KUKA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KUKA AG
KUKA AG
Forma prawna Aktiengesellschaft
Założyciel(e) Johann Josef Keller
Jakob Knappich
Data założenia 1898
Państwo  Niemcy
Siedziba Augsburg, Bawaria
Dyrektor Dr. Till Reuter (CEO)[1]
Branża automatyka i robotyka, inżynieria mechaniczna
Produkty roboty przemysłowe
Zatrudnienie 12.300 osób (2015)
ISIN

DE0006204407

brak współrzędnych
Strona internetowa
Johann Josef Keller i Jacob Knappich (założyciele KUKA AG)
Roboty przemysłowe KUKA
Motoryzacja: zgrzewanie punktowe
Roboty paletyzujące żywność w piekarnii
Produkcja mostów stalowych, cięcie stali
Obsługa szkła płaskiego, robot o bardzo wysokim udźwigu o ładowności 1000 kg
Automatyzacja odlewni z termo-odpornym robotem
Obróbka drewna: frezowanie i cięcie CNC
Obróbka kamienia: cięcie strumieniem wody kwarcowych blatów kuchennych

KUKA AG – niemieckie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją robotów przemysłowych oraz systemów automatyki przemysłowej. Jest jednym z największych producentów w branży.

Przedsiębiorstwo posiada ponad 20 spółek-córek na całym świecie, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Brazylii, Japonii, Chinach, Korei Południowej, Tajwanie, Indiach oraz w prawie wszystkich krajach europejskich. Spółki te są najczęściej oddziałami zajmującymi się dystrybucją oraz serwisem. Firma zatrudnia ponad 3150 pracowników (30.09.2012). Klientami są głównie branże motoryzacyjne.

Nazwa przedsiębiorstwa pochodzi od inicjałów – Keller und Knappich (założyciele) Augsburg (siedziba) i w tym samym czasie stała się zastrzeżonym znakiem towarowym dla robotów przemysłowych oraz innych produktów firmy.

Historia firmy[edytuj]

Przedsiębiorstwo KUKA zostało założone w 1898 roku w niemieckim Augsburgu, gdzie do dziś znajduje się jego centrala. Założycielami byli Johann Josef Keller i Jacob Knappich. Na początku celem przedsiębiorstwa było oświetlenie domów i ulic, ale KUKA szybko skoncentrowała się na innych produktach (rozwiązaniach i sprzęcie do spawania oraz dużych pojemnikach), aby w 1966 roku stać się liderem pojazdów komunalnych na europejskim rynku.

W roku 1973 przedsiębiorstwo stworzyło swego pierwszego robota przemysłowego, któremu nadano nazwę Famulus[2]. W tym czasie KUKA należała do grupy Quandt. Jednakże, w roku 1980 rodzina Quandt wycofała się z interesu, a firma stała się spółką publiczną. W 1995 roku KUKA została podzielona na KUKA Roboter GmbH oraz na KUKA Schweißanlagen GmbH (obecnie KUKA Systems GmbH). Dziś KUKA skupia się na postępowych rozwiązaniach w zakresie automatyzacji przemysłowych procesów produkcyjnych. Spółka należy do notowanej na giełdzie firmy KUKA AG (wcześniej IWKA Group).

Osiągnięcia[edytuj]

  • 1971 – pierwsza w Europie linia spawalnicza zbudowana dla Daimler-Benz
  • 1973 – KUKA buduje pierwszy na świecie robot o nazwie Famulus, wyposażony w sześć elektromechanicznie napędzanych osi
  • 1976 – IR 6/60 – całkowicie nowy typ robota wyposażony w sześć elektromechanicznie napędzanych osi i w ruchomy przegub
  • 1989 – rozwijana jest nowa generacja robotów przemysłowych – bezszczotkowe silniki napędowe o niskich kosztach utrzymania i większych możliwościach technicznych
  • 2007 – KUKA „titan“ – największy i najsilniejszy wówczas robot przemysłowy z sześcioma osiami, który został wpisany do Księgi światowych rekordów Guinnessa[3]
  • 2010 – po raz pierwszy jako jedyna rodzina robotów, robot serii KR Quantec całkowicie pokrywa zakres obciążenia od 90 do 300 kg, o zasięgu do 3100 mm
  • 2012 – uruchomienie nowego, małego robota serii KR Agilus

Systemy KUKA[edytuj]

Oprogramowanie systemowe KUKA jest systemem operacyjnym i sercem całej kontroli. Zawarte w nim podstawowe funkcje są niezbędne przy rozmieszczaniu systemów robotów. Roboty wyposażone są w panel sterowania, którego rozdzielczość ekranu to 640 x 480 pikseli. Dodatkowo zintegrowana mysz 6D pozwala na poruszanie manipulatorem, zapisanie pozycji (TouchUp), lub na tworzenie i modyfikację modułów, funkcji, listy danych, itd. Aby ręcznie sterować osiami, musi zostać aktywowany przełącznik umieszczony z tyłu panelu sterowania (KCP lub KUKAControlPanel), tylko dzisiaj z funkcją panic. Połączenie ze sterownikiem możliwe jest poprzez interfejs VGA oraz magistralę CAN. Komputer przemysłowy, umieszczony w szafie sterowniczej, komunikuje się z systemami robotów przez kartę MFC. Sygnały sterujące między manipulatorem a sterownikami przesyłane są za pomocą tak zwanego połączenia DSE-RDW. Karta DSE znajduje się w szafie sterowniczej, a karta RDW umieszczona jest w gnieździe robota. Sterowniki dla starego typu KRC1 by uruchomić VxWorks używały systemu operacyjnego Windows 95. Urządzenie peryferyjne zawiera CD-ROM i stacje dysków; Ethernet, Profibus, Interbus, Devicenet oraz gniazda ASI są również dostępne. Sterowniki dla nowszego typu KRC2 używają systemu operacyjnego Windows XP. Urządzenie zawiera CD-ROM i porty USB, połączenie Ethernet oraz oferuje opcjonalne połączenia dla Profibus, Interbus, DeviceNet and Profinet. Większość robotów jest wykończona w kolorze „KUKA Orange” (oficjalny kolor firmy) albo w kolorze czarnym.

Zastosowanie[edytuj]

Obszary zastosowania robotów przemysłowych są zróżnicowane. Roboty są wykorzystywane przy magazynowaniu, załadunku i rozładunku maszyn, paletyzacji, spawaniu łukowym i miejscowym w wielu gałęziach przemysłu. Roboty przemysłowe KUKA są stosowane w produkcji przez takie firmy jak: General Motors, Chrysler, Ford, Porsche, BMW, Audi, Mercedes-Benz, Volkswagen, Ferrari, Harley-Davidson, Boeing, Siemens, STIHL, IKEA, Swarovski, Wal-Mart, Nestlé, Budweiser, BSN medical, a także Coca-Cola i inne[4]. Poniżej kilka konkretnych zastosowań:

Transport

Roboty przemysłowe mogą odgrywać ważną role w transporcie ładunków ciężkich. Ładowność robotów i ich łatwe pozycjonowanie są często wykorzystywane.

Przemysł spożywczy

Roboty KUKA znajdują także zastosowanie w przemyśle spożywczym. Tutaj roboty niezawodnie odciążają ludzi i maszyny w wymagających zadaniach, takich jak załadunek i rozładunek maszyn pakujących, cięcie mięsa, układanie w stosy i paletyzację oraz są one używane do kontroli jakości.

Budownictwo

Budownicto oferuje zmienne obszary zastosowania. Roboty są stosowane zarówno do zapewnienia równego przepływu materiału jak i do dalszej obróbki i efektywnej produkcji.

Przemysł szklarski

W przemyśle szklarskim, roboty znajdują zastosowanie w etapach przetwarzania, takich jak obróbka termiczna szkła i szkła kwarcowego, operacje gięcia i formowania lub produkcję wyrobów, normalną oraz masową.

Kuźnictwo i przemysł odlewniczy Jako, że roboty przemysłowe są termo- i pyło-odporne, mogą być stosowane bezpośrednio przed, w lub na maszynach odlewniczych. Roboty KUKA mogą być także używane do dalszej obróbki, jak gratowanie, szlifowanie lub do kontroli jakości.

Przemysł drzewny

Szlifowanie, frezowanie, wiercenie, piłowanie, paletyzacja lub sortowanie to zastosowania w przemyśle drzewnym, które mogą być wspierane przez roboty.

Obróbka metalu

Główne obszary pracy robotów to operacje przetwarzania, jak wiercenie, frezowanie, piłowanie lub gięcie i wykrawanie. Oczywiście, roboty przemysłowe stosowane są też w procesie spawania, montażu, załadunku i rozładunku.

Obróbka metalu: YAG-cięcie laserowe

Obróbka kamienia

Przemysł ceramiczny i kamieniarski stosuje roboty przemysłowe od piłowania płyt kamiennych aż do w pełni automatycznego przetwarzania 3D.

Wyniki finansowe[edytuj]

Skonsolidowane obroty (KUKA Roboter GmbH)

  • 413 mln Euro (2008)
  • 330 mln Euro (2009)
  • 435 mln Euro (2010)
  • 616 mln Euro (2011)

Zarząd spółki KUKA Roboter GmbH:

  • CEO Manfred Gundel
  • CFO Michael Albert

Skonsolidowane obroty (KUKA AG)

  • 1286 mln Euro (2007)
  • 1266 mln Euro (2008)
  • 902 mln Euro (2009)
  • 1078 mln Euro (2010)
  • 1435 mln Euro (2011)

Zarząd spółki KUKA AG:

  • CEO Till Reuter
  • CFO Peter Mohnen

Ciekawostki[edytuj]

Roboty KUKA pojawiły się także w branży filmowej w Hollywood. W filmie o Jamesie Bondzie: „Śmierć nadejdzie jutro”, w scenie przedstawiającej pałac lodowy w Islandii, życie agentki Jinx z NSA (Halle Berry) jest zagrożone przez laserowo uzbrojone roboty. Również w filmie „Kod da Vinci” w reżyserii Rona Howarda robot firmy KUKA podaje pojemnik zawierający krypteks Tomowi Hanksowi, który odgrywa rolę Roberta Langdona. W 2001 roku KUKA buduje Robocoaster, który jest pierwszym na świecie robotem przemysłowym do przewozu pasażerów. Podczas jazdy używane są przymocowane do ramion robotów siedzenia w stylu roller-coaster i zapewniona jest dwóm pasażerom sekwencja ruchu w stylu roller-coaster poprzez szereg programowalnych manewrów. Pasażerowie mogą sami zaprogramować ruchy ich jazdy. W roku 2007 KUKA wprowadza symulator, oparty na Robocoaster[5]. Od roku 2010 park rozrywki Universal's Islands of Adventure w Orlando, Floryda wykorzystuje technologię ramienia robota w swojej rewolucyjnej atrakcji, Harry Potter and the Forbidden Journey. Fotele pasażerów są zamontowane na ramionach robota, które są z kolei zamontowane na torze. Pozwala to na podróż ramion wzdłuż przygotowanych atrakcji podczas wykonywania swoich ruchów zsynchronizowanych z elementami przedstawienia, które są częścią przejażdżki (animowane rekwizyty, powierzchnie projekcyjne, itd.)[6][7][8][9].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]