Charlene Grimaldi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Charlene Grimaldi
Jej Najjaśniejsza Wysokość Księżna Monako
ilustracja
faksymile
Księżna Monako
Okres od 1 lipca 2011
Jako żona Alberta II
Poprzedniczka Grace, księżna Monako
Dane biograficzne
Dynastia Grimaldi
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1978
Bulawayo
Ojciec Michael Wittstock
Matka Lynette Wittstock
Mąż Albert II, książę Monako
Dzieci Gabriela, hrabina Carlades
Jakub, dziedziczny książę Monako
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako) Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Włoch

Charlene, księżna Monako (Charlene Lynette Wittstock, ur. 25 stycznia 1978 w Bulawayo, Rodezja, obecnie Zimbabwe) – południowoafrykańska pływaczka, olimpijka, modelka, od 1 lipca 2011 księżna Monako jako żona księcia Alberta II.

Powiązania rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Charlene Lynette Wittstock urodziła się 25 stycznia 1978 w Bulawayo, w ówczesnej Rodezji (obecnie Zimbabwe). Jest córką Michaela Kennetha Wittstock (ur. 8 lutego 1948) i Lynette Wittstock, z domu Humbertstone (ur. 1959), byłej trenerki pływania. Charlene ma dwóch młodszych braci: Garetha (ur. 1980) i Seana (ur. 1983). Jej rodzina przeprowadziła się do Republiki Południowej Afryki w 1989, kiedy przyszła księżna miała dwanaście lat. Przez trzy lata Wittstock była uczennicą Tom Newby Primary School w Benoni w pobliżu Johannesburga.

22 czerwca 2013 Sean Wittstock poślubił w Republice Południowej Afryki Chantell Violet Serfontein[1]. Mają syna o imieniu Raigen (ur. 2014) i córkę Aivę Grace (ur. 24 maja 2016)[2].

W sierpniu 2013 drugi z braci księżnej, Gareth Wittstock, i jego dziewczyna Roisin Galvin zostali rodzicami córki, która na chrzcie w marcu 2014 otrzymała imiona Kaia Rose. We wrześniu 2015 para zawarła związek małżeński[3]. Ślub miał miejsce w Monte Carlo, a wesele w pobliżu Nicei. Gareth wraz z rodziną mieszka w Monako, utrzymuje bliski kontakt ze swoją siostrą i pracuje dla jej fundacji.

Rodzina Wittstock jest pochodzenia niemieckiego; prapradziadkowie Charlene: Martin Gottlieb Wittstock i Luise Wittstock wyemigrowali do Republiki Południowej Afryki z Pomorza w 1861 roku, aby uciec przed problemami. W Afryce niepowodzeniem zakończyły się podjęte przez nich próby poszukiwania diamentów. Ich syn, Heinrich Carl Wittstock poślubił Olive Florence Caldwell, która była Angielką. Mieli syna, Dudleya Kennetha Wittstock (dziadka Charlene), który ożenił się również z kobietą angielskiego pochodzenia, Sylvią Fagan Nicolson.

29 lipca 2014 księżna otrzymała Certyfikat Irlandzkiego Pochodzenia (Certificate of Irish Heritage), który wręczył jej w Pałacu Książęcym ambasador Irlandii we Francji, Rory Montgomery[4][5]. Genealodzy wykazali, że Wittstock jest potomkinią rodziny Fagansów, mieszkającej w Dublinie w XVI i XVII wieku. Ostatnim jej przodkiem urodzonym w tym kraju jest jej poczwórny pradziadek, Christopher Sullivan Fagan, ochrzczony w Shandon w Cork w 1781 roku.

Babcia księżnej, Sylvia Wittstock, zmarła w Benoni w wieku 94 lat, dnia 16 września 2015[6].

Dzieci chrzestne[edytuj | edytuj kod]

Kariera pływacka[edytuj | edytuj kod]

Charlene Wittstock była członkinią południowoafrykańskiej sztafety kobiecej na dystansie 4 × 100 m podczas letnich igrzysk olimpijskich w Sydney (2000), która zakończyła swój wyścig na piątym miejscu. Zajęła szóstą lokatę podczas mistrzostw świata w pływaniu w Moskwie (2002) w konkurencji na 200 metrów stylem motylkowym. Opuściła swój mieszczący się w Durbanie klub pływacki, aby przystąpić do zespołu uniwersytetu w Pretorii. Nigdy nie ukończyła tego uniwersytetu.

We wrześniu 2002 roku uczestniczyła w Igrzyskach Wspólnoty Narodów, odbywających się w Manchesterze. Na dystansie 50 metrów stylem grzbietowym ustanowiła czasem 29.18 rekord swojego kraju na długim basenie, który do tej pory nie został poprawiony.

Zdecydowała się opuścić Pretorię w styczniu 2005 i powrócić do Durbanu. Następnie wyjechała do KwaZulu – Natal, położonego na północnym wybrzeżu, gdzie rozpoczęła współpracę z Brannislavem Ivkoviciem. 13 kwietnia 2007 odzyskała tytuł mistrzyni swojego kraju na dystansie 50 m stylem motylkowym.

Wittstock planowała wziąć udział w letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie (2008), ale nie uzyskała kwalifikacji. Wcześniej nie startowała w zawodach przez osiemnaście miesięcy z powodu kontuzji ramienia. Zakończyła karierę pływacką przed ślubem z księciem Monako, aby móc skupić się na obowiązkach wynikających z pełnienia roli księżnej.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Monogram Alberta i Charlene

Charlene Wittstock poznała Alberta, markiza Baux, członka monakijskiej rodziny książęcej i następcę tronu w 2000 roku podczas zawodów pływackich Mare Nostrum w Monako, w których brała udział. Albert był synem Rainiera III, władającego księstwem od 1949 roku i jego tragicznie zmarłej żony, amerykańskiej aktorki, zdobywczyni Nagrody Akademii Filmowej, księżnej Grace. Albert jest starszy od Charlene o dziewiętnaście lat i dziesięć miesięcy.

W kwietniu 2005 roku książę Rainier III zmarł i kolejnym księciem Monako został Albert II.

6 lipca 2005 książę Monako oficjalnie ogłosił, że jest ojcem Aleksandra Eryka Stefana Grimaldi-Coste, urodzonego 24 sierpnia 2003, pochodzącego ze związku Alberta z togijską stewardessą Nicole Coste. Chłopiec pozostaje pod opieką swojej matki i mieszka w Londynie, ale utrzymuje kontakt z ojcem.

W lutym 2006 Charlene i książę Albert po raz pierwszy wystąpili publicznie razem. Wittstock towarzyszyła księciu podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Turynie w czasie ceremonii otwarcia, odwiedzała razem z nim wioskę olimpijską i zasiadała na trybunach w czasie rozgrywek.

1 czerwca 2006 książę Monako wydał oświadczenie, w którym poinformował, że jest biologicznym ojcem Jaśminy Grace Grimaldi, urodzonej 4 marca 1992 w Palm Springs w Kalifornii. Dziewczyna jest owocem jego romansu z Amerykanką Tamarą Rotolo, którą poznał w czasie turnieju tenisowego latem 1991 roku. Jaśmina mieszka w Stanach Zjednoczonych, ale odwiedza Księstwo Monako i utrzymuje kontakt ze swoją rodziną.

23 czerwca 2010 Pałac Książęcy ogłosił zaręczyny pomiędzy Charlene Wittstock a Albertem II, księciem Monako[8].

22 lipca 2010 podano, że zgodnie z tradycją para zawrze związek małżeński cywilny, a następnego dnia religijny. Pierwsza ceremonia została zaplanowana na 8 lipca 2011, a druga na 9 lipca[9].

1 sierpnia 2010 Pałac Książęcy poinformował o przesunięciu uroczystości ślubnych na siedem dni wcześniej (1 i 2 lipca 2011) z powodu rozpoczynającego się dniu 5 lipca posiedzenia Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Durbanie, w którym narzeczeni chcieli wziąć udział[10]. Książę życzył sobie również, aby pierwsza zagraniczna podróż jego małżonki była do jej ojczyzny, Republiki Południowej Afryki.

Z okazji ślubu zarządzono w Księstwie dwa dni publicznego święta[11] i wydano specjalny znaczek pocztowy[12].

Obchody największego wydarzenia w dziejach księstwa od czasu ślubu księcia Rainiera III i Grace Kelly rozpoczęły się wieczorem 30 czerwca na Stadionie Księcia Ludwika II koncertem amerykańskiego zespołu Eagles.

Cywilna ceremonia zaślubin odbyła się 1 lipca 2011 w Sali Tronowej Pałacu Książęcego[13], a przewodniczył jej Philippe Narmino. Panna młoda ubrana była w kreację projektu Chanel. Dokumenty ślubne podpisane zostały specjalnie wyprodukowanym piórem marki Montblanc. Uroczystość trwała około dwudziestu minut. Świadkami pary młodej zostali Christopher Levine (cioteczny brat księcia ze strony matki) i Donatella Knecht de Massy (żona kuzyna księcia ze strony ojca). Wittstock, jako żona księcia Monako, uzyskała tytuł Jej Książęcej Wysokości Księżnej Monako, którego od 1982 roku nie używała żadna kobieta. Po ślubie małżonkowie udali się na balkon pałacu, skąd pozdrowili zgromadzonych na dziedzińcu poddanych. Towarzyszyły im siostry księcia ze swoimi dziećmi oraz bracia i rodzice Charlene.

Wieczorem w Porcie Hercules miał miejsce zadedykowany nowożeńcom koncert Jeana Michel Jarre.

Następnego dnia para zawarła religijny związek małżeński w obrządku katolickim. Charlene, wychowana w religii protestanckiej, zdecydowała się przed ślubem przyjąć wyznanie swojego narzeczonego, mimo iż nie wymaga tego Konstytucja Monako. Ślub miał miejsce na dziedzińcu Pałacu Książęcego (w odróżnieniu od innych książęcych wesel w Monako, które odbywały się w Katedrze Świętego Mikołaja). Uroczystej mszy przewodniczył arcybiskup Bernard Barsi. Odprawiono ją częściowo po francusku, a częściowo w języku afrikaans, nawiązując do pochodzenia księżnej. Charlene ubrana była w suknię projektu domu mody Giorgio Armani.

Po zakończonej ceremonii para książęca udała się do kaplicy Świętej Dewoty, gdzie panna młoda złożyła swój ślubny bukiet. Święta Dewota jest patronką Księstwa Monako i dynastii Grimaldich, a składanie kwiatów jest tam ślubną tradycją.

Przyjęcie weselne odbyło się na tarasach Opery Monte Carlo.

Wśród zaproszonych gości znaleźli się najbliżsi krewni pary młodej: księżna i książę Hanoweru, księżniczka Stefania, Gareth Wittstock, Sean Wittstock (rodzeństwo), Michael Wittstock i Lynette Wittstock (rodzice panny młodej), Andrea, Charlotte i Pierre Casiraghi, księżniczka Aleksandra, Ludwik i Paulina Ducruet, Kamila Gottlieb (siostrzeńcy pana młodego). Obecni byli również przedstawiciele rodziny de Massy, członkowie zagranicznych panujących rodzin królewskich (król i królowa Szwecji, książę i księżna Västergötlandu, książę Värmlandu, księżna Hälsinglandu i Gästriklandu, król i królowa Belgów, książę i księżna Brabancji, książę Wawrzyniec i księżna Klara z Belgii, arcyksiążę i arcyksiężna Austrii-Este, król Lesotho, wielki książę i wielka księżna Luksemburga, dziedziczny wielki książę Luksemburga, król Bakofengu, książę i księżna koronna Danii, książę Joachim i księżna Maria z Danii, książę i księżna Oranii, książę i księżna koronna Norwegii, dziedziczny książę i księżna Lichetensteinu, książę koronny Bahrajnu, hrabia i hrabina Wesseksu, książę i księżna Michał z Kentu, książę Fajsal i księżna Sara z Jordanii, księżniczka Lalla Meryem z Maroka, księżniczka Sirivannavari Nariratana z Tajlandii), czołonkowie innych rodzin arystokratycznych (cesarzowa Iranu, wielka księżna Rosji, książę Jerzy z Rosji, książę i księżna Prus, książę i księżna koronna Serbii, książę i księżna Neapolu, książę i księżna Wenecji, księżna koronna i książę Radu z Rumunii, książę i księżna Andegawenii), zagraniczni politycy (prezydenci Malty, Islandii, Irlandii, Francji, Węgier, Libanu, Niemiec), ambasadorowie innych państw w Monako, przedstawiciele rządu południowoafrykańskiego, sportowcy, projektanci mody i celebryci.

Książę i księżna Monako udali się w podróż poślubną do Republiki Południowej Afryki. Nocowali w pięciogwiazdkowym hotelu na przedmieściach Durbanu. Po zakończeniu spotkania Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego kontynuowali swoją podróż w Mozambiku.

Charlene została macochą dla dwójki nieślubnych dzieci swojego męża, Jaśminy i Aleksandra. Żadne z nich nie ma praw do miejsca w linii sukcesji monakijskiego tronu ani tytułów szlacheckich, ale mogą dziedziczyć majątek ojca.

30 maja 2014 Pałac Książęcy ogłosił, że księżna Monako jest w ciąży[14], a pierwsze wspólne dziecko pary książęcej i następca tronu ma się urodzić pod koniec roku. 9 października, wobec narastających spekulacji, poinformowano, że księżna urodzi dwoje dzieci[15].

10 grudnia 2014 Charlene została przyjęta do Kliniki Imienia Księżnej Grace i przeszła zabieg cesarskiego cięcia, w wyniku którego urodziła się o godzinie 17:04 księżniczka Gabriela Teresa Maria, a dwie minuty później książę Jakub Honoriusz Rainier[16]. Zgodnie z zasadami dziedziczenia, książę Jakub zajął pierwsze miejsce w linii sukcesji monakijskiego tronu, a księżniczka Gabriela miejsce drugie. Dotychczasowa następczyni tronu, księżna Hanoweru, przesunęła się na miejsce trzecie. Książę Albert ogłosił również nadanie swojemu synowi tradycyjnego tytułu markiza Baux, a córce tytułu hrabiny Carladès.

Księżna Monako[edytuj | edytuj kod]

Monakijska rodzina książęca
House of Grimaldi.png

Księżna Charlene regularnie bierze udział w tradycyjnych wydarzeniach, odbywających się w Monako, do których należą: Narodowy Dzień Monako, wspomnienie Świętej Dewoty, festiwale filmowe, telewizyjne i cyrkowe, rozgrywki sportowe, ceremonie wręczenia nagród sportowych, filmowych, telewizyjnych, artystycznych i innych oraz bale charytatywne. Jako żona głowy państwa uczestniczy w oficjalnych wizytach zagranicznych. Od 2012 prowadzi fundację nazwaną własnym imieniem i angażuje się w działalność charytatywną. Aktywnie promuje współpracę pomiędzy Księstwem Monako a Republiką Południowej Afryki i często odwiedza swój ojczysty kraj.

W kwietniu 2011 towarzyszyła po raz pierwszy księciu Albertowi w oficjalnej wizycie zagranicznej. Narzeczeni udali się do Irlandii, gdzie zostali przyjęci przez prezydent kraju, Mary McAleese[17].

27 maja została ogłoszona globalnym ambasadorem olimpiad specjalnych[18].

6 lipca 2011 książę i księżna Monako pojechali do ojczyzny Charlene, Republiki Południowej Afryki. Zostali przyjęci przez prezydenta kraju, Jacoba Zumę i jego małżonkę[19]. Było to pierwsze oficjalnie wystąpienie Wittstock w roli księżnej Monako. Grimaldi zorganizowali przyjęcie z okazji swojego ślubu, w którym uczestniczyli krewni Charlene i zaproszeni politycy. Następnie wzięli udział w spotkaniu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Durbanie.

29 lipca uczestniczyła w oficjalnej wizycie do Monako Matthew Festinga, Wielkiego Mistrza Zakonu Kawalerów Maltańskich[20].

W październiku para książęca udała się z wizytą do Nowej Zelandii[21] i Nepalu[22]. Spotkali się z premierem Nowej Zelandii, Johnem Key w Auckland. W tym samym miesiącu przyjęli w Monako Ivo Jospovicia i Tatjanę Josipović, prezydenta Chorwacji i jego żonę[23].

16 czerwca 2012 Charlene została patronką AS Monaco Rugby Club[24].

9 lipca książę i księżna udali się z pierwszą w historii księstwa oficjalną wizytą do Niemiec[25]. W Berlinie spotkali się z prezydentem Joachimem Gauck i jego żoną, Danielą Schadt.

10 października pojechali do Florencji w związku z działalnością Fundacji Księcia Alberta[26].

15 października Charlene z mężem uczestniczyła w oficjalnej wizycie na Litwie[27]. W Pałacu Prezydenckim w Wilnie spotkali się z prezydent kraju, Dalią Grybauskaitė. Para odwiedziła cmentarze na Antokolu, aby uczcić pamięć poległych w obronie niepodległości Litwy.

17 października przybyli z oficjalną wizytą do Polski[28]. Charlene i Albert zostali przyjęci w Pałacu Prezydenckim w Warszawie przez prezydenta Bronisława Komorowskiego i jego żonę, Annę Komorowską. Książę Monako złożył kwiaty na Grobie Nieznanego Żołnierza, a następnie zwiedził Sejm i Senat. Książę i księżna kontynuowali swoją wizytę w Krakowie, gdzie odwiedzili Uniwersytet Jagielloński, a następnie udali się do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.

14 grudnia rozpoczęła swoją działalność Fundacja Księżnej Charlene.

10 stycznia 2013 Albert i Charlene uczestniczyli w audiencji w Watykanie u papieża Benedykta XVI[29]. Księżna otrzymała przywilej bieli, czyli możliwość występowania w czasie spotkania z przywódcą kościoła katolickiego w białym ubraniu[30]. Jest on zarezerwowany dla małżonek katolickich władców europejskich, które również są wyznania katolickiego (obecnie przysługuje królowej Hiszpanii, królowej Belgów i wielkiej księżnej Luksemburga). Osoba, która nie posiada przywileju, w obecności papieża musi być ubrana na czarno.

11 marca księżna wraz z mężem udała się z oficjalną wizytą do Palau[31]. 20 maja pojechali do Lucciany na Korsyce, gdzie wraz z przedstawicielami rządu uczestniczyli we mszy w Katedrze Świętej Marii Assunty[32].

19 marca w Watykanie uczestniczyli we mszy inaugurującej pontyfikat papieża Franciszka[33].

3 stycznia 2014 pojechali do Południowej Afryki, do Mvezo - miejscowości, w której urodził się Nelson Mandela[34]. Zostali powitani przez jego wnuka, Mandla Mandelę.

29 kwietnia w Los Angeles księżna otrzymała nagrodę Champion of Children Award za swoją działalność na rzecz bezpieczeństwa dzieci w wodzie[35].

6 maja Albert i Charlene przyjęli w Monako z oficjalną wizytą prezydenta Czarnogóry Filipa Vujanovicia i jego małżonkę, Swietłanę[36]. Prezydent Vujanović otworzył w księstwie konsulat swojego państwa.

29 lipca została odznaczona przez prezydenta Włoch, Giorgio Napolitano, Krzyżem Wielkim Orderu Gwiazdy[37].

23 września w hotelu Waldorf Astoria w Nowym Jorku para książęca spotkała się z amerykańskim prezydentem Barackiem Obamą i jego żoną Michelle[38].

18 stycznia 2016 uczestniczyła razem z mężem w audiencji u papieża Franciszka w Watykanie[39].

14 czerwca została matką chrzestną Seven Seas Explorer, najbardziej luksusowego statku świata[40].

11 listopada pojechała do Londynu, aby uczcić Dzień Pamięci. Księżna w towarzystwie brata złożyła kwiaty w Opactwie Westminsterskim[41].

5 grudnia reprezentowała księcia Alberta w czasie wizyty do Indii, gdzie spotkała się z przedstawicielami fundacji, działających na rzecz dzieci zakażonych wirusem HIV oraz chorych na AIDS[42].

11 stycznia 2018 para książęca udała się do Burkina Faso, gdzie spotkali się z prezydentem kraju Rochem Marciem Christianem Kaboré i jego małżonką[43].

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Księżna Charlene prowadzi aktywną działalność charytatywną o zasięgu międzynarodowym. W Monako regularnie odwiedza oddziały szpitalne, domy dziecka i domy starców. Uczestniczy w przedsięwzięciach charytatywnych wielu organizacji, między innymi Światowej Organizacji Zdrowia oraz Fundacji Nelsona Mandeli.

Fundacja Księżnej Charlene[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2011 księżna ogłosiła powstanie fundacji, nazwanej własnym imieniem[44]. Organizacja rozpoczęła swoją działalność 14 grudnia 2012 roku, a jej głównym celem jest redukcja śmiertelnych wypadków związanych z aktywnością w wodzie, szczególnie wśród dzieci.

Albert II, książę Monako jest wiceprezydentem fundacji[45].

W ciągu pierwszych lat istnienia fundacji Charlene skupiła się na promowaniu wśród dzieci i dorosłych zasad bezpiecznego zachowania w wodzie oraz technik udzielania pierwszej pomocy tonącym. Trzy sztandarowe programy organizacji to Learn to Swim, Water Safety i Sport & Education.

Od 2013 roku pod patronatem fundacji i tenisisty Novaka Djokovicia organizowane są Friendship Games w różnych miastach Serbii[46][47][48]. W przedsięwzięciu biorą udział dzieci, pochodzące z rodzin z kłopotami socjalnymi. Program gier umożliwia im naukę bezpiecznych zachowań w wodzie, stosowania zasad fair play oraz poznanie innych kultur.

W 2014 miała miejsce pierwsza edycja Princess Charlene Rally[49], wyścigu kolarskiego, z którego dochód wspiera działalność organizacji[50]

Na przełomie września i października 2014 pod patronatem fundacji zorganizowano w Tanzanii Future Leaders in Lifesaving, dwutygodniowy trening dla młodzieży z zasad udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków w wodzie[51].

W listopadzie 2014 za sprawą księżnej otwarto Monakijskie Wodne Centrum Ratunkowe[52].

W kwietniu 2015 fundacja księżnej Charlene we współpracy z Monakijską Federacją Rugby zorganizowała pierwszą edycję Saint Devote Rugby Challenge na Stadionie Księcia Ludwika II[53]. W drużynowych zawodach biorą udział dzieci poniżej dwunastego roku życia z różnych państw.

W listopadzie 2015 w Malezji odbyła się Światowa Konferencja Zapobiegania Utonięciu, którą zorganizowała fundacja, Live Saving Society Malaysia i Royal Life Saving Society Australia[54].

11 maja 2016 w Los Angeles księżna otworzyła amerykańską filię swojej fundacji[55][56].

W czerwcu 2016 Charlene zorganizowała w Monako Światowy Dzień Bezpieczeństwa w Wodzie[57].

Od 2017 odbywa się Riviera Water Bike Challenge, z którego dochód wspiera działalność fundacji[58][59]. Trasa wyścigu rozpoczyna się w Nicei, a kończy w Monakijskim Klubie Jachtowym.

26 lipca 2017 księżna Monako została ogłoszona patronem organizacji Lifesaving South Africa[60].

Charlene w ramach swojej działalności odbywa wiele podróży zagranicznych, osobiście uczy dzieci pływania, bezpiecznego zachowania w wodzie i prowadzi kursy pierwszej pomocy. Udaje się do miejsc, w których budowę zaangażowana jest fundacja. Występuje w czasie światowych konferencji, dotyczących utonięć. Promuje współpracę pomiędzy Księstwem Monako a Republiką Południowej Afryki i organizuje wymiany młodzieżowe pomiędzy tymi państwami.

Z Fundacją Księżnej Charlene współpracuje wielu sportowców[61], między innymi pływak Yannick Angel, narciarz Alexandre Bilodeau, kierowca rajdowy Jenson Button, tenisista Novak Djoković, nurek Pierre Frolla, surfer Nic Lamb, nurek Greg Louganis, siatkarz plażowy Bjorn Maaseide, Jamie Mitchell, pływak Ryk Neethling, pływak Terence Parkin, kierowca rajdowy Bruno Senna, narciarz Aksel Lund Svindal, pływaczka Dara Torres, pływaczka Franziska Van Almsick, rugbysta Francois Pienaar; a także aktor Rick Yune,

Patronaty[edytuj | edytuj kod]

  • Od 2009 jest honorowym prezydentem Ladies Lunch Monte-Carlo[62].
  • Od 2010 współpracuje z fundacją Nelsona Mandeli (Nelson Mandela Foundation).
  • 27 maja 2011 została ustanowiona Globalnym Ambasadorem Olimpiad Specjalnych.
  • Od lipca 2011 jest współpatronką The Giving Organisation Trust.
  • Od czerwca 2012 jest patronką klubu AS Rugby Monaco[63].
  • Od listopada 2012 jest honorowym prezydentem organizacji MONAA[64].
  • Od lipca 2016 jest patronem Południowoafrykańskiego Czerwonego Krzyża[65].
  • Od marca 2017 jest honorowym patronem Tygodnia Mody Monte Carlo.
  • Od lipca 2017 jest patronem Lifesaving South Africa.
  • Od listopada 2017 jest patronem World Rugby Awards[66].

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

Osoba Rodzice Dziadkowie Pradziadkowie
Charlene, księżna Monako
z d. Wittstock (1978 - )
Michael Kenneth Wittstock
(1946 - )
Dudley Kenneth Wittstock
(1918 - 1986)
Heinrich Carl Friedrich Wittstock
(1887 - 1962)
Olive Florence Wittstock
z d. Caldwell (1888 - 1975)
Sylvia Fagan Wittstock
z d. Nicolson (1921 - 2015)
Henry Nicolson
(1897 - 1960)
Marjorie Winifred Nicolson
z d. Nelson (? - 1975)
Lynette Wittstock
z d. Humberstone (1959 - )
Brian James Humberstone
(1931 - ?)
Ernest James Humberstone
(1904 - 1947)
Lilian Cecilia Humberstone
z d. Paul (1905 - ?)
Violet Humberstone
z d. Openshaw (? - ?)
Charles Ernest Openshaw
(? - ?)
Alice Isabella Openshaw
z d. McMaster (? - ?)

Potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Dzieci Wnuki Prawnuki
Gabriela, hrabina Carladès
(2014 - )
Jakub, markiz Baux
(2014 - )

Rodzina Wittstock[edytuj | edytuj kod]

Dudley Wittstock (1918-1986)
m. Sylvia Wittstock (Nicolson)
   s. Michael Kenneth Wittstock (1946-)
      m. Lynette Wittstock (Humberstone)
         c. Charlene Lynette, księżna Monako (Wittstock, 1978-)
            m. Albert II, książę Monako (2011-)
               c. Gabriela Teresa Maria, hrabina Carlades (2014-)
               s. Jakub Honoriusz Rainier, markiz Baux (2014-)
         s. Gareth Wittstock (1980-)
            m. Roisin Wittstock (Galvin, 2015-)
               c. Kaia Rose Wittstock (2013-)
         s. Sean Wittstock (1983-)
            m. Chantell Violett Wittstock (Serfontein, 2013-)
               s. Raigen Wittstock (2014-)
               c. Aiva Grace Wittstock (2016-)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Lista odznaczeń przyznanych księżnej Charlene:

Data Państwo Osoba przyznająca Odznaczenie
17 listopada 2012  Monako Albert II Grimaldi Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola
18 listopada 2012  Polska Bronisław Komorowski Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[67]
20 lutego 2014  Włochy Giorgio Napolitano Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

Od do Tytuł
25 stycznia 1978 1 lipca 2011 Panna Charlene Lynette Wittstock
1 lipca 2011 nadal Jej Książęca Wysokość Księżna Monako

Jako małżonka władcy Monako nosi również inne tytuły, przysługujące głowie tego państwa:

  • księżna Valentinois
  • księżna Estouteville
  • księżna Mazarin
  • księżna Mayenne
  • księżna Château-Porcien
  • markiza Baux
  • markiza Chilly-Mazarin
  • markiza Guiscard
  • markiza Bailli
  • hrabina Polignac
  • hrabina Carladès
  • hrabina Ferrette
  • hrabina Belfort
  • hrabina Thann
  • hrabina Rosemont
  • hrabina Torigni
  • hrabina Longjumeau
  • hrabina Clèdes
  • baronowa Calvinet
  • baronowa Buis
  • baronowa La Luthumière
  • baronowa Hambye
  • baronowa Altkirch
  • baronowa Saint-Lô
  • baronowa Massy
  • seniora Issenheim
  • seniora Saint-Rémy
  • matka Matignon

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Princess Charlene's Brother, Sean Wittstock, Married In South African Reception | HuffPost, www.huffingtonpost.com [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  2. Meet Aiva-Grace, Princess Charlene's adorable new niece | News24, www.you.co.za [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  3. Princess Charlene attends the wedding of her brother Gareth Wittstock, www.hellomagazine.com [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  4. Princess Charlene of Monaco's Irish ancestry revealed - Independent.ie, www.independent.ie [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  5. Princess Charlène's Irish Ancestry | The Royal Forums, www.theroyalforums.com [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  6. Princess Charlene’s grandmother dies at 94 | Benoni City Times, benonicitytimes.co.za [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  7. http://actualite.portail.free.fr/people/26-06-2014/charlene-de-monaco-est-la-marraine-du-fils-de-gad-elmaleh-et-charlotte-casiraghi/
  8. The Palace of Monaco announced the engagement of HSH Prince Albert II of Monaco with Ms Charlene Wittstock, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  9. The Palace of Monaco announces the date of the wedding of HSH Prince Albert II of Monaco with Miss Charlene Wittstock, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  10. Wedding of the Prince Albert II : change in the date, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  11. Monaco Hopes for Tourism Boost From 'Other' Royal Wedding - WSJ, www.wsj.com [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  12. http://www.oetp-monaco.com/image/data/11BlocMariageAG.gif
  13. Monaco’s royals say ‘we do’ – again - TODAY People - The Royals - TODAY.com, today.msnbc.msn.com [dostęp 2018-08-09] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-04] (ang.).
  14. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  15. Princess Charlene of Monaco expecting twins - Business Insider, www.businessinsider.com [dostęp 2018-08-09].
  16. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  17. Visite d'Etat de S.A.S le Prince Albert II en Irlande, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  18. Special Olympics Europe/Eurasia: Charlene Wittstock, www.specialolympicsee.eu [dostęp 2017-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-10].
  19. T.S.H. Prince Albert II and Princess Charlene in South Africa, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  20. Official Visit by the Grand Master of the Order of Malta, His Most Eminent Highness Fra' Matthew Festing, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  21. Visit by T.S.H. the Prince and Princess of Monaco to New Zealand, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  22. Visit by T.S.H. the Prince and Princess of Monaco to Nepal, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  23. Official Visit to the Principality by the President of the Republic of Croatia, H.E. Mr Ivo Josipovic, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  24. H.S.H. Princess Charlene, Patron of the AS Monaco Rugby Club, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  25. Official visit to Germany by the princely Couple, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  26. THS the Prince and Princess travel to Florence, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  27. Official visit to Lithuania by the Prince and Princess of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  28. Official visit to Poland by the Prince and Princess of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  29. Audience at the Vatican, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  30. Princess Charlene of Monaco wears white to meet the Pope, www.hellomagazine.com [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  31. Official visit by TSH the Sovereign Prince and Princess Charlene to the Republic of Palau, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  32. Trip by THS the Prince and Princess to Lucciana, Corsica, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  33. Solemm inauguration mass at the Vatican, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  34. Trip by THS the Prince and Princess of Monaco to Mvezo, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  35. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  36. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  37. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  38. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  39. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  40. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  41. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  42. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  43. Prince's Palace of Monaco, www.palais.mc [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  44. The Princess Charlene Foundation – The Royal Correspondent, royalcorrespondent.com [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  45. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/the-foundation/governance
  46. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/friendship-games-serbia
  47. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/-drugarijada--brzece-serbia-0207102016
  48. Friendship Games | Novak Djokovic Foundation, novakdjokovicfoundation.org [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  49. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/princess-charlene-rally-01042016
  50. Albert and Charlène Stop By Third Princess Charlène Rally | The Royal Forums, www.theroyalforums.com [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  51. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/future-leaders-in-lifesaving-tanzani
  52. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/inauguration-of-the-centre-de-sauvetage-aquatique-de-monaco-csam-monaco-lifesaving-centre
  53. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/saint-devote-rugby-challenge-monaco
  54. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/world-conference-on-drowning-prevention
  55. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/the-princess-charlene-of-monaco-foundation-usa
  56. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/hsh-princess-charlene-of-monaco-inaugurated-the-american-branch-of-her-foundation-10052016
  57. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/water-safety-day-6th-june-2016-monaco-csam-rose-des-vents-
  58. Princess Charlene brings Riviera Water Bike Challenge to Monaco | Monaco Life, www.monacolife.net [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  59. Fondation Princesse Charlène de Monaco - Photos | Facebook, web.facebook.com [dostęp 2017-12-02] (fr.).
  60. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/news/hsh-princess-charlene-appointed-patron-of-lifesaving-south-africa--26072017
  61. http://www.fondationprincessecharlene.mc/en/ambassadors-advisors
  62. http://www.ladieslunchmontecarlo.org/en/
  63. http://www.mctimes.com/index.php/monaco-article/items/princess-charlene-new-patron-of-as-monaco-rugby.html
  64. http://fondationprincessecharlene.mc/biography-of-charlene/
  65. Princess Charlene is patron of SA Red Cross | Benoni City Times, benonicitytimes.co.za [dostęp 2017-11-22] (ang.).
  66. SA-born Princess Charlene will be patron to World Rugby Awards in Monaco, www.enca.com [dostęp 2018-08-09] (ang.).
  67. M.P. z 2013 r. poz. 242

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]