Karol III Grimaldi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol III
Ilustracja
Karol III Grimaldi
ilustracja herbu
książę Monako, książę Valentinois
Okres od 20 czerwca 1856
do 10 września 1889
Poprzednik Florestan I
Następca Albert I
Dane biograficzne
Dynastia Grimaldi
Data urodzenia 8 grudnia 1818
Data śmierci 10 września 1889
Miejsce spoczynku Katedra św. Mikołaja w Monako
Ojciec Florestan I
Matka Maria Karolina Gibert de Lametz
Rodzeństwo Florestyna
Żona Antoinette de Merode
Dzieci Albert I

Charles Honoreé Grimaldi, książę Monako, książę Valentinois (ur. 8 grudnia 1818 w Paryżu, zm. 10 września 1889 w Marchais), 10. książę Monako od 20 czerwca 1856 do 10 września 1889, syn księcia Florestana I Grimaldi i księżnej Marii Grimaldi.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Karol urodził się 8 grudnia 1818 roku w Paryżu. Jego rodzicami byli książę Monako, Florestan I Grimaldi i jego żona, księżna Maria Karolina Gibert de Lametz. Miał o piętnaście lat młodszą siostrę Florestynę (ur. 1833, zm. 1897), późniejszą księżnę Urach i matkę króla Litwy Mendoga II. Jego dziadkami ze strony ojca byli książę Monako, Honoriusz IV Grimaldi i jego żona, księżna Ludwika d’Aumont Mazarin.

Małżeństwo i rodzina[edytuj | edytuj kod]

28 września 1846 roku poślubił w Brukseli Antoinette de Merode, córkę hrabiego Merode i Wiktorii de Spangen d'Uyternesse. Wniosła do małżeństwa spory posag, dzięki któremu jej mąż zdołał rozwinąć turystykę w Monako. 13 listopada 1848 małżonkowie doczekali się swojego jedynego potomka i następcy tronu, księcia Alberta I.

Związek księcia z Antoinette był bardzo szczęśliwy. Obydwoje arystokraci słynęli z nieprzeciętnej urody, czym wzbudzali zachwyt wśród poddanych. Księżna stała się ulubienicą cesarzowej Francji Eugenii i jej męża, cesarza Napoleona. Obydwoje uczestniczyli w balu zorganizowanym w Wersalu na cześć odwiedzających Francję królowej Wiktorii i jej męża, księcia Alberta. W 1862 roku u młodej księżnej zdiagnozowano nowotwór. Pomimo choroby troskliwie opiekowała się chorym mężem. W niedługim czasie z powodu narastającego osłabienia zdecydowała o wyjeździe do Marchais. Tęskniła jednak za mężem i pomimo regularnej korespondencji z nim zdecydowała się powrócić do księstwa. Tam ponownie opiekowała się Karolem i jego matką Marią. Odbyła wyczerpującą podróż z powrotem do Paryża i tam zmarła w wieku trzydziestu sześciu lat.

Karol już nigdy się nie ożenił. Śmierć żony załamała go, przestał wyjeżdżać i niemalże nie opuszczał książęcego pałacu.

Potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Dzieci

Wnuki

Prawnuki

Książę Monako[edytuj | edytuj kod]

Książę Karol objął tron monakijski po śmierci swojego ojca, księcia Florestana I Grimaldi, dnia 20 czerwca 1856 roku. Za czasów jego panowania dwa ważne miasta, Mentona i Roquebrune, stanowiące osiemdziesiąt procent powierzchni księstwa, zostały formalnie oddane Francji. Ułatwiło to jednak uzyskanie przez Monako niepodległości od swojego sąsiada. Karol skupił się na rozwinięciu dyplomacji; w 1864 podpisał Traktat Przyjaźni z Muhammadem III as-Sadiq, bejem Tunezji. Został odznaczony portugalskim Orderem Wieży i Miecza. Za jego panowania Monako było pod protektoratem Królestwa Sardynii do 1861 roku, kiedy to uznano suwerenność księstwa.

Karol uznawany jest za założyciela kasyna w Monte Carlo. Było to możliwe dzięki posagowi, jaki wniosła do rodziny księżna Antoinette. Budowa kasyna była jedną z największych inwestycji w ówczesnej historii Monako.

Choroba i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Książę borykał się z problemami ze wzrokiem. Przez ostatnią dekadę swojego życia był niemalże niewidomy. Zmarł 10 września 1889 w Marchais w rodzinnej posiadłości Grimaldich. Został pochowany w Katedrze świętego Mikołaja w Monako.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]