Kazimierz Smolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Smolski
Kazimierz Sołka
Jerzy Adamowicz

Sosna, Szkło, Sosiński
Ilustracja
Kazimierz Smolski (ze zbiorów NAC)
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1913
Donieck
Data i miejsce śmierci 18 lipca 1985
Szczecin
Przebieg służby
Lata służby 1937–1946
Siły zbrojne Wojsko Polskie (II RP), Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, Armia Krajowa, Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 23 Pułk Artylerii Lekkiej (II RP), 4 Brygada Kadrowa Strzelców, IV Odcinek Wachlarza, 14 Brygada Pancerna (LWP)
Stanowiska komendant bazy odcinka
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Późniejsza praca przedstawiciel ds. UNRRA w Ministerstwie Rolnictwa, kierownik Biura Portowego, główny dyspozytor
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Kazimierz Smolski[a] vel Kazimierz Sołka vel Jerzy Adamowicz pseud.: „Sosna”, „Szkło”, „Sosiński” (ur. 23 czerwca 1913 w Doniecku, zm. 18 lipca 1985 w Szczecinie) – oficer Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, kapitan artylerii służby stałej, cichociemny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Sosnowcu i zdaniu matury w 1931 roku kontynuował naukę na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. Po 2,5 roku studiów przeniósł się do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie uczył się w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu, po czym został skierowany do 23 Pułku Artylerii Lekkiej 23 Górnośląskiej Dywizji Piechoty.

We wrześniu 1939 roku walczył w macierzystym pułku, z którym brał udział w ciężkich walkach między Będzinem a Tomaszowem Lubelskim. 23 listopada przekroczył granicę polsko-słowacką. Dotarł do Francji w grudniu 1939 roku i 1 stycznia 1940 roku wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych i został przydzielony do Ośrodka Wyszkolenia Oficerów Artylerii w La Roche-sur-Yon. Prowadził szkolenia podchorążych w oddziałach francuskich. W czerwcu 1940 roku ewakuował się do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do 4 dywizjonu artylerii lekkiej 4 Brygady Kadrowej Strzelców.

Zgłosił się do służby w kraju. Po konspiracyjnym przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 28 lipca 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 3 na 4 września 1942 roku w ramach operacji „Measles” dowodzonej przez por. naw. Mariusza Wodzickiego (zrzut na placówkę odbiorczą „Żaba” w okolicy wsi Stachlew). Po aklimatyzacji w Warszawie dostał przydział do Wachlarza na komendanta bazy w Borysowie IV Odcinka.

9 grudnia 1942 roku został aresztowany przez Gestapo „w kotle” w Mińsku po nieudanej akcji wysadzenia niemieckiego transportu kolejowego. 6 lutego 1943 roku był ranny w wyniku wrzucenia granatu do celi w czasie masakry więźniów. Po torturach został wysłany 10 marca 1942 roku do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, następnie (w grudniu 1944 roku) do Mauthausen-Gusen, Redl-Zipf i Gusen II. 6 maja 1945 roku został uwolniony.

17 lipca 1945 roku powrócił do Polski, ujawnił się i zgłosił do służby w ludowym Wojsku Polskim. Przydzielono go do 14 Brygady Pancernej w Tomaszowie Mazowieckim. Wiosną 1946 roku został zdemobilizowany.

Od 1946 roku pracował w Ministerstwie Rolnictwa i Robót Rolnych jako przedstawiciel ds. UNRRA, najpierw w Trójmieście, później w Szczecinie. W latach 1948–1950 pracował w szczecińskim oddziale firmy C. Hartwig Gdynia, później był kierownikiem Biura Portowego w Zarządzie Portu Szczecin w Świnoujściu, a od 1974 roku był głównym dyspozytorem w tym przedsiębiorstwie. W 1979 roku przeszedł na emeryturę.

Według dokumentów IPN został zwerbowany w charakterze informatora przez Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie. Jednak według sprawozdań pracowników UB nie przekazywał żadnych wartościowych informacji.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik – ze starszeństwem od 1 października 1937 roku
  • porucznik –
  • kapitan –

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Karola, inżyniera górniczego pracującego w kopalni węgla kamiennego, i Marii z domu Jasiukowicz. Ożenił się w 1946 roku z Aleksandrą Łyś (ur. w 1923 roku), mieli dwóch synów.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. U Tucholskiego (1984a i 1984 b) występuje jako Kazimierz Smólski, który po wojnie zmienił nazwisko na Kazimierz Smolski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]