Jugoszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jugoszów
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Obrazów
Liczba ludności (2006) 220
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-641[1]
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0800723
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Jugoszów
Jugoszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jugoszów
Jugoszów
Ziemia50°41′18″N 21°32′31″E/50,688333 21,541944

Jugoszówwieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Obrazów[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Jugoszów[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0800730 Goraj część wsi
0800746 Kolonie część wsi
0800752 Pod Goźlicami część wsi
0800769 Wólka część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jugoszów albo Jugoszew, wieś włościańska i osada rządowa w powiecie sandomierskim, gminie Obrazów, parafii Goźlice.
W 1827 r. było tu 21 domów 126 mieszkańców.
W 1883 było 37 domów 199 mieszkańców i 453 mórg obszaru. Osada rządowa 1 dom, 1 morga ziemi.
Wspomina tę wieś Długosz (L.B. t.II s.335) jako własność Kielczuza herbu Habdank[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. Jednostki pomocnicze gminy Obrazów. Urząd Gminy Obrazów. [dostęp 18.04.2015].
  3. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. Jugoszów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.