Karolina Hanowerska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karolina Hanowerska
Caroline Louise Marguerite
Księżna Hanoweru
Księżniczka Monako
ilustracja
faksymile
księżna Hanoweru
Okres od 23 stycznia 1999
Jako żona Ernesta Augusta V, księcia Hanoweru
Poprzedniczka Chantal, księżna Hanoweru
Dziedziczna Księżna Monako
Okres od 23 stycznia 1957
do 14 marca 1958
Poprzednik brak
Następca Albert II, książę Monako
Dziedziczna Księżna Monako
Okres od 6 kwietnia 2005
do 10 grudnia 2014
Poprzednik Albert II, książę Monako
Następca Jakub, markiz Baux
Dane biograficzne
Dynastia Grimaldi
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1957
Monte Carlo
Ojciec Rainier III, książę Monako
Matka Grace, księżna Monako
Rodzeństwo Albert II, książę Monako
księżniczka Stefania
Mąż Filip Junot
(śl. 1978, roz. 1980)
Stefan Casiraghi
(śl. 1983, zm. 1990)
Ernest August V, książę Hanoweru
(śl. 1999)
Dzieci Andrea Casiraghi
(ur. 1984)
Charlotte Casiraghi
(ur. 1986)
Pierre Casiraghi
(ur. 1987)
księżniczka Aleksandra
(ur. 1999)
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako) Komandor Orderu za Zasługi dla Kultury (Monako) Komandor Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Ordre du Mérite agricole

Karolina, księżna Hanoweru, z domu księżniczka Monako (Caroline Louise Marguerite Grimaldi, ur. 23 stycznia 1957 w Monako), monakijska księżniczka z dynastii Grimaldich, córka Rainiera III, księcia Monako i jego małżonki, księżnej Grace; następczyni monakijskiego tronu w latach 1957–1958 i 2005–2014; od 1999 księżna Hanoweru jako małżonka księcia Ernesta Augusta V.

Karolina urodziła się w Monte Carlo jako pierwsze dziecko Rainiera III, księcia Monako i Grace, księżnej Monako.

Ukończyła studia na kierunku filozofia na Sorbonie w Paryżu.

W 1983 roku poślubiła Stefana Casiraghi, z którym ma troje dzieci: Andreę Casiraghi (ur. 1984), Charlotte Casiraghi (ur. 1986) i Pierre'a Casiraghi (ur. 1987). W 1990 jej mąż zginął w wypadku łodzi motorowych. W 1999 poślubiła Ernesta Augusta V, księcia Hanoweru i ma z nim jedno dziecko, księżniczkę Aleksandrę z Hanoweru (ur. 1999).

W latach 1957-1958 i 2005-2014 była następczynią monakijskiego tronu. Obecnie zajmuje trzecie miejsce w linii sukcesji. Po ślubie z księciem Hanoweru otrzymała tytuł księżnej Hanoweru.

Jest jedyną członkinią monakijskiej rodziny książęcej, której przysługuje predykat Jej Królewskiej Wysokości.

Księżna Hanoweru zaangażowana jest w działalność charytatywną - jest prezydentem Fundacji Księżnej Grace, Fundacji AMADE i Fundacji Księcia Pierre'a. Od 2003 jest Ambasadorem Dobrej Woli UNESCO. Uczestniczy w oficjalnych wystąpieniach i dyplomatycznych podróżach zagranicznych.

Poprzez swojego przodka, Jana Wilhelma Friso, księcia Oranii spokrewniona jest ze wszystkimi rodzinami królewskimi i książęcymi panującymi w Europie.

Powiązania rodzinne i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Księżniczka Karolina urodziła się 23 stycznia 1957 roku o godzinie 9:32 w Monako.

Jej rodzicami byli Rainier III, książę Monako od 1949 do 2005 roku i Grace, księżna Monako, amerykańska aktorka, zdobywczyni Nagrody Akademii Filmowej w 1954 roku dla Najlepszej Aktorki za rolę Georgie Elgin w filmie Dziewczyna z prowincji.

Jej dziadkami byli ze strony ojca Pierre, książę Valentinois, hrabia Polignac i jego małżonka, Charlotte, księżna Valentinois; natomiast ze strony matki John Brendan Kelly, amerykański mistrz olimpijski w wioślarstwie i Margaret Kelly.

Ma dwoje młodszego rodzeństwa, Alberta II, księcia Monako i księżniczkę Stefanię z Monako.

Księżniczka otrzymała imiona Karolina Ludwika Małgorzata na cześć wielu swoich przodkiń.

Została ochrzczona 3 marca 1957 w Katedrze Monako[1]. Jej rodzicami chrzestnymi zostali Jerzy, książę Tolna (wnuk jednej z przodkiń rodziny książęcej, Marii, hrabiny Tolna) i 10-letnia Margaret Davis, cioteczna siostra księżniczki[2].

Dzieci chrzestne[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W 1974 roku Karolina ukończyła szkołę średnią. Pobierała nauki w St Mary’s School Ascot, a potem kontynuowała studia na Uniwersytecie Paryskim, gdzie otrzymała dyplom filozofii, a także psychologii i biologii. Włada biegle pięcioma językami: francuskim, angielskim, hiszpańskim, niemieckim i włoskim.

Członkini rodzin książęcych[edytuj | edytuj kod]

Karolina jest jedyną członkinią monakijskiej rodziny książęcej, której przysługuje predykat Jej Królewskiej Wysokości (taki nosi również jej córka, księżniczka Aleksandra, która formalnie jest członkiem hanowerskiej, a nie monakijskiej rodziny książęcej). Otrzymała go w 1999 wskutek zawarcia związku małżeńskiego z Ernestem Augustem V, księciem Hanoweru.

W 1979 roku rodzice ustanowili ją przewodniczącą Monakijskiego Komitetu Międzynarodowego Roku Dziecka. W 1981 księżna założyła specjalne stowarzyszenie (Jeune J'Ecoute), w którym otwarto linię telefoniczną, umożliwiającą młodym ludziom rozmowę o swoich problemach z wykwalifikowanymi psychologami. Od kwietnia 1983 jest honorowym przewodniczącym związków harcerskich w księstwie.

17 grudnia 1982, po tragicznej śmierci księżnej Grace, na mocy specjalnego dekretu ojciec ustanowił Karolinę prezesem monakijskiego Garden Club, przewodniczącą komitetu organizacyjnego Festiwalu Sztuki oraz prezesem fundacji im. księżnej Grace.

W 1997 razem z ojcem i bratem uczestniczyła w specjalnej audiencji w Watykanie u papieża Jana Pawła II.

2 grudnia 2003 została ustanowiona ambasadorem dobrej woli UNESCO za zaangażowanie w działalność na rzecz ochrony dzieci i rodziny oraz w edukację kobiet i dziewczynek[3].

W 2005 roku otrzymała insygnia Commander of Cultural Merit.

Dziedziczenie tronu Monako[edytuj | edytuj kod]

Monakijska rodzina książęca
House of Grimaldi.png

Księżniczka Karolina urodziła się jako pierwsze dziecko panującego w Monako monarchy i automatycznie została jego następczynią. Na liście dziedziczenia wyprzedziła swoją ciotkę, Antoinette, baronową Massy, co znacznie zmniejszyło jej szanse na objęcie władzy w państwie. W 1958 urodził się książę Albert i Karolina spadła na drugie miejsce w kolejce do tronu.

W 2005 zmarł książę Rainier i Albert został nowym przywódcą państwa. Karolina ponownie została następczynią tronu, ponieważ jej brat nie doczekał się potomków pochodzących z legalnych związków. Księżna Hanoweru wpisana była na pierwsze miejsce listy sukcesji do grudnia 2014, kiedy to księciu Albertowi i jego żonie, księżnej Charlene, urodziło się dwoje dzieci. Karolina wpisana jest obecnie na trzecią pozycję[4].

Księżna i jej potomkowie utracą miejsce na liście sukcesji, jeżeli władcą Monako zostanie jedno z dzieci księcia Alberta.

Fundacja Księżnej Grace[edytuj | edytuj kod]

Fundacja imienia księżnej Grace w Monako założona została przez nią w 1964 roku. Obecnie prezydentem organizacji jest księżna Hanoweru. Fundacja zajmuje się pomocą w promowaniu młodych ludzi, którzy chcą rozwijać swoją karierę w różnych dziedzinach sztuki.

Każdego roku w marcu organizowany jest Monaco Rose Ball, z którego dochody zasilają konto tej fundacji.

Fundacja AMADE[edytuj | edytuj kod]

Fundacja charytatywna AMADE, oficjalnie nazywana Światowa Organizacja Przyjaciół Dzieci, została powołana w 1963 roku przez Grace, księżną Monako. Jej siedziba znajduje się w Monte Carlo, a jej prezydentem, od 1993 roku, jest księżna Hanoweru. Zadaniem organizacji jest promowanie rozwoju dzieci oraz ochrona ich przez wykorzystywaniem i przemocą. Fundacja podejmuje działania, mające na celu wyrównanie szans dzieci we wszystkich dziedzinach życia, niezależnie od pochodzenia, płci i zwyczajów kulturowych.

AMADE działa na terenie Europy, Azji, Ameryki Południowej i Afryki. Podzielona jest na dwanaście niezależnych organizacji lokalnych, które podlegają głównej, AMADE Mondiale. Fundacja ma status członka w Radzie Europy oraz umowy o współpracy między innymi z UNICEF i UNESCO.

Każdego roku w kwietniu księżna Hanoweru organizuje w Monako generalne spotkanie fundacji, na którym planowana jest działalność na kolejne dwanaście miesięcy.

Corocznie w maju Albert II, książę Monako organizuje na Stadionie Księcia Ludwika II charytatywny mecz piłki nożnej z udziałem najbardziej znanych sportowców świata, z którego dochód zasila konta AMADE[5].

Co dwanaście miesięcy w Monako odbywa się turniej jeździecki International Jumping Monte Carlo, który jest częścią prestiżowego Longines Global Champions Tour. W ramach rywalizacji organizowane są specjalne rozgrywki pod nazwą Longines Pro Am Cup, który pomysłodawcą i sponsorem jest Charlotte Casiraghi[6]. W rywalizacji biorą udział międzynarodowi sportowcy, a zebrane pieniądze przeznaczane są na działalność AMADE.

Niekiedy w ramach prestiżowego tenisowego turnieju Monte Carlo Masters również odbywają się mecze charytatywne z przeznaczeniem zebranych funduszy na fundację księżnej.

Od 5 do 7 lutego 2009 Karolina przebywała w Nigerze, gdzie sprawdzała postępy w działalności organizacji. 24 listopada w Dubaju została przyjęta przez księżniczkę Haję z Jordanii, córkę króla Husajna I, która również zajmuje się działalnością charytatywną.

W lipcu 2010 fundacja rozpoczęła program One birth in Monaco – One birth in Niger, mający na celu poprawę opieki położniczej w afrykańskim państwie, gdzie odsetek porodów, do których dochodziło w szpitalach, wynosił wówczas 16 procent.

W październiku współpracę z AMADE podjęła Surya Bonaly, francuska łyżwiarka figurowa.

12 grudnia 2011 księżna Hanoweru otrzymała nagrodę MiE Charity-Award za zaangażowanie w pomoc dzieciom w potrzebie[7]. Ceremonia wręczenia nagród odbyła się w niemieckim mieście Passau, a specjalne przemówienie wygłosił Karl Lagerfeld[8].

14 lutego 2014 Karolina pojechała do Genui, gdzie odwiedziła szpital dziecięcy Istituto Giannina Gaslini[9]. 7 listopada odwiedziła holenderską filię fundacji w Amsterdamie.

W październiku 2017 księżna po raz czwarty pojechała do Demokratycznej Republiki Konga (poprzednio we wrześniu 2016[10] i czerwcu 2013), gdzie zajmowała się programem Dignity for Women[11].

Na przełomie grudnia 2017 i stycznia 2018, we współpracy między innymi z Fundacją Księcia Alberta II, zorganizowano Africa Eco Race, którego finałem była pierwsza edycja challeng'u The Energy of Hope. Celem tych działań było zaopatrzenie uczniów z Mauretanii i Senegalu w 850 lamp solarowych, które umożliwią dzieciom naukę każdego dnia o cztery godziny dłużej i znacznie ograniczą wydzielanie szkodliwych gazów[12].

18 kwietnia razem ze swoją synową Beatrice księżna odwiedziła stworzony przez AMADE obóz dla imigrantów w Ventimiglii we Włoszech[13].

Fundacja Księcia Pierre'a[edytuj | edytuj kod]

Księżna Hanoweru od 1988 roku jest prezydentem Fundacji Imienia Księcia Pierre'a, swojego pradziadka. Organizacja założona została 17 lutego 1966 roku przez Rainiera III, księcia Monako. Główne cele działalności fundacji dotyczą sztuki i literatury. W większości kategorii wyróżnienia otrzymują twórcy francuskojęzyczni.

Patronaty[edytuj | edytuj kod]

  • Od 1982 jest prezesem Fundacji Imienia Księżnej Grace.
  • Od 17 grudnia 1982 jest prezesem Garden Club w Monako.
  • Od kwietnia 1983 jest honorowym przewodniczącym związków harcerskich w Księstwie Monako.
  • Od 1993 jest prezydentem fundacji AMADE.
  • Od 1988 jest prezesem Fundacji Imienia Księcia Pierre'a.
  • Od 2 grudnia 2003 jest Ambasadorem Dobrej Woli UNESCO.
  • Jest prezydentem Orkiestry Filharmonii w Monte Carlo.
  • Jest prezydentem Opery w Monte Carlo.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest nałogową palaczką papierosów[14].

Podczas studiów na uniwersytecie w Paryżu w grudniu 1975 księżniczka Karolina spotkała bankowca, Filipa Junot (Philippe Junot, ur. 19 kwietnia 1940, starszego od niej o siedemnaście lat). Mężczyzna towarzyszył jej podczas oficjalnej wizyty w Stanach Zjednoczonych w 1976 roku. Początkowo książę Rainier i księżna Grace nie wyrażali zgody na małżeństwo swojej córki. Ostatecznie w grudniu 1977 Pałac Książęcy poinformował o zaręczynach pary[15].

Rodzice Junota rozwiedli się, gdy miał sześć lat. Podjął studia polityczne w Paryżu, ale ostatecznie ich nie ukończył, później zdobył dyplom z prawa. Przez rok pracował w lokalnym rządzie, a następnie wyjechał do Nowego Jorku. Pracował w Kalifornii w przemyśle fast-foodowym. Jego zamierzenia związane z tą branżą nie zostały zrealizowane i powrócił do Paryża, gdzie zaczął pracować jako bankowiec we francuskiej grupie bankowej, prowadzącej inwestycje w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Europie.

Ślub cywilny pary miał miejsce 28 czerwca 1978 w Monako[16]. Następnego dnia odbyły się uroczystości kościelne. W weselu uczestniczyło ośmiuset gości. Wśród nich znaleźli się przedstawiciele europejskich rodzin królewskich: król i królowa Rumunii, król Włoch, król Greków, arcyksiążę Otto z Habsburgów, wielki książę i wielka księżna Rosji, hrabia Barcelony i hrabina Barcelony, hrabia Paryża, książę Ludwik Bonaparte, książę i księżna Halland, książę i księżna Orleanii i księżniczka Maria Gabriela z Sabaudii.

Zgodnie z postanowieniem księcia Rainiera, Junot nie otrzymał żadnych tytułów szlacheckich, związanych z poślubieniem przedstawicielki książęcego rodu. W lipcu 1980 pojawiły się doniesienia o kryzysie w małżeństwie księżniczki[17]. 25 sierpnia Pałac Monako oficjalnie poinformował o planowanym rozwodzie Karoliny[18]. Grimaldi pojawiła się na dorocznym Balu Czerwonego Krzyża w towarzystwie rodziców i brata; jej mąż natomiast spędzał w tym czasie wakacje z córką ambasadora Kostaryki. W tym samym czasie córka księcia Rainiera coraz częściej była widywana w towarzystwie Robertino Rosselliniego, syna Ingrid Bergman i Roberto Rosselliniego[19].

Karolina rozwiodła się z Filipem 9 października 1980, a kościelne stwierdzenie nieważności małżeństwa otrzymała w 1992.

W 1982 roku w dyskotece w Monte Carlo poznała Stefana Casiraghi, pochodzącego z rodziny włoskich przemysłowców branży naftowej. W tym samym czasie zakończyła relację z Rossellinim. Wkrótce młodszy o trzy lata mężczyzna zaczął towarzyszyć rodzinie Grimaldich w oficjalnych uroczystościach i 19 grudnia ogłoszono zaręczyny pary. Ślub cywilny odbył się 29 grudnia 1983[20]. Małżonkowie nie zawarli związku kościelnego ze względu na to, że Karolina była rozwiedziona ze swoim pierwszym mężem. Tym razem uroczystości były skromne, uczestniczyło w nich niewiele osób. Zaproszeń nie otrzymali między innymi mieszkający w Stanach Zjednoczonych członkowie rodziny księżnej Grace.

W maju 1984 przedstawiciele Pałacu Monako potwierdzili, że latem Karolina spodziewa się narodzin swojego pierwszego dziecka[21]. Syn pary, który otrzymał imiona Andrea Albert Pierre, urodził się 8 czerwca w Monte Carlo[22].

3 sierpnia 1986 Karolina urodziła córkę, Charlotte Marie Pomeline[23], a 5 września 1987 przyszło na świat jej trzecie dziecko, Pierre Rainier Stefano[24].

Hanowerska rodzina książęca

3 października 1990 Stefan Casiraghi zginął w wypadku podczas regat łodzi motorowych[25]. Po tych zawodach zamierzał zaprzestać uprawiania tego sportu, a tydzień wcześniej cudem uniknął śmierci, kiedy jego łódź się przewróciła. Pogrzeb męża księżniczki odbył się w Katedrze Świętego Mikołaja. Casiraghi został pochowany w Chapelle de la Paix.

W 1992 roku Karolina otrzymała kościelne stwierdzenie nieważności małżeństwa z Filipem Junotem, a jednocześnie uznano za ważny jej ślub z Casiraghim (dwa i pół roku po jego śmierci)[26]. To zapewniło jej dzieciom miejsca w linii sukcesji monakijskiego tronu.

23 stycznia 1999, w dniu swoich czterdziestych drugich urodzin, poślubiła Ernesta Augusta V, księcia Hanoweru, będącego głową dynastii hanowerskiej[27]. Pozostawała z nim w bliższej relacji od 1995 roku. Aby wziąć ślub z księżną, Ernest rozwiódł się ze swoją poprzednią żoną, Chantal, z którą ma dwóch synów. Karolina zyskała tytuł Jej Królewskiej Wysokości Księżnej Hanoweru, przy tym nie odstąpiła od wyznawania wiary katolickiej, ale zgodziła się, by jej przyszłe dzieci były wychowywane w wierze protestanckiej. Ernest August, jako członek brytyjskiej rodziny królewskiej (nosi tytuł księcia Wielkiej Brytanii i Irlandii) zajmował miejsce na liście sukcesji brytyjskiego tronu. Po ślubie z katoliczką utracił je, ale jeżeli jego przyszłe dzieci byłyby wyznania protestanckiego, znalazłyby się na tej liście. Zgodę na małżeństwo wyraziła królowa Elżbieta II. Karolina została macochą synów Ernesta Augusta, księcia Ernesta Augusta i księcia Krystiana. Książę Rainier o matrymonialnych planach córki dowiedział się na trzy dni przed datą ślubu.

Już w dniu ceremonii pojawiły się spekulacje, że Karolina spodziewa się narodzin dziecka. 20 lipca 1999 urodziła się jedyna córka pary, księżniczka Aleksandra Charlotte Ulrike Maryam Virginia z Hanoweru[28]. Dziewczynka zajęła szóste miejsce na liście sukcesji monakijskiego tronu i została wpisana na miejsce w linii sukcesji tronu brytyjskiego, za starszymi braćmi.

Karolina i Ernest August pozostają od 2009 roku w separacji. Księżna wraz z najmłodszą córką powróciła do Monako. W styczniu 2010 w prasie pojawiły się zdjęcia księcia Ernesta, bawiącego się w towarzystwie innej kobiety podczas wakacji w Tajlandii[29]. Do jesieni 2015 książę Hanoweru pojawiał się publicznie w towarzystwie o trzydzieści cztery lata młodszej od niego Simony, rumuńskiej modelki[30].

2 lipca 2012 księżna Hanoweru ogłosiła zaręczyny swojego najstarszego syna, Andrei z jego wieloletnią partnerką, Tatianą Santo Domingo. Para zawarła cywilny związek małżeński 31 sierpnia 2013 w Pałacu Książęcym w Monako[31], a ceremonia religijna odbyła się 1 lutego 2014 w kościele Świętego Józefa w Gstaad[32]. Małżonkowie mają troje dzieci: Aleksandra (ur. 21 marca 2013)[33], Indię (ur. 12 kwietnia 2015)[34][35][36][37] i Maksymiliana (ur. 21 kwietnia 2018)[38][39][40].

Starsza córka księżnej Hanoweru, Charlotte, ma syna, Rafała (ur. 17 grudnia 2013) ze związku z aktorem Gadem Elmaleh[41][42][43]. W marcu 2018 zaręczyła z Dimitrim Rassamem[44], a 23 października urodził się syn pary, Baltazar[45].

W grudniu 2014 księżna Hanoweru ogłosiła zaręczyny swojego młodszego syna, Pierre'a, z potomkinią włoskiej arystokracji i dziennikarką Beatrice Borromeo[46][47]. 25 lipca Casiraghi i Borromeo wzięli ślub cywilny w Pałacu Książęcym w Monako[48], natomiast 1 sierpnia na włoskiej wyspie Isola Bella zawarli sakramentalny związek małżeński. Mają dwóch synów: Stefana (ur. 28 lutego 2017)[49][50][51][52] i Franciszka (ur. 21 maja 2018)[53][54].

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze pokolenie Drugie pokolenie Trzecie pokolenie Czwarte pokolenie Piąte pokolenie
Pierre, książę Valentinois (1895-1964)
oo Charlotte, księżna Valentinois (1898-1977)
Antoinette, baronowa Massy (1920-2011)
oo Alexandre Noghes (1916-1999)
oo Jan Rey (1914-1994)
oo Jan Gilpin (1930-1983)
Elżbieta de Massy (1947-)
oo Bernard Taubert Natta (1941-1989)
oo Mikołaj Costello (1943-)
Jan Taubert Natta (1974-)
oo Zuzanna Taubert Natta
Melchior Taubert Natta
Melania Costello (1985-)
Krystian de Massy (1949-)
oo Maria Quintana (1951-)
oo Anna Lutken (1959-2001)
oo Julia Łakszyn (1968-)
oo Cecylia de Massy (1968-)
Letycja de Brouwer (1971-)
oo Tomasz de Brouwer (1973-)
Róża de Brouwer (2008-)
Sylwester de Brouwer (2008-)
Brice de Massy (1987-)
Antoni de Massy (1997-)
Krystyna de Massy (1951-1989)
oo Karol Knecht (1944-)
oo Leon Leroy
Sebastian Knecht de Massy (1972-)
oo Donatella Knecht de Massy
Krystyna Knecht (2000-)
Aleksja Knecht (2001-)
Wiktoria Knecht (2007-)
Andrea Knecht (2008-)
Rainier III, książę Monako (1923-2005)
oo Grace, księżna Monako (1929-1982)
Karolina, księżna Hanoweru (1957-)
oo Filip Junot (1940-)
oo Stefan Casiraghi (1960-1990)
oo Ernest August V, książę Hanoweru (1954-)
Andrea Casiraghi (1984-)
oo Tatiana Casiraghi (1983-)
Aleksander Casiraghi (2013-)
India Casiraghi (2015-)
Maksymilian Casiraghi (2018-)
Charlotte Casiraghi (1986-) Rafał Elmaleh (2013-)
Baltazar Rassam (2018-)
Pierre Casiraghi (1987-)
oo Beatrice Casiraghi (1986-)
Stefan Casiraghi (2017-)
Franciszek Casiraghi (2018-)
Aleksandra, księżniczka Hanoweru (1999-)
Albert II, książę Monako (1958-)
oo Charlene, księżna Monako (1978-)
Jaśmina Grimaldi (1992-)
Aleksander Grimaldi-Coste (2003-)
Gabriela, hrabina Carladès (2014-)
Jakub, markiz Baux (2014-)
Stefania, księżniczka Monako (1965-)
oo Daniel Ducruet (1964-)
oo Adans Lopez Peres
Ludwik Ducruet (1992-)
Paulina Ducruet (1994-)
Kamila Gottlieb (1998-)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Lista odznaczeń przyznanych księżnej Karolinie:

Data Państwo Osoba przyznająca Odznaczenie
18 listopada 1981  Monako Rainier III Grimaldi Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola
10 listopada 2005  Monako Albert II Grimaldi Order of Cultural Merit
20 maja 2014  Francja Aurélie Filippetti Order Sztuki i Literatury, 1. Klasa
3 lipca 2014  Francja Jean-Louis Georgelin Order Załugi Rolniczej, 1. Klasa

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

Od do Tytuł
23 stycznia 1957 14 marca 1958 Jej Książęca Wysokość Dziedziczna Księżna Monako
14 marca 1958 23 stycznia 1999 Jej Książęca Wysokość Księżniczka Karolina z Monako
23 stycznia 1999 6 kwietnia 2005 Jej Królewska Wysokość Księżna Hanoweru, Księżniczka z Monako
6 kwietnia 2005 10 grudnia 2014 Jej Królewska Wysokość Księżna Hanoweru, Dziedziczna Księżna Monako
10 grudnia 2014 nadal Jej Królewska Wysokość Księżna Hanoweru, Księżniczka z Monako

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Glasgow Herald – Google News Archive Search, news.google.com [dostęp 2017-11-24].
  2. Royal Musings: Life Magazine covers – Princess Caroline's christening, royalmusingsblogspotcom.blogspot.com [dostęp 2017-11-24].
  3. The House of Grimaldi: Caroline, Princess of Hanover, www.hellomonaco.com [dostęp 2018-04-23] (ang.).
  4. Princess Charlene of Monaco pregnant with first child, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  5. 53 stars line up for charity soccer match – Pitpass.com, www.pitpass.com [dostęp 2018-04-21].
  6. AMADE, www.amade-mondiale.org [dostęp 2018-04-21] (ang.).
  7. PNP-Interview: Prinzessin Caroline freut sich auf Passau | PNP Plus, plus.pnp.de [dostęp 2018-04-21] (niem.).
  8. La princesse Caroline de Monaco radieuse, récompensée par son ami Karl Lagerfeld, www.purepeople.com [dostęp 2018-04-21] (fr.).
  9. Solidarietà – Carolina di Monaco oggi a Genova, visita al Gaslini e ricevimento al Palazzo della Borsa | Liguria | Genova | Il Secolo XIX, www.ilsecoloxix.it [dostęp 2018-04-21] (wł.).
  10. AMADE, www.amade-mondiale.org [dostęp 2018-04-21] (ang.).
  11. AMADE, www.amade-mondiale.org [dostęp 2018-04-21] (ang.).
  12. AMADE, www.amade-mondiale.org [dostęp 2018-04-21] (ang.).
  13. AMADE, www.amade-mondiale.org [dostęp 2018-04-21] (ang.).
  14. http://smokingsides.com/asfs/C/Caroline.html
  15. | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2018-05-25] (ang.).
  16. The Princess & Her Playboy | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  17. Is It Over for the Princess and Her Playboy? The Palace Maintains a Puzzling Silence | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  18. | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2018-05-25] (ang.).
  19. A Year After Their Divorce, Caroline and Junot Are Trying Their Wings Again in the Jet Set | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  20. 'I Do' | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  21. Royal Baby Boom | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  22. A New Beginning for Monaco's Princess | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  23. Lodi News-Sentinel – Google News Archive Search, news.google.com [dostęp 2017-11-24].
  24. Reading Eagle – Google News Archive Search, news.google.com [dostęp 2017-11-24].
  25. Another Tragedy for Monaco | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  26. Toledo Blade – Google News Archive Search, news.google.com [dostęp 2017-11-24].
  27. Ernst Goes to Monaco | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  28. | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2018-05-25] (ang.).
  29. Marriage of Monaco's Princess Caroline Rocked by Photo Scandal | PEOPLE.com, www.people.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  30. Ernst August von Hannover: Zuhälter-Skandal! Holte er seine Geliebte aus dem Bordell? | news.de, www.news.de [dostęp 2017-11-24] (niem.).
  31. Andrea Casiraghi and Tatiana Santo Domingo marry in a royal wedding for Monaco, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  32. Andrea Casiraghi and Tatiana Santo Domingo tied the knot for a second time in Gstaad, Switzerland, www.hellomagazine.com [dostęp 2018-11-21] (ang.).
  33. Tatiana Santo Domingo baby: name of Andrea Casiraghi's new son revealed, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  34. Tatiana Santo Domingo and Andrea Casiraghi's daughter is called India, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  35. Tatiana Santo Domingo and Andrea Casiraghi welcome baby, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  36. Andrea Casiraghi and Tatiana Santo Domingo are pregnant, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  37. Naissance : Communiqué du Palais Princier / News & Photos / Palais Princier de Monaco / Chaines – MC Channel – Chaines vidéos de Monaco, www.monacochannel.mc [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  38. Yahoo, fr.yahoo.com [dostęp 2018-04-15] (fr.).
  39. Tatiana Santo Domingo gives birth to third baby - name & gender revealed, www.hellomagazine.com [dostęp 2018-04-25] (ang.).
  40. Tatiana Santo Domingo gives birth to her third child | Daily Mail Online, www.dailymail.co.uk [dostęp 2018-04-25] (ang.).
  41. bohomoth.com – Portail d'informations, www.bohomoth.com [dostęp 2017-12-03].
  42. Official Tickets and Your Source for Live Entertainment | AXS.com, www.examiner.com [dostęp 2018-02-03] (ang.).
  43. Charlotte Casiraghi gives birth to first child with Gad Elmaleh, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  44. Charlotte Casiraghi Engaged to Dimitri Rassam | PEOPLE.com, people.com [dostęp 2018-04-15] (ang.).
  45. Royal baby alert: Charlotte Casiraghi gives birth to second child – Royal Central, royalcentral.co.uk [dostęp 2018-11-05] (ang.).
  46. Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo to hold 2015 wedding, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  47. Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo's wedding date confirmed, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  48. Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo tie the knot, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  49. Beatrice Borromeo 'pregnant' with first child, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  50. Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo have had a son | NEWMYROYALS & HOLLYWOOD FASHION, www.newmyroyals.com [dostęp 2017-11-24].
  51. La felicidad de Carolina de Mónaco tras el nacimiento de su cuarto nieto, hijo de Pierre y Beatrice, www.hola.com [dostęp 2017-11-24] (hiszp.).
  52. Exclusiva en HOLA.com: El hijo de Pierre Casiraghi y Beatrice Borromeo se llama Stefano, www.hola.com [dostęp 2017-11-24] (hiszp.).
  53. Princess Caroline's daughter-in-law Beatrice Borromeo 'debuts a baby bump' | Daily Mail Online, www.dailymail.co.uk [dostęp 2018-04-15] (ang.).
  54. Pierre Casiraghi and Beatrice Borromeo welcome second child!, www.hellomagazine.com [dostęp 2018-05-25] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Isabelle Bricard, Dynastie panujące Europy, Grażyna Schirmer (tłum.), Jacek Schirmer (tłum.), Warszawa: Świat Książki, 2007, s. 243–245, ISBN 978-83-7391-767-5, OCLC 169895614.
  • T. Veszelits, Ród Grimaldich. Frywolna kronika dworu, Videograf II, Chorzów 2008, ​ISBN 978-83-7183-592-6​, s. 228–244