Kamienica Królewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. pomorskim. Zobacz też: budynek we Lwowie.
Kamienica Królewska
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat kartuski
Gmina Sierakowice
Sołectwo Kamienica Królewska
Wysokość 150 m n.p.m.
Liczba ludności (2016) 1000
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 83-342[1]
Tablice rejestracyjne GKA
SIMC 0170950
Położenie na mapie gminy Sierakowice
Mapa lokalizacyjna gminy Sierakowice
Kamienica Królewska
Kamienica Królewska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamienica Królewska
Kamienica Królewska
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Kamienica Królewska
Kamienica Królewska
Położenie na mapie powiatu kartuskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kartuskiego
Kamienica Królewska
Kamienica Królewska
Ziemia54°23′35″N 17°53′21″E/54,393056 17,889167

Kamienica Królewska (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Kamińca Królewskô) – duża kaszubska wieś letniskowa w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sierakowice, na Pojezierzu Kaszubskim, na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego, pomiędzy jeziorami Kamienickim i Junnem, na trasie dawnej linii kolejowej z Kartuz do Lęborka.

Wieś jest siedzibą sołectwa Kamienica Królewska, w którego skład wchodzą również Kamienicki Młyn, Ciechomie, Nowalczysko, Koryto i Kukówka. W kierunku wschodnim od Kamienicy Królewskiej w kompleksie Lasów Mirachowskich znajdują się rezerwaty przyrody Kurze Grzędy, Jezioro Turzycowe, Jezioro Lubogoszcz, Szczelina Lechicka i Żurawie Błota. Przez Kamienicę Królewską prowadzi turystyczny Szlak Kaszubski. Miejscowość jest połączona nową drogą powiatową (nr 1431G) z Niepoczołowicami stanowiąc jedyne i pierwsze w historii połączenie szosą asfaltową obszaru gmin Sierakowice i Linia (projekt był współfinansowany przez Unię Europejską z funduszu EFRR). Znajduje się tu również placówka Ochotniczej Straży Pożarnej, poczta, kwatery agroturystyczne, pensjonaty i liczne domki letniskowe. Na północny wschód od Kamienicy wznosi się wzgórze „Zamkowa Góra” (o wysokości 229 m n.p.m.) z pozostałościami starego grodziska, do którego nawiązują lokalne kaszubskie legendy. Na tym wzgórzu ustawiono taras widokowy, z którego rozciąga się piękny widok na sześć jezior – Junno, Kamienickie, Białe, Czarne, Odnoga i Potęgowskie. Rozpoczyna się tu również szlak wodny spływów kajakowych rzeką Bukowiną.

Znajduje się tutaj składnica Agencji Rezerw Materiałowych[2].

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Kamienica Królewska[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0170966 Ciechomie część wsi
0170972 Kokwino część wsi
0170989 Koryto część wsi
0170995 Nowalczysko część wsi

Historia miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1368 roku, po zdobyciu Pomorza Gdańskiego przez Krzyżaków pod administracją zakonną. W latach 1455-1772 w powiecie mirachowskim. Od 1920 r. wieś znajdowała się ponownie w granicach Polski (powiat kartuski). Przed 1920 r. obowiązującą nazwą niemieckiej administracji dla Kamienicy Królewskiej była Kaminitza[5]. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Kaminitza w 1942 roku została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na nowo wymyśloną i bardziej niemieckąKamstein. Podczas II wojny światowej okolice Kamienicy Królewskiej były miejscem aktywnych działań Gryfa Pomorskiego (obelisk poświęcony żołnierzom Gryfa Pomorskiego znajduje się przy przejeździe kolejowym). W okresie PRL-u miejscowość była popularnym letniskiem opozycji z czasów komunistycznych.

Wieś królewska w starostwie mirachowskim w województwie pomorskim w II połowie XVI wieku[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Ludzie związani z Kamienicą Królewską[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Składnice | Agencja Rezerw Materiałowych, www.arm.gov.pl [dostęp 2016-02-16].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Karte des Deutschen Reiches 1:100 000, Großblatt 12, Institut für Angewandte Geodäsie (porównaj: http://pom-wpru.kerntopf.com/karten/map-1750-5420.htm#08 Kirchspiele Sierakowitz und Mirchau).
  6. Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 94.