Karolina Naja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karolina Naja
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1990
Tychy
Klub AZS-AWF Gorzów Wlkp.
Wzrost 165 cm
Masa ciała 62 kg
Państwo  Polska
Dyscypliny kajakarstwo
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
brąz Londyn 2012 kajakarstwo
(K-2 500 m)
brąz Rio de Janeiro  2016 kajakarstwo
(K-2 500 m)
Mistrzostwa świata
Złoto Moskwa 2014 K-1 4x200 m
Srebro Segedyn 2011 K-2 200 m
Srebro Duisburg 2013 K-1 4×200 m
Srebro Duisburg 2013 K-2 200 m
Srebro Moskwa 2014 K-4 500 m
Brąz Poznań 2010 K-4 500 m
Brąz Segedyn 2011 K-1 4×200 m
Brąz Duisburg 2013 K-2 500 m
Brąz Moskwa 2014 K-2 500 m
Brąz Montemor-o-Velho 2018 K-4 500 m
Igrzyska europejskie
Brąz Baku 2015 K-4 500 m
Brąz Mińsk 2019 K-4 500 m
Mistrzostwa Europy
Złoto Zagrzeb 2012 K-2 1000 m
Złoto Montemor-o-Velho 2013 K-2 500 m
Złoto Montemor-o-Velho 2013 K-2 1000 m
Złoto Račice 2015 K-2 500 m
Srebro Montemor-o-Velho 2013 K-2 200 m
Srebro Branderburg 2014 K-2 500 m
Srebro Branderburg 2014 K-4 500 m
Srebro Račice 2015 K-2 200 m
Srebro Račice 2015 K-2 1000 m
Brąz Zagrzeb 2012 K-2 500 m
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Karolina Elżbieta Naja (ur. 5 lutego 1990 r. w Tychach) – polska kajakarka, dwukrotna brązowa medalistka olimpijska, mistrzyni świata i czterokrotna mistrzyni Europy, dwukrotna brązowa medalistka igrzysk europejskich.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę zawodniczą zaczynała w rodzinnych Tychach, reprezentując w tym czasie MOSM Tychy.

Na igrzyskach zadebiutowała podczas letnich igrzysk olimpijskich w Londynie. Tam wystąpiła w dwóch konkurencjach, zdobywając brązowy medal w dwójce w parze z Beatą Mikołajczyk. W finale lepsze okazały się Niemki i Węgierki[1]. W czwórce nie udało się stanąć na podium, tracąc do zajmujących trzecie miejsce Białorusinek 0,207 sekundy[2].

Na kolejnych igrzyskach w Rio de Janeiro ponownie sięgnęła w dwójce po brązowy medal wraz z Beatą Mikołajczyk[3]. W czwórce natomiast nie powiodło się tak, jak przed czterema laty. Musiała pogodzić się ze zwycięstwem w finale B, zajmując ostatecznie dziewiąte miejsce[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]