Karl Lehmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karl Lehmann
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Karl Lehmann (2014)
Herb Karl Lehmann State in fide
Trwajcie silni w wierze
Kraj działania  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1936
Sigmaringen
Data i miejsce śmierci 11 marca 2018
Moguncja
Biskup Moguncji
Okres sprawowania 1983–2016
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 10 października 1963
Nominacja biskupia 21 czerwca 1983
Sakra biskupia 2 października 1983
Kreacja kardynalska 21 lutego 2001
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Leone I
Odznaczenia
Krzyż Wielki II Klasy Orderu Zasługi RFN Medal za Zasługi dla Badenii-Wirtembergii Order Zasługi Nadrenii-Palatynatu Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 października 1983
Konsekrator Hermann Volk
Współkonsekratorzy Oskar Saier
Wolfgang Rolly

Karl Lehmann (ur. 16 maja 1936 w Sigmaringen, zm. 11 marca 2018 w Moguncji[1]) – niemiecki duchowny katolicki, w latach 1983–2016 biskup Moguncji (Mainz), kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium we Fryburgu Bryzgowijskim, przyjął święcenia kapłańskie 10 października 1963 w Rzymie. Obronił doktoraty z filozofii i teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Był profesorem teologii dogmatycznej w Moguncji oraz teologii dogmatycznej i ekumenicznej we Fryburgu. W marcu 1979 otrzymał tytuł papieskiego prałata honorowego.

21 czerwca 1983 został mianowany biskupem Moguncji, przyjął sakrę 2 października 1983 z rąk odchodzącego zwierzchnika diecezji, kardynała Hermanna Volka. W 1985 został wybrany na wiceprzewodniczącego, a w 1987 na przewodniczącego Konferencji Episkopatu Niemiec. W styczniu 2008 roku zapowiedział, że rezygnuje ze stanowiska przewodniczącego episkopatu, którego pracami kierował nieprzerwanie od prawie 21 lat; w latach 1993–2001 był także wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. w dwóch sesjach specjalnych, poświęconych Kościołowi europejskiemu (1991 i 1999, na sesji w 1991 pełnił funkcję specjalnego sekretarza).

W lutym 2001 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Leone I.

Otrzymał dwa tytuły doktora honoris causa polskich uczelni:

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. 16 maja 2016 roku skończył 80 lat i utracił prawo do udziału w konklawe. Tego samego dnia przestał być też biskupem Moguncji[4].

Zmarł 11 marca 2018, w niedzielę Laetare, w swoim domu w Moguncji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kardinal Karl Lehmann ist tot. faz.net. [dostęp 2018-02-11].
  2. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie – Doktorzy Honoris Causa, www.uksw.edu.pl [dostęp 2017-12-15] (pol.).
  3. Doktorzy Honoris Causa UO. [dostęp 10 października 2014].
  4. Niemcy: Kardynał Karl Lehmann odszedł ze stanowiska biskupa Moguncji – fakty.interia.pl, fakty.interia.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]