Katarzyna Bachleda-Curuś
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
1 stycznia 1980 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Informacje klubowe | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub |
SKŁ Górnik Sanok (1994–2003) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Katarzyna Anna Bachleda-Curuś, z domu Wójcicka, primo voto Wójcicka-Trzebunia (ur. 1 stycznia 1980 w Sanoku) – polska łyżwiarka szybka, pięciokrotna olimpijka, dwukrotna medalistka olimpijska.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/85/Vancouver_2010_-_Polskie_panczenistki_%28dru%C5%BCyna%29.jpg/240px-Vancouver_2010_-_Polskie_panczenistki_%28dru%C5%BCyna%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/00_Katarzyna_Bachleda-Curu%C5%9B_%26_Lech_Kaczy%C5%84ski.jpg/240px-00_Katarzyna_Bachleda-Curu%C5%9B_%26_Lech_Kaczy%C5%84ski.jpg)
Urodziła się 1 stycznia 1980 w Sanoku[1]. Jest jedną z trzech córek Renaty i Jana Wójcickich[2][3]. Absolwentka Szkoły Podstawowej nr 4 w Sanoku z 1995[4][5] i I Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku z 1999[6]. W 2001 podjęła studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie[7][8].
Jest wychowanką trenera Marka Drwięgi w klubie SKŁ Górnik Sanok, którego barwy reprezentowała w latach 1994–2003 (w tym czasie zdobyła łącznie 74 medali: 46 złotych, 9 srebrnych i 19 brązowych)[9]. Ponadto była trenowana przez Wiesława Ucznia oraz w kadrze narodowej przez Wiesława Kmiecika[10]. Później w latach 2003–2007 reprezentowała barwy AZS Zakopane. Obecnie jest zawodniczką LKS Poroniec Poronin, a jej trenerem jest Krzysztof Niedźwiedzki[11].
Uczestniczyła w zimowych igrzysk olimpijskich w Salt Lake City 2002 (zajęła dwa razy 26. miejsce na dystansach 1500 m i 3000 m), Turynie 2006 (zajęła 8. miejsce na 1000 m, 11. miejsce na 1500 m, 10. miejsce na 3000 m i 16. miejsce na 5000 m), w Vancouver 2010, gdzie zajęła 15. miejsce w biegu na 1500 m, 31. miejsce w biegu na 1000 m oraz 27 lutego 2010 zdobyła brązowy medal w biegu drużynowym na dystansie 2400 wraz z Katarzyną Woźniak i Luizą Złotkowską. W decydującym boju o brązowy medal Polki pokonały Amerykanki[12][13]. Cztery lata później weszła w skład polskiej ekipy narodowej w ZIO Soczi 2014. W biegu na 3000 m została zdyskwalifikowana za błąd techniczny w postaci przekroczenia linii w biegu[14], w biegu na 1500 m zajęła 6. miejsce (najwyższa lokata wśród startujących Polek), zaś w biegu drużynowym zdobyła srebrny medal olimpijski wraz z Katarzyną Woźniak, Luizą Złotkowską i Natalią Czerwonką.
Została pierwszym sportowcem pochodzącym z Sanoka i wychowankiem klubu z tego miasta, który wystąpił na igrzyskach olimpijskich[15][16][17] i jednocześnie wywalczył medal na tych zawodach.
Na mistrzostwach świata osiągnęła następujące wyniki:
- 2000 – 1000 m, 23. miejsce; 3000 m, 19. miejsce
- 2001 – 3000 m, 20. miejsce, 5000 m, 15. miejsce
- 2004 – 1500 m, 10. miejsce; 3000 m, 13. miejsce
- 2005 – 1500 m, 9. miejsce; 3000 m, 9. miejsce; 5000 m, 10. miejsce
- 2008 – 1500 m, 8. miejsce
- 2009 – 1500 m, 5. miejsce
W mistrzostwach Europy w wieloboju najwyższe 8. miejsce zajęła w 2008 w Kołomnej.
Na zimowej uniwersjadzie w 2005 (Innsbruck) zajęła 4. miejsce na 1500 m. Na uniwersjadzie w 2007 (Turyn) zdobyła złoty medal na 1500 m oraz srebro na 3000 m.
13 grudnia 2009 ujawniła w wywiadzie dla holenderskiej telewizji NOS, że podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006 w Turynie zaoferowano jej około 50 tysięcy euro w zamian za wycofanie się z biegu na dystansie 5000 m[18]. Propozycja łapówki wyszła od holenderskiej trenerki Ingrid Paul, której podopieczna Gretha Smit (srebrna medalistka na tym dystansie z Salt Lake City) nie zakwalifikowała się do zawodów i była pierwsza na liście rezerwowej. Katarzyna Wójcicka (Bachleda-Curuś), która początkowo nie planowała startu na tym dystansie, odmówiła i wystąpiła w biegu zajmując 16. miejsce[19].
Wielokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski na wszystkich dystansach, w wieloboju i wieloboju sprinterskim. Należy do niej większość aktualnych rekordów polskich w łyżwiarstwie szybkim wśród kobiet.
W sezonie 2010/2011 nie startowała z uwagi na kontuzję i macierzyństwo[20][21][22].
7 grudnia 2013 w zawodach Puchar Świata w sezonie 2013/2014 rozegranych w Berlinie zajęła 2. miejsce w wyścigu na 1500 m; było to jej pierwsze w karierze miejsce na podium w tym cyklu[23].
W dniu 7 grudnia 2018 ogłosiła zakończenie kariery zawodniczej[24][25].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]29 czerwca 2002 w kościele Przemienienia Pańskiego w Sanoku zawarła związek małżeński z Michałem Trzebunią (także panczenista, medalista mistrzostw Polski)[2][26]. W 2009 jej drugim mężem został Jakub Bachleda-Curuś[3][27][28], z którym ma córki Hannę (ur. 2011)[29][30] i Zofię (ur. 2015)[31].
Została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[32].
W 2013 została ambasadorką kampanii firmy Procter & Gamble pt. „Dziękuję Ci, mamo...”, w której wystąpiła wraz ze swoją matką, Renatą Wójcicką[33][34].
Nagrody i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Nagrody
- Nagroda Miasta Sanoka – dwukrotnie: za rok 1996 (I stopnia w dziedzinie sportu i turystyki za osiągnięcia sportowe na szczeblu krajowym)[35][36][37], za rok 1999 (w dziedzinie sportu i turystyki za osiągnięcia sportowe w łyżwiarstwie szybkim)[38][39][40].
- Nagroda Powiatu Sanockiego w dziedzinie sportu: 2001[41][42].
- Wielka Honorowa Nagroda Sportowa za 2010 rok[43].
- Odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2010)[44][45].
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2014)[46][47].
- Wyróżnienia
- Czwarte miejsce w plebiscycie na najpopularniejszego sportowca województwa krośnieńskiego, organizowanym przez czasopismo „Podkarpacie” za rok 1997[48].
- Drugie miejsce w plebiscycie dla najpopularniejszego sportowca Sanoka: za rok 1997[49], za rok 2000[50].
- Pierwsze miejsce w plebiscycie dla najpopularniejszego sportowca Sanoka: za rok 1998[51][52], za rok 1999[53]
- Trzecie miejsce w plebiscycie dla najpopularniejszego sportowca Sanoka: za rok 2001[54]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Katarzyna Wójcicka-Bachleda-Curuś. [dostęp 2010-02-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-16)].
- ↑ a b Jolanta Ziobro. Kasia w welonie. „Tygodnik Sanocki”. Nr 30 (559), s. 4, 26 lipca 2002.
- ↑ a b Dorota Mękarska: Upadki i wzloty, czyli droga Katarzyny Bachledy-Curuś do olimpijskiego medalu. nowiny24.pl, 9 marca 2010. [dostęp 2018-07-19].
- ↑ Współcześni absolwenci Gimnazjum nr 2 im. Królowej Zofii w Sanoku. gimnazjum2.sanok.prox.pl. [dostęp 2012-01-01].
- ↑ Komitet honorowy budowy sali gimnastycznej przy Gimnazjum nr 2 im. Królowej Zofii w Sanoku. „Tygodnik Sanocki”, s. 7, nr 5 (1154) z 31 stycznia 2014.
- ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2012-01-01].
- ↑ Kasia jak Fortuna. „Tygodnik Sanocki”. Nr 4 (533), s. 1, 25 stycznia 2002.
- ↑ Bartosz Błażewicz. Magiczne dwie minuty. „Tygodnik Sanocki”. Nr 11 (540), s. 4, 15 marca 2002.
- ↑ Grzegorz Michalewski, Sanocki Klub Łyżwiarski Górnik. Sekcja łyżwiarstwa szybkiego. Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej, Rocznik nr 9, Sanocki sport, Sanok 2009, s. 151.
- ↑ Piotr Wacławski. 20 lat Górnika (dokończenie). „Tygodnik Sanocki”. Nr 5 (430), s. 17, 4 lutego 2000.
- ↑ Katarzyna Bachleda-Curuś. igrzyska24.pl, 3 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Polki zdobyły brąz w łyżwiarstwie szybkim. sport.pl, 27 lutego 2010. [dostęp 2010-02-27].
- ↑ Brązowy medal panczenistek!. sportowefakty.wp.pl, 27 grudnia 2010. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Dyskwalifikacja Bachledy-Curuś, złoto Wuest. przegladsportowy.pl, 9 lutego 2014. [dostęp 2014-02-10].
- ↑ Trzymamy kciuki. „Tygodnik Sanocki”. Nr 6 (535), s. 1, 11, 81 lutego 2002.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 425, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Waldemar Och. Kalendarium sanockie 2005-2010. „Rocznik Sanocki”. Tom X, s. 264, 2011.
- ↑ Bachleda – Curuś o próbie przekupstwa: Nie sprzedałam duszy. przegladsportowy.pl, 16 grudnia 2009. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Olimpijski skandal, Holendrzy chcieli „podkupić” Polską zawodniczkę.
- ↑ Bachleda-Curuś robi przerwę – kontuzja i ... macierzyństwo. sportowefakty.wp.pl, 7 października 2010. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Złotkowska, Bachleda-Curuś, Woźniak i Czerwonka znów trenują razem. eurosport.onet.pl, 8 października 2011. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Matki, żony i dzieciaki. eurosport.onet.pl, 9 kwietnia 2011. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ PŚ w Berlinie: znakomity występ Katarzyny Bachledy-Curuś. eurosport.onet.pl, 7 grudnia 2013. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Oświadczenie. instagram.com, 2018-12-07. [dostęp 2018-12-10].
- ↑ Katarzyna Bachleda-Curuś zakończyła karierę. pzls.pl, 2018-12-07. [dostęp 2018-12-10].
- ↑ Marian Struś: Trzymajcie za mnie kciuki. nowiny24.pl, 2004-01-06. [dostęp 2018-01-07].
- ↑ Wojciech Staszewski: Kurde, mam siłę!. wysokieobcasy.pl, 2010-03-26. [dostęp 2018-07-19].
- ↑ Radość w Zakopanem. Mąż pani Kasi: To jest wypłata za 18 lat pracy. z-ne.pl, 1 marca 2010. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Ciąża i rodzicielstwo polskich sportsmenek. onet.pl, 24 maja 2013. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Po urodzeniu dziecka wróciła na tor. Tak mocna nie była nigdy wcześniej. dziennikpolski24.pl, 3 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-31].
- ↑ Edyta Kowalczyk: Katarzyna Bachleda-Curuś – mama na dwa etaty. przegladsportowy.pl, 2016-11-15. [dostęp 2017-12-19].
- ↑ Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
- ↑ Polscy sportowcy w zimowej kampanii P&G „Dziękuję Ci, Mamo”. wirtualnemedia.pl, 2013-10-30. [dostęp 2017-12-19].
- ↑ Dziękuję Ci, mamo.... olimpijski.pl, 2013-11-06. [dostęp 2017-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-22)].
- ↑ Nagrody Rady Miasta za rok 1996 wręczone. „Tygodnik Sanocki”. Nr 30 (298), s. 1, 3, 25 lipca 1997.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 339, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 536–537, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ Jolanta Ziobro. Przyznano nagrody miasta. „Tygodnik Sanocki”. Nr 20 (445), s. 1, 19 maja 2000.
- ↑ Nagrody wręczone. „Tygodnik Sanocki”. Nr 25 (450), s. 1, 23 czerwca 2000.
- ↑ Franciszek Oberc. Samorząd miejski Sanoka a wybitni sanoczanie. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”. Nr 11: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1990–2010, s. 539–540, 2014. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
- ↑ Bogdan Roczniak. Powiatowe nagrody. „Tygodnik Sanocki”. Nr 48 (525), s. 2, 30 listopada 2001.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 2001–2004. „Rocznik Sanocki”. IX, s. 422, 2006. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Wielka Honorowa Nagroda Sportowa.
- ↑ M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 571.
- ↑ Ordery i odznaczenie za olimpijskie medale. prezydent.pl, 27 marca 2010. [dostęp 2014-04-03].
- ↑ M.P. z 2014 r. poz. 656.
- ↑ Odznaczenia dla medalistów olimpijskich i trenerów. prezydent.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-03].
- ↑ Bartosz Błażewicz. Demkowicz po raz drugi. Podkarpacie znaczy Sanok. „Tygodnik Sanocki”. Nr 9 (329), s. 11, 27 lutego 1998.
- ↑ Bartosz Błażewicz. Finał IV Plebiscytu „Dziesiątka '97”. Powrót „Dymka”. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (330), s. 1, 6, 6 marca 1998.
- ↑ Redakcja. VII Tygodnika Sanockiego – Złota Dziesiątka 2000. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (487), s. 4, 9 marca 2001.
- ↑ Mistrzyni przed hokeistami. Pogromczyni hokeistów. Dziesiątka '98. „Tygodnik Sanocki”. Nr 8 (380), s. 1, 8–9, 19 lutego 1999.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki 2001”, s. 354, 2001. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Grzegorz Boczar. Złota Wójcicka. Katarzyna Wójcicka na czele Złotej Dziesiątki '99. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (435), s. 1, 6–7, 10 marca 2000.
- ↑ Czesław Skrobała. Ich troje, czyli dwa plus jeden. Złota Dziesiąta 2001. „Tygodnik Sanocki”. Nr 10 (539), s. 1, 10, 8 marca 2002.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Katarzyna Bachleda-Curuś na stronie ISU. data.isuresults.eu. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-24)].
- Statystyki zawodniczki. pzls.kqs.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-06)].
- Profil na SkateResults.com. skateresults.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-07)]. (ang.).
- Profil na Vancouver2010.com. vancouver2010.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-08)]. (ang.).
- Łyżwy i krążek olimpijski z Vancouver leżą na półce [online], Sport.pl Gazeta Wyborcza Kraków [dostęp 2010-10-18] (pol.).
- Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku
- Laureaci Nagrody Miasta Sanoka
- Laureaci Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej
- Ludzie urodzeni w Sanoku
- Łyżwiarze szybcy AZS Zakopane
- Łyżwiarze szybcy Górnika Sanok
- Medaliści Zimowej Uniwersjady 2005
- Medaliści Zimowej Uniwersjady 2007
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Polscy łyżwiarze szybcy na igrzyskach olimpijskich
- Polscy medaliści olimpijscy
- Polscy olimpijczycy (Salt Lake City 2002)
- Polscy olimpijczycy (Turyn 2006)
- Polscy olimpijczycy (Vancouver 2010)
- Polscy olimpijczycy (Soczi 2014)
- Polscy olimpijczycy (Pjongczang 2018)
- Uczniowie Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku
- Urodzeni w 1980