David Siegel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
David Siegel
Ilustracja
Data urodzenia 28 sierpnia 1996
Klub SV Baiersbronn
Wzrost 182 cm[1]
Debiut w PŚ 1 stycznia 2016 w Garmisch-Partenkirchen (16. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 19 stycznia 2019 w Zakopanem (1. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 1 stycznia 2016 w Garmisch-Partenkirchen (16. miejsce)
Rekord życiowy 192,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (16 marca 2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Râșnov 2016 indywidualnie
Złoto Râșnov 2016 drużynowo
Brąz Râșnov 2016 druż. miesz.
Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2017/2018

David Siegel (ur. 28 sierpnia 1996) – niemiecki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Baiersbronn. Trzykrotny medalista Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2016 – złoty indywidualnie i drużynowo oraz brązowy w konkursie drużyn mieszanych.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W zawodach rangi FIS Cup zadebiutował w lutym 2012 w Baiersbronn. Obydwa rozegrane konkursy ukończył na miejscach tuż za podium, plasując się odpowiednio na 4. i 6. pozycji.

W sezonach 2012/2013 oraz 2013/2014 występował głównie w zawodach Alpen Cup, gdzie najlepszym jego występem była lokata na 2. stopniu podium podczas zawodów w Chaux-Neuve tuż za Paulem Winterem.

W sezonie letnim 2014 po raz pierwszy wziął udział w zawodach Pucharu Kontynentalnego. W swoim pierwszym starcie na skoczniu Puijo w Kuopio zdobył pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej cyklu po zajęciu 19. miejsca. W sezonie 2014/2015 dziewięciokrotnie uczestniczył w konkursach Pucharu Kontynentalnego, z czego najlepszym jego wynikiem było 17. miejsce podczas zawodów w Planicy.

26 września 2014 ustanowił rekord skoczni Zelfen w austriackim Tschagguns. Siegel uzyskał odległość 102,5 m, która została tego samego dnia poprawiona przez Petricka Hammanna i Dominika Mayländera[2].

We wrześniu 2015 po raz pierwszy zajął miejsce wśród trzech najlepszych w zawodach cyklu FIS Cup. Miało to miejsce w Râșnovie, gdzie zajął 3. miejsce przegrywając z Jure Šinkovecem i Timem Fuchsem. W grudniu 2015 w Rovaniemi odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Kontynentalnego. 1 stycznia 2016 zadebiutował w Pucharze Świata, startując w konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen. Występ ten zakończył zdobyciem punktów, zajmując 16. pozycję. 23 lutego 2016 zwyciężył w indywidualnym konkursie skoków narciarskich na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2016, wyprzedzając Domena Prevca i Ryōyū Kobayashi. Dzień później zdobył złoty medal w drużynowym konkursie mężczyzn oraz brązowy w drużynowym konkursie mieszanym[3].

Jego młodszy brat Jonathan również jest skoczkiem narciarskim[1].

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov złoty medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov złoty medal[a], brązowy medal (drużyna mieszana)[b]

Starty D. Siegela na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 96,5 m 249,0 pkt
3.Bronze medal with cup.svg 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. mix.[b] 96,0 m 105,5 m 865,7 pkt (245,5 pkt) 17,1 pkt Słowenia
1.Gold medal with cup.svg 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[a] 97,0 m 89,5 m 866,7 pkt (230,5 pkt)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 49.
2016/2017 61.
2017/2018 59.
2018/2019 34.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - q 16 - - - 37 31 17 35 - - - - - - - - - 23 - - - 37
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
19 q 32 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 12
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
23 q q q - - - 38 28 - - - - q 45 - - 32 50 q - - 11
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
13 49 22 43 29 44 25 17 17 28 48 14 5 - - - - - - - - - - - - - - - 131
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 50.
2017/2018 41.
2018/2019 22.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 56.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 55.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016 33.
2017 85.
2018 54.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2018

2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- 18 5 13 - - - - 33 q 78
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - 28 3
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
- 13 33 - - - - - - 20
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 85.
2015/2016 5.
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 3.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 20 grudnia 2015 Finlandia Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 95,5 m 97,0 m 248,3 pkt
2. 9 stycznia 2016 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 282,4 pkt
3. 5 marca 2016 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 118,0 m 119,0 m 275,4 pkt
4. 7 stycznia 2018 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 140,0 m 135,0 m 277,0 pkt
5. 11 stycznia 2018 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 143,0 m 131,0 m 264,2 pkt
6. 20 stycznia 2018 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 138,0 m 144,0 m 268,6 pkt
7. 18 lutego 2018 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 112,5 m 114,0 m 269,9 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 grudnia 2015 Finlandia Rovaniemi Ounasvaara K-90 HS-100 95,5 m 97,0 m 248,3 pkt 1.
2. 9 stycznia 2016 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-140 137,5 m 136,5 m 282,4 pkt 1.
3. 17 stycznia 2016 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 134,5 m 136,5 m 214,2 pkt 2. 3,3 pkt Florian Altenburger
4. 17 stycznia 2016 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 133,5 m 110,4 pkt 2. 7,2 pkt Thomas Hofer
5. 5 marca 2016 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-105 HS-117 118,0 m 119,0 m 275,4 pkt 1.
6. 7 stycznia 2018 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 140,0 m 135,0 m 277,0 pkt 1.
7. 11 stycznia 2018 Austria Bischofshofen im. Paula Ausserleitnera K-125 HS-140 143,0 m 131,0 m 264,2 pkt 1.
8. 20 stycznia 2018 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 138,0 m 144,0 m 268,6 pkt 1.
9. 18 lutego 2018 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 104,5 m 114,5 m 245,9 pkt 2. 1,0 pkt Nejc Dežman
10. 18 lutego 2018 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 112,5 m 114,0 m 269,9 pkt 1.
11. 3 marca 2018 Norwegia Rena Renabakkene K-124 HS-139 127,5 m 137,0 m 257,2 pkt 3. 9,1 pkt Andreas Wank

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2017/2018

Sezon 2014/2015
Rena HS111 Rena HS139 Rena HS139 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Wisła HS134 Wisła HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Brotterode HS117 Lahti HS130 Lahti HS130 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
- - - - - - - - - - 17 33 33 30 31 - - 29 21 21 29 - - - - - 39
Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
10 29 18 8 1 - - 1 10 2 2 - - - - - - - - - - - - 37 1 - - 559
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS109 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS106 punkty
- - - - - 52 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - 15 31 - - 11 1 6 1 1 6 6 5 5 - - 11 5 2 1 6 9 3 6 - - - 968
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 90.
2015 60.
2017 40.
2018 5.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 16 września 2018 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 104,5 m 103,5 m 255,2 pkt 2. 8,1 pkt Philipp Aschenwald
2. 29 września 2018 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 131,5 m 133,0 m 274,8 pkt 3. 3,9 pkt Dmitrij Wasiljew

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2018

2014
Kranj Kranj Wisła Wisła Kuopio Kuopio Frenštát pod Radhoštěm Frenštát pod Radhoštěm Klingenthal Klingenthal Stams Stams Trondheim Trondheim punkty
- - - - 19 40 - - - - - - - - 12
2015
Kranj Kranj Wisła Wisła Kuopio Kuopio Frenštát pod Radhoštěm Frenštát pod Radhoštěm Stams Stams Oslo Oslo Klingenthal Klingenthal punkty
- - 37 14 - - 29 18 - - - - 36 27 37
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - 20 10 40 11 61
2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
8 10 - - - 10 9 4 2 14 5 3 8 398
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Jonathan Siegel, Adrian Sell, Tim Fuchs, David Siegel
  2. a b Skład zespołu: Katharina Althaus, Tim Fuchs, Anna Rupprecht, David Siegel

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skispringen: David und Jonathan Siegel kämpfen um einen Startplatz im Team (niem.). tagblatt.de, 2015-11-26. [dostęp 2015-12-22].
  2. Zelfen, Tschagguns (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2015-12-22].
  3. SIEGEL David – Biographie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-02-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]