Julian Marian Auleytner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Marian Auleytner
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1948
Warszawa
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: polityka społeczna
Profesura 22 czerwca 1995
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej

Julian Marian Auleytner (ur. 23 stycznia 1948 w Warszawie[1]) – polski ekonomista, specjalista od spraw polityki społecznej, wykładowca uniwersytecki, rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej Towarzystwa Wiedzy Powszechnej i członek Komitetu Prognoz Polska 2000 plus przy Prezydium PAN.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. Doktorat 1977, habilitacja 1988, tytuł profesora uzyskał w 1995 r.

Od 1969 zatrudniony w Wydziale Zatrudnienia m.st. Warszawy. W 1971 r. został zwolniony z powodów politycznych za wyjazd do Szwajcarii i Włoch bez zgody miejscowej PZPR. Znalazł zatrudnienie w 1971 w sp. z o.o. CWU „Libella” w charakterze specjalisty ds. pracowniczych. Spółka ta była niezależnym od państwa źródłem finansowania ruchu „Znak” oraz Klubów Inteligencji Katolickiej. W latach 1977–1988 pracował jako adiunkt w Instytucie Pracy i Spraw Socjalnych w Warszawie. Był członkiem Prymasowskiej Rady Społecznej w stanie wojennym (1981–1984) oraz Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa (1986–1989). W 1988 r. był stypendystą Fundacji K. Adenauera. Odmówił premierowi M. Rakowskiemu przyjęcia w jego rządzie funkcji Ministra Pracy.

W 1992 założył Wyższą Szkołę Pedagogiczną Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, która w 2013 r. zmieniła patrona z TWP na J. Korczaka. W kadencji prezydenta L. Wałęsy wspólnie z prof. A. Tymowskim prowadził prace Prezydenckiej Rady ds. Polityki Społecznej.

Wykładał na uczelniach w Grecji, Hiszpanii, Niemiec. Do 2013 r. był zatrudniony w Instytucie Polityki Społecznej Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW. Obecnie jest zatrudniony na Wydziale Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. J. Korczaka i do 2019 r. pozostaje rektorem tej uczelni.

Zasiada w Komitecie Prognoz „Polska 2000 Plus” Prezydium Polskiej Akademii Nauk. Pełnił obowiązki prezesa Polskiego Towarzystwa Polityki Społecznej[2], a od 2011 jest także prezesem Polskiego Towarzystwa Współpracy z Klubem Rzymskim. Jest promotorem oraz recenzentem licznych pracy doktorskich i habilitacyjnych oraz autorem ok. 300 publikacji.

W 2011 r. opracował wraz z Pawłem Kowalem z partii Polska Jest Najważniejsza program wsparcia dla gospodarstw domowych w formie wypłacania kwoty będącej ekwiwalentem 100 euro[3].

Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1997), Medalem Uniwersytetu Warszawskiego.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Humanistyczny model polityki personalnej w zakładzie pracy, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1981.
  • Wprowadzenie do doktryn polityki społecznej: niektóre aspekty systemowe i aksjologiczne, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, Warszawa 1986.
  • Instytucje polityki społecznej: podmioty i fundusze, Wyższa Szkoła Pedagogiczna TWP, Warszawa 1996.
  • Polityka społeczna: teoria i organizacja, Wyższa Szkoła Pedagogiczna TWP w Warszawie, Warszawa 2000.
  • Polityka społeczna pomiędzy opiekuńczością a pomocniczością (wraz z Katarzyną Głąbicką), Wyższa Szkoła Pedagogiczna TWP w Warszawie, Warszawa 2000.
  • Polityka społeczna, czyli ujarzmianie chaosu socjalnego, Warszawa 2002, ​ISBN 83-88278-39-8​.
  • Polska polityka społeczna. Ciągłość i zmiany, Warszawa 2004, ​ISBN 83-88278-52-5​.
  • Polish Social Policy. The Forging of a Social Order, Warsaw 2006.
  • Filatelistyczne klejnoty w koronie II Rzeczpospolitej 1918-1920, Warszawa 2009, ​ISBN 978-83-61121-13-8​ (wyd. polsko-angielsko-języczne).
  • Polityka społeczna w Polsce i w świecie, WSP TWP, Warszawa 2011, ​ISBN 978-83-61121-52-7​.
  • Polityka społeczna w Polsce i w świecie, Warszawa 2012 (II wydanie), ​ISBN 978-83-61121-64-0​.
  • Komunikacja pocztowa w Błękitnej Armii Hallera w latach 1917-1920, (wyd. polsko-angielskie), Warszawa 2016, ​ISBN 978-83-65277-07-7
  • Finansowanie polityki społecznej, ZUS, Warszawa 2017, ​ISBN 978-83-948669-1-4​,

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]