Joachim Meisner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joachim Meisner
Kardynał prezbiter
Joachim Meisner
Herb Joachim Meisner Spes nostra firma est pro vobis
Nadzieja nasza co do was jest silna
Kraj działania Niemcy
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1933
Wrocław
Data i miejsce śmierci 5 lipca 2017
Bad Füssing
Arcybiskup metropolita Kolonii
Okres sprawowania 1988–2014
Biskup diecezjalny Berlina
Okres sprawowania 1980–1988
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 8 kwietnia 1962
Prezbiterat 22 grudnia 1962
Nominacja biskupia 17 marca 1975
Sakra biskupia 17 maja 1975
Kreacja kardynalska 2 lutego 1983
Jan Paweł II
Kościół tytularny bazylika św. Pudencjany
Odznaczenia
Krzyż Wielki II Klasy Orderu Zasługi RFN Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 maja 1975
Konsekrator Hugo Aufderbeck
Współkonsekratorzy Hans-Georg Braun
Georg Weinhold

Joachim Meisner (ur. 25 grudnia 1933 we Wrocławiu-Leśnicy, zm. 5 lipca 2017 w Bad Füssing) – niemiecki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy administratury apostolskiej Erfurt-Meiningen w latach 1975–1980, biskup diecezjalny Berlina w latach 1980–1988, arcybiskup metropolita Kolonii w latach 1988–2014, kardynał prezbiter od 1983.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium w Magdeburgu i Erfurcie oraz na Wydziale Teologicznym w Neuzelle (ówczesna archidiecezja wrocławska). Święcenia kapłańskie przyjął 22 grudnia 1962. Pracował jako duszpasterz w Heilbad Heiligenstadt i Erfurcie, koordynował także prace Caritas.

W marcu 1975 został mianowany biskupem pomocniczym administratury apostolskiej Erfurt-Meiningen i biskupem tytularnym Viby. Sakrę biskupią przyjął 17 maja 1975 z rąk Hugona Aufderbecka, administratora apostolskiego Erfurtu-Meiningen. W administraturze pełnił funkcję wikariusza generalnego.

W kwietniu 1980 został przeniesiony na stanowisko biskupa diecezjalnego Berlina. W lutym 1983 papież Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera bazyliki św. Pudencjany. 20 grudnia 1988 został arcybiskupem metropolitą Kolonii.

Brał udział w kolejnych sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (w tym II specjalnej sesji poświęconej Kościołowi Europy w październiku 1999, gdzie pełnił funkcję prezydenta-delegata), wchodził w skład sekretariatu generalnego Synodu, a także Komisji Kardynalskiej ds. Badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej (od 1995). Kilkakrotnie reprezentował Jana Pawła II na uroczystościach religijnych, m.in. w lutym 2005 w Helsinkach na obchodach 850-lecia przybycia do Finlandii biskupa misyjnego św. Henryka oraz 50-lecia ustanowienia diecezji helsińskiej.

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku. 25 grudnia 2013 w związku z ukończeniem 80 lat utracił prawo udziału w konklawe[1].

28 lutego 2014 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków arcybiskupa metropolity Kolonii[2]. Zmarł 5 lipca 2017 podczas urlopu wypoczynkowego w Bad Füssing[3][4].

Ordery i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2012 „w uznaniu wybitnych zasług w rozwijaniu polsko-niemieckiej współpracy, za działalność na rzecz ratowania zabytków kultury i sztuki w Polsce, za zaangażowanie w proces polsko-niemieckiego pojednania” postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[5][6].

Przyznano mu tytuł doctora honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu (1996)[7] i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (2005)[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nota biograficzna Joachima Meisnera w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy (ang.). fiu.edu. [dostęp 2015-02-10].
  2. Rinuncia dell'arcivescovo metropolita di Köln (Germania) (wł.). press.vatican.va, 2014-02-28. [dostęp 2014-02-28].
  3. B. Bartosik: Nie żyje kard. Joachim Meisner. laboratorium.wiez.pl, 2017-07-05. [dostęp 2017-07-05].
  4. Friedlich eingeschlafen (niem.). domradio.de, 2017-07-05. [dostęp 2017-07-05].
  5. Order Zasługi RP dla Kardynała Joachima Meisnera. prezydent.pl. [dostęp 2013-03-16].
  6. M.P. z 2013 r. poz. 304
  7. Doktor Honoris Causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. pwt.wroc.pl. [dostęp 20 listopada 2012].
  8. Doktorzy Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl. [dostęp 23 lutego 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]