m 261,9 pkt 1.
6. 26 lipca 2014 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,5 m 131,5 m 392,0 pkt[f] 3. 23,2 pkt Peter Prevc
7. 23 lipca 2016 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,0 m 125,0 m 241,8 pkt 3. 8,5 pkt Maciej Kot
8. 30 lipca 2016 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,5 m 103,5 m 269,4 pkt 1.
9. 27 sierpnia 2016 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 122,0 m 127,5 m 239,6 pkt 3. 18,0 pkt Anders Fannemel

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj]

stan na 28 sierpnia 2016

2012
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
- - - 29 26 - - - 30 8
2013
Hinterzarten Wisła Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Niżny Tagił Niżny Tagił Ałmaty Ałmaty Klingenthal punkty
2 1 1 3 - - - - - - 1 440
2014
Wisła Einsiedeln Courchevel Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
3 - 6 - - - - q 15 116
2015
Wisła Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Czajkowski Czajkowski Ałmaty Ałmaty Hinzenbach punkty
6 5 17 7 - - - - - - 4 185
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
7 3 1 - 3 9 - - 285
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2011/2012 108.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj]

Sezon 2011/2012
Rovaniemi Rovaniemi Ałmaty Ałmaty Erzurum Erzurum Engelberg Engelberg Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Sapporo Sapporo Sapporo Bischofshofen Bischofshofen Brotterode Brotterode Iron Mountain Oslo Oslo Oslo Wisła Wisła Predazzo Predazzo Kuopio Kuopio punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - 34 - 21 - - - - - - 10
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2012 7.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 8 września 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 121,5 m 130,5 m 236,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 10 sierpnia 2012 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 124,5 m 123,0 m 236,0 pkt 2. 4,9 pkt Tomaž Naglič
2. 11 sierpnia 2012 Finlandia Kuopio Puijo K-120 HS-127 128,0 m 114,0 m 228,1 pkt 3. 20,4 pkt Jan Matura
3. 8 września 2012 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 121,5 m 130,5 m 236,3 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj]

2012
Stams Stams Kranj Kranj Krasnaja Polana Krasnaja Polana Kuopio Kuopio Lillehammer Lillehammer Czajkowski Czajkowski Klingenthal Klingenthal punkty
- - - - - - 2 3 1 10 - - 19 7 314
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  - zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Andreas Wank, Marinus Kraus, Andreas Wellinger, Severin Freund
  2. a b Skład zespołu: Andreas Wellinger, Stephan Leyhe, Richard Freitag, Severin Freund
  3. a b c Seria konkursowa została odwołana.
  4. a b Skład zespołu: Karl Geiger, Michael Dreher, Tobias Löffler, Andreas Wellinger
  5. a b Skład zespołu: Paul Winter, Martin Hamann, Sebastian Bradatsch, Andreas Wellinger
  6. W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Wellinger uzyskał w nich 126 m i notę 106,9 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].

Przypisy[edytuj]

  1. Skoki Narciarskie - Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-21].
  2. Skoki Narciarskie - Andreas Wellinger (Niemcy). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-20].
  3. WELLINGER Andreas - Biographie. data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  4. WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  5. Anna Szczepankiewicz: Niemcy ogłosili składy grup szkoleniowych. skijumping.pl, 2012-05-19. [dostęp 2012-11-24].
  6. a b c d e WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  7. Tadeusz Mieczyński: Odmłodzony skład Niemców na Lillehammer. skijumping.pl, 2012-11-16. [dostęp 2012-11-24].
  8. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Freund wyprzedził Morgensterna i Bardala, słaby występ Polaków. skokinarciaskie.pl, 2012-11-24. [dostęp 2012-11-24].
  9. Konstancja Suchanek: PŚ w Soczi: Kofler triumfuje, dobry występ Kubackiego i Kota!. skijumping.pl, 2012-12-09. [dostęp 2012-12-15].
  10. a b c d e WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-04-18].
  11. Tadeusz Mieczyński: MŚJ w Libercu: Słoweńcy najlepsi, Polacy ze srebrem!. skijumping.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-01-27].
  12. Anna Szczepankiewicz: Pierwsze nominacje na MŚ w Val di Fiemme. skijumping.pl, 2013-02-14. [dostęp 2013-05-06].
  13. a b c d e WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  14. Klasyfikacja po konkursie: 17.08.2013, Einsiedeln K-105. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-10-12].
  15. Results (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2014-03-26].
  16. Letnia Grand Prix 2013. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-10-12].
  17. Andrzej Mysiak: ZIO Soczi: Niemcy wygrywają, Polska najlepiej w historii!. skokinarciarskie.pl, 2014-02-17. [dostęp 2014-03-03].
  18. a b c d WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-12-13].
  19. Paweł Guzik: PŚ w Kuusamo: Kasai i Ammann na najwyższym stopniu podium!. skijumping.pl, 2014-11-29. [dostęp 2015-01-18].
  20. Aleksandra Kruc: Wellinger na badaniach, Niemca boli ramię. skokinarciarskie.pl, 2014-11-29. [dostęp 2015-01-18].
  21. Anna Szczepankiewicz: Andreas Wellinger po operacji. skijumping.pl, 2014-12-05. [dostęp 2015-01-18].
  22. Klaudia Kaźmierczak: Bez Wellingera w konkursie. skokinarciarskie.pl, 2015-02-26. [dostęp 2016-04-18].
  23. a b c WELLINGER Andreas - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-04-18].
  24. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2015-02-26. [dostęp 2014-02-09].

Bibliografia[edytuj]