Kazimierz Roman Dębicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dyplomaty. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Kazimierz Roman Dębicki
Kazimierz Roman Dębicki.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1896
Sambor, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 26 lutego 1980
USA
Poseł RP w Jugosławii
Okres od 16 maja 1935
do 30 sierpnia 1942[1]
Poprzednik Władysław Günther-Schwarzburg
Następca Mieczysław Marchlewski
Poseł RP na Kubie[2]
Okres od 1 października 1942
do 1959 (od 5 lipca 1945 jako nieoficjalny przedstawiciel Rządu RP na Obczyźnie)
Następca Wiktor Lerczak (jako przedstawiciel PRL)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Wielki Oficer Orderu Świętego Sawy Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Feniksa (Grecja) Komandor Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Oficer Orderu Korony (Belgia) Order Krzyża Orła II Klasy (Estonia)

Kazimierz Roman Dębicki (ur. 20 stycznia 1896 roku w Samborze – zm. 26 lutego 1980 roku w USA) – polski dyplomata.

Ukończył studia prawnicze, następnie studiował w Akademii Konsularnej w Wiedniu. W czasie I wojny światowej służył w latach 1915-1917 w Armii Austro-Węgier, dochodząc do stopnia podporucznika artylerii.

Od lipca 1919 w służbie dyplomatycznej II Rzeczypospolitej, początkowo jako pracownik kontraktowy w poselstwie RP w Wiedniu (1919), następnie był attaché z tytułem sekretarza legacyjnego w Delegaturze RP, a potem w poselstwie w Budapeszcie (1919-1924) i sekretarzem Poselstwa RP w Brukseli (1924-1927). Od 1 października 1927 do 1 października 1933 pełnił obowiązki radcy, a następnie dyrektora gabinetu ministra spraw zagranicznych.

16 maja 1935 mianowany posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym przy rządzie Królestwa Jugosławii w Belgradzie, a po ataku III Rzeszy na Jugosławię 6 kwietnia 1941 opuścił wraz z personelem poselstwa Belgrad, by od 10 sierpnia 1941 do 30 sierpnia 1942 kontynuować misję przy rządzie Królestwa Jugosławii na emigracji w Kairze i Londynie. Od października 1942 do 5 lipca 1945 był posłem w Hawanie z zakresem terytorialnym placówki obejmującym: Kubę, Dominikanę i Haiti. Po zakończeniu II wojny światowej wykładał w Georgetown University w Waszyngtonie. Był autorem prac z zakresu historii stosunków międzynarodowych.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 10 sierpnia 1941 przy rządzie Królestwa Jugosławii na uchodźstwie
  2. Z akredytacją na Haiti i Dominikanę
  3. a b c d e f g h i j k Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 140.
  4. Eesti tänab 1919-2000, Tallinn: Eesti Vabariigi Riigikantselei, 2000, s. 152-155, ISBN 9985-60-778-3 [dostęp 2014-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-27] (est.).

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]