Karabin maszynowy Hotchkiss Mle 1929

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hotchkiss Mle 1929
Ilustracja
Podwójnie sprzężony Hotchkiss Mle 1929 w wersji lądowej
Państwo

 Francja

Rodzaj

wielkokalibrowy karabin maszynowy

Historia
Prototypy

1927

Dane techniczne
Kaliber

13,2 mm

Nabój

13,2 × 96 mm

Magazynek

magazynek 30 nab.

Taśma nabojowa

taśma sztywna 15 nab.

Wymiary
Długość

1990 mm

Długość lufy

1000 mm

Masa
karabinu właściwego

37,5 kg (pojedynczy)
42,5 kg (podwójnie sprzężony)

lufy

19,5 kg

Inne
Prędkość pocz. pocisku

800 m/s

Szybkostrzelność praktyczna

450 strz./min.

Zasięg skuteczny

3000 m (w pionie)
6 500 m (w poziomie)

Hotchkiss Mle 1929 (fr. Mitrailleuse de 13.2 mm CA mle 1929; pol. najcięższy karabin maszynowy wz. 30) – francuski wielkokalibrowy karabin maszynowy. Pod koniec lat 20 we francuskiej wytwórni Société Anonyme des Anciens Etablissements Hotchkiss et Cie w oparciu o konstrukcję karabinu maszynowego Hotchkiss Mle 14 opracowano karabin maszynowy kal. 13,2 mm jako karabin przeciwlotniczy.

Do strzelania używano naboi z pociskami zwykłymi z rdzeniem ze stali półmiękkiej, przeciwpancernymi z rdzeniem ze stali twardej, przeciwpancernymi i smugowymi. Była to broń samoczynna działająca na zasadzie odprowadzania części gazów prochowych przez boczny otwór w lufie, zasilany z piętnastonabojowej taśmy sztywnej lub w wersji sprzężonej z magazynka pudełkowego o pojemności 30 nabojów zakładanego od góry. Posiadał celownik krzywiznowy z muszką lub celownik przeciwlotniczy Le Prieur.

Produkowany był w kilku wersjach:

  • wersja lądowa – pojedynczy lub podwójnie sprzężone karabiny maszynowe na trójnożnej podstawie
  • wersja morska – pojedynczy lub podwójnie i poczwórnie sprzężone karabiny na stałej podstawie morskiej typu R4SM
  • wersja do pojazdów pancernych – pojedynczy karabin montowany w wieży

W Wojsku Polskim - Nkm wz. 30[edytuj | edytuj kod]

W latach 1933 - 34 zakupiono we Francji 28 sztuk karabinów, które weszły na wyposażenie Wojska Polskiego pod oznaczeniem najcięższy karabin maszynowy wz. 30 (nkm wz. 30). W 10 z nich uzbrojono kompanię nkm plot w ramach 1 paplot. Stosowano do nich dwa typy podstaw trójnożnych, starszą o słabej stabilizacji - B, posiadano osiem sztuk i R1. W roku 1938 kompanię rozformowano. 16 nkm przeznaczono do prawych wież czołgów Vickers E. Tę odmianę zasilano z magazynka wkładanego od góry. Wycofano je z broni pancernej między 1936 a 1938 – prawdopodobnie w 1937 roku[1]. W sierpniu 1939 roku na stanie było 29 sztuk.[2]. We wrześniu 1938 roku 24 nkm przekazano Marynarce Wojennej[1].

Karabin Hotchkiss wz. 30 poczwórnie sprzężony na podstawie morskiej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Michał Kuchciak: Czołg lekki Vickers 6-Ton w Wojsku Polskim w latach 1931-1939. Oświęcim: Napoloen V, 2018, s. 73. ISBN 978-83-7889-728-6.
  2. Andrzej Konstankiewicz, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914 - 1939, Lublin 2003, s. 256.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ciepliński Andrzej, Woźniak Ryszard, Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku), Warszawa 1994.
  • Konstankiewicz Andrzej, Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i Wojska Polskiego w latach 1914 - 1939, Lublin 2003.
  • Waśko Zdzisław, Witkowski Rafał, Regularne jednostki Wojska Polskiego Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, wyposażenie, metryki okrętów i oddziałów lądowych Marynarki Wojennej, Warszawa 1976.