Kate Ryan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kate Ryan
Ilustracja
Kate Ryan (2013)
Imię i nazwisko Katrien Verbeeck
Pseudonim Kate Ryan
Data i miejsce urodzenia 22 lipca 1980
Tessenderlo
Pochodzenie Belgia
Gatunek dance, eurodance, house, pop
Zawód piosenkarka, autorka tekstów
Aktywność od 1996
Wytwórnia płytowa Nextar Entertainment (od 2013)
Ars Entertainment (2007–2012)
EMI (2002–2006)
Strona internetowa

Kate Ryan, właściwie Katrien Verbeeck (ur. 22 lipca 1980 w Tessenderlo w Belgii) – flamandzka piosenkarka muzyki pop i eurodance. Laureatka nagrody World Music Awards w kategorii Najlepiej Sprzedający się Artysta z Beneluxu, za sprzedaż ponad 3,5 miliona płyt na całym świecie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kate Ryan w trakcie występu podczas ceremonii otwarcia EuroGames 2007

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Jako nastolatka pobierała lekcje muzyki u swojej ciotki, która wykładała w konserwatorium. Uczyła się grać na gitarze i fortepianie, uczęszczała także do szkoły plastycznej. W wieku 16 lat zadebiutowała jako wokalistka, zaczynając od występów w małych klubach oraz współpracując z miejscową grupą Melt, grającą muzykę pop.

2000–2003: Different[edytuj | edytuj kod]

Profesjonalnie muzyką zajęła się od 2000 roku, kiedy to rozpoczęła współpracę z producentami: Philem Wildem i Andym Jenseensem, której efektem jest debiutancki album Ryan - Different. Płytę wydaną w 2003 roku promowały covery z repertuaru francuskiej piosenkarki Mylenie Farmer - „Désenchantée” i „Libertine”. Utwory trafiły na szczyty list przebojów, dzięki czemu wokalistka zyskała większą popularność. Płyta sprzedała się w nakładzie miliona egzemplarzy na całym świecie, a w Polsce otrzymała status Platynowej Płyty. W tym samym roku dziennik De Morgen ogłosił listę stu najpopularniejszych twarzy Belgii, plasując Ryan na piątym miejscu.

2004–2005: Stronger[edytuj | edytuj kod]

29 marca 2004 roku premierę miał drugi album wokalistki, zatytułowany Stronger. Wydawnictwo promowały single „Only If I”, „La Promesse” (francuskojęzyczny cover utworu „The Promise You Made” z repertuaru Cocka Robina) oraz „Goodbye”. Sama wokalistka promowała płytę jako „mocniejszą, bardziej popową niż taneczną”.

W 2005 roku artystka trafiła do szpitala, w którym spędziła trzy miesiące. W kwietniu tego samego roku, po raz pierwszy po chorobie, pojawiła się w telewizji - w programie Star Academy. W tym czasie rozpoczęła też karierę w Stanach Zjednoczonych, gdzie w marcu ukazał się album Stronger.

2006: Konkurs Piosenki Eurowizji, Alive[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2006 roku belgijski nadawca publiczny opublikował nazwiska 28 kandydatów do belgijskich selekcji do 51. Konkursu Piosenki Eurowizji odbywającego się w Atenach. Wokalistka zgłosiła się do eliminacji z utworem „Je t’adore”, który został wydany w formie singla i w kilka tygodni po premierze pokrył się złotem. 19 lutego utwór wygrał finał selekcji. W kwietniu tego samego roku Ryan wyruszyła w trasę koncertową po Europie, odwiedziła m.in. Macedonię, Słowację, Grecję, Maltę, Szwecję i Łotwę. 18 maja wystąpiła w półfinale konkursu, w którym zdobyła ostatecznie 69 punktów,zajmując 12. miejsce i nie awansując do finału. Podczas Festiwal Jedynki w Sopocie utwór zdobył trzecie miejsce.

11 sierpnia premierę miał najnowszy singiel wokalistki - „Alive”, promujący trzeci album o tym samym tytule, wydany 15 września w Belgii. Na płycie znalazły się również single „All for You” oraz „That Kiss I Miss” (dedykowany zmarłej matce artystki). W tym samym roku Ryan została ambasadorką kampanii EUROGAMES 2007, której hymnem został utwór „We All Belong” (dedykowany społeczności LGBT).

2007–2008: Free, Essential[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku Ryan wydała dwa nowe single: „Voyage Voyage”, będący coverem przeboju zespołu Desireless, oraz „Ella, elle l'a” (z repertuaru France Gall). Rok później premierę miał czwarty album studyjny wokalistki - Free, oraz pierwsza płyta kompilacyjna - Essential.

8 sierpnia artystka wzięła udział w Sopot Hit Festiwal, podczas którego odebrała złotą płytę za album Free. Trzy miesiące później Ryan otrzymała w Monako prestiżową nagrodę World Music Awards dla najlepiej sprzedającej się artystki z Beneluksu[1].

2009–2010: French Connection, przerwa[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2009 roku premierę miała druga płyta kompilacyjna wokalistki - French Connection, na której znalazły się francuskojęzyczne utwory wykonane przez artystki. Płytę promowały single „Babacar” i „Évidemment”, będące nowy wersjami utworów z repertuaru France Gall. Rok później Ryan postanowiła zrobić sobie przerwę od muzyki.

2011–2014: Powrót do muzyki, Electroshock[edytuj | edytuj kod]

Po ponadrocznej przerwie, w kwietniu 2011 roku ukazał się nowy singiel Ryan - „Lovelife”, w której użyty został podkład muzyczny z utworu „Narcotic” grupy Liquido, a później - „Broken” , w którym wystąpił gościnnie raper Narco. Rok później wokalistka wydała singiel "Robots", który zawierał sample z utworu "Living On Video" grupy Trans-X, oraz singiel „Little Braveheart” , który artystka nagrała w duecie ze szwedzką piosenkarką Charlotte Perrelli. 25 czerwca tego samego roku wydany został piąty album studyjny artystki - Electroshock, który w dniu premiery znalazł się na 4. miejscu rankingu sprzedaży belgijskiego iTunes. Wokalistka poinformowała także, że Electroshock jest jej ostatnim albumem, a od tej pory planuje wydawania jedynie singli.

W 2012 roku ukazał się singiel wokalistki „Run Away”, nagrany w duecie ze szwedzkim DJ-em i producentem muzycznym Timem „Avicii” Berglingiem. Pod koniec sierpnia tego samego roku premierę miał teledysk do kolejnego singla Ryan - „The Next Road”, którego autorem muzyki jest DJ Nano i w którym gościnnie zaśpiewał D-MOL.

Na początku 2013 roku, Ryan nawiązała współpracę z holenderskim DJ-em Robertem Abigailm, z którym nagrała singiel „Karma”. Utwór miał swoją premierę internetową 11 lutego[2]. 24 maja tego samego roku wokalistka wydała kolejny singiel - „Light in the Dark”[3], a 9 sierpnia - „Heart Flow”, którego premiera odbyła się podczas World Outgames w Antwerpii. W sierpniu 2014 roku Ryan wydała francuskojęzyczny singiel "Not Alone", za który dostała prestiżową nagrodę Eurodanceweb Award pokonując 35 innych artystów z całej Europy[4].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy kompilacyjne[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Album
2001 „Scream for More” Different
„UR (My Love)”
2002 „Désenchantée”
„Mon cœur résiste encore”
Libertine
2003 „Only If I” Stronger
2004 „La Promesse”
Goodbye
2006 Je t’adore Alive
„Alive”
„All for You”
2007 Voyage Voyage Free
2008 „L.I.L.Y. (Like I Love You)”
„Ella, elle l'a”
„I Surrender”
2009 „Your Eyes”
„Babacar” French Connection
„Évidemment”
2011 „Lovelife” Electroshock
„Broken”
2012 „Robots”
2013 „Light in the Dark”
„Heart Flow”
2014 „Not Alone”

Z gościnnym udziałem[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Album
2002 „Oh Baby I...”
(Esther Sels, Kate Ryan, Linda Mertens, Maaike Moens i Pascale Feront)
Donnamour 9
2007 „Spoiled”
(Regi feat. Kate Ryan)
Registrated
2008 „Caminaré”
(Soraya Arnelas feat. Kate Ryan)
Sin Miedo
2012 „Little Braveheart”
(Charlotte Perrelli feat. Kate Ryan)
The Girl
„The Next Road”
(DJ Nano feat. Kate Ryan i D-MOL)
2013 „Karma”
(Robert Abigail i Kate Ryan)
„Sé que tu lluitaràs” El disc de la Marató 2013 (TV3)
2015 "Junebug" Liefde voor Muziek (VTM)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]