Koronacja Elżbiety II
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
Elżbieta II i książę Filip | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Miejscowość | |||
Data |
2 czerwca 1953 | ||
| |||
Położenie na mapie Wielkiego Londynu ![]() | |||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |||
Położenie na mapie Anglii ![]() | |||
![]() |
Koronacja Elżbiety II – ceremonia koronacyjna królowej Elżbiety II z dynastii Windsorów. Odbyła się 2 czerwca 1953 roku w Opactwie Westminsterskim w Londynie.
Elżbieta II wstąpiła na tron w wieku 25 lat po śmierci swojego ojca, Jerzego VI (6 lutego 1952)[1][2]; wkrótce potem została ogłoszona królową[3][4]. W uroczystości, która odbyła się w St. James’s Palace, wzięli udział m.in. członkowie Tajnej Rady Wielkiej Brytanii i lord mer Londynu[4]. Koronacja odbyła się ponad rok później ze względu na tradycję, zgodnie z którą po śmierci monarchy musi upłynąć odpowiedni czas przed zorganizowaniem takich uroczystości[5]. Dało to również komisjom planistycznym odpowiednio długi czas na przygotowanie się do ceremonii[6]. Podczas nabożeństwa Elżbieta złożyła przysięgę, została namaszczona krzyżmem przez arcybiskupa Canterbury, ubrana w szaty, przekazano jej również insygnia królewskie (berło i jabłko) oraz koronowano na królową Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii, Nowej Zelandii, Związku Południowej Afryki, Pakistanu i Cejlonu (obecnie Sri Lanka)[7]. Do momentu koronacji jej syna, Karola (2023)[8] była to jedyna koronacja brytyjskiego monarchy transmitowana w pełni przez telewizję[9] (w 1937, podczas koronacji Jerzego VI, kamery mogły rejestrować jedynie przejazd królewskiej karety ulicami stolicy)[5]. Polskim radiosłuchaczom ceremonię koronacyjną relacjonował korespondent Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, Tadeusz Nowakowski[10]. Na pamiątkę tego wydarzenia ustanowiono Medal Koronacyjny Królowej Elżbiety II[11].
Przebieg
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/Elizabeth_II_waves_from_the_palace_balcony_after_the_Coronation%2C_1953.jpg/200px-Elizabeth_II_waves_from_the_palace_balcony_after_the_Coronation%2C_1953.jpg)
24 marca 1953 zmarła na raka gardła królowa-wdowa Maria Teck[12], jednak przed śmiercią wyraziła życzenie, aby z tego powodu nie przekładano koronacji[13]. Odbyła się ona 2 czerwca 1953[14][15]. Koronację Elżbiety w Opactwie Westminsterskim obserwowało 8251 osób[16]. Podczas ceremonii asystowało jej osiem druhen noszących tren[17]. Arcybiskup Canterbury Geoffrey Fisher obwieścił zgromadzonym: „Panowie, przedstawiam wam królową Elżbietę, waszą niezaprzeczalną królową, wam wszystkim, którzy tu przybyliście złożyć jej hołd i oddać się jej na służbę. Czy gotowi jesteście ją uznać?”[18]. Na to pytanie lordowie odpowiedzieli: „God save Queen Elizabeth”[19]. Kolejnym etapem ceremonii była przysięga na Biblię[20]. Królowa zobowiązała się rządzić królestwem i krajami Wspólnoty Narodów zgodnie z ich prawami i zwyczajami oraz umacniać Kościół Anglii[20]. Następnie zdjęła płaszcz, diadem i klejnoty oraz zasiadła na tronie pod złotym baldachimem podtrzymywanym przez czterech kawalerów Orderu Podwiązki[21]. Później Arcybiskup namaścił świętymi olejkami dłonie, pierś i czoło królowej[21], po czym przyznano jej insygnia nowej godności – ostrogi św. Jerzego, królewski miecz, jabłko królewskie, bransolety, pierścień, berło z krzyżem i berło z gołębicą[21][22]. Następnie królowa została odziana w purpurowy, haftowany złotem, aksamitny płaszcz. W czasie koronacji został wykonany hymn koronacyjny Georga Friedricha Händla Zadok the Priest[23], który od 1727 powtarza się na każdej uroczystości koronacyjnej brytyjskiego monarchy[24]. Na zakończenie arcybiskup nałożył jej na głowę koronę św. Edwarda[25], a lordowie jeszcze raz zawołali: „God save Queen Elizabeth”. Następnie trzej książęta krwi królewskiej – Edynburga, Gloucester i Kentu – a za nimi pozostali lordowie, złożyli hołd królowej. Później Elżbieta z mężem przyjęli komunię pod dwiema postaciami. Ceremonię zakończyło odśpiewanie Te Deum[23]. Po trzygodzinnej ceremonii królowa, z ciężką koroną na głowie, berłem w lewej i jabłkiem w prawej ręce, miała kłopoty z powstaniem i poprosiła o pomoc arcybiskupa. Następnie opuściła opactwo, wymieniwszy wcześniej koronę św. Edwarda na lżejszą państwową koronę imperialną[26].
Goście
[edytuj | edytuj kod]- Książę Edynburga, mąż królowej
- Książę Kornwalii, syn i spadkobierca królowej
- Królowa Elżbieta Królowa Matka, matka królowej
- Księżniczka Małgorzata, siostra królowej
- Księżniczka Królewska, ciotka królowej ze strony ojca
- Hrabia i hrabina Harewood , pierwszy kuzyn królowej i jego żona
- Gerald Lascelles, pierwszy kuzyn królowej
- Książę i księżna Gloucester, wujek i ciotka królowej ze strony ojca
- Książę William z Gloucester, pierwszy kuzyn królowej
- Książę Ryszard z Gloucester, pierwszy kuzyn królowej
- Księżna Kentu, ciotka królowej ze strony ojca przez małżeństwo
- Książę Kentu, pierwszy kuzyn królowej
- Księżniczka Aleksandra z Kentu, pierwsza kuzynka królowej
- Książę Michał z Kentu, pierwszy kuzyn królowej
- Księżniczka Marie Louise , pierwsza kuzynka królowej
- Lady Patricia i Hon. Sir Alexander Ramsay, pierwsza kuzynka królowej i jej mąż
- Alexander Ramsay of Mar, drugi kuzyn królowej
- Hrabia Athlone i księżniczka Alice, hrabina Athlone, pradziadek i ciotka królowej ze strony ojca
- Lady May i Sir Henry Abel Smith, pierwszy kuzyn królowej i jej mąż
- Richard Abel Smith, drugi kuzyn królowej
- Lady May i Sir Henry Abel Smith, pierwszy kuzyn królowej i jej mąż
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rybarczyk 2022 ↓, s. 194.
- ↑ Koronacja królowej Elżbiety II [online], Google Arts & Culture [dostęp 2022-09-11] (pol.).
- ↑ 67 lat panowania królowej Elżbiety II. Jak wyglądała koronacja? [ZDJĘCIA, FILM] [online], RMF FM [dostęp 2022-09-11] (pol.).
- ↑ a b Accession Declaration of Elizabeth II, 1952. parliament.uk. [dostęp 2022-06-02]. (ang.).
- ↑ a b Koronacja Elżbiety II. Boże, chroń telewizję! [online], PolskieRadio.pl [dostęp 2022-09-11] .
- ↑ 60 Fascinating Facts About The Queen’s Coronation [online], Royal Central, 17 lipca 2020 [dostęp 2022-09-11] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-17] .
- ↑ The coronation and visit of Queen Elizabeth II [online], collections.tepapa.govt.nz [dostęp 2022-09-11] .
- ↑ Koronacja Karola III: Wszystko co należy wiedzieć [online], Rzeczpospolita [dostęp 2023-05-06] (pol.).
- ↑ Why Elizabeth II’s 1953 Coronation is the day that changed television [online], Radio Times [dostęp 2022-09-11] (ang.).
- ↑ Koronacja Elżbiety II – wyjątkowa chwila w historii Anglii [online], PolskieRadio.pl [dostęp 2022-09-11] .
- ↑ Queen Elizabeth II Coronation Medal (1953) [online], www.veterans.gc.ca, 21 stycznia 2020 [dostęp 2022-09-11] .
- ↑ Princess Mary of Teck – history [online], englishmonarchs.co.uk [dostęp 2022-09-11] .
- ↑ The hidden tragedy of 1952: Queen Mary’s loss [online], Royal Central, 3 lutego 2022 [dostęp 2022-09-11] (ang.).
- ↑ 1953: Queen Elizabeth takes coronation oath. BBC. [dostęp 2022-09-11]. (ang.).
- ↑ Rybarczyk 2022 ↓, s. 201.
- ↑ 50 facts about The Queen’s Coronation [online], royal.uk, 2 czerwca 2017 [dostęp 2022-06-21] (ang.).
- ↑ Patt Morrison , The key to Queen Elizabeth II’s long reign? A resilient monarchy [online], latimes.com, 4 lutego 2022 [dostęp 2022-06-21] (ang.).
- ↑ Victoria Grigg , The Coronation of Queen Elizabeth II, paperspast.natlib.govt.nz, 1 czerwca 1953 [dostęp 2022-06-21] .
- ↑ Agnes Stamp , The Queen’s Coronation: In The Abbey by John Betjeman [online], countrylife.co.uk, 21 maja 2013 [dostęp 2022-06-21] (ang.).
- ↑ a b Connie Fisher , The Queen’s Coronation Oath, 1953, royal.uk, 2 czerwca 1953 [dostęp 2022-06-22] (ang.).
- ↑ a b c Mark Easton , Coronation 1953: Magic moment the TV cameras missed [online], bbc.com, 4 czerwca 2013 [dostęp 2022-06-22] (ang.).
- ↑ Jess Ilse , #OnThisDay in 1953: The Coronation of Queen Elizabeth II Takes Place [online], royalcentral.co.uk, 2 czerwca 2016 [dostęp 2022-06-22] (ang.).
- ↑ a b Pełna lista utworów muzycznych wykonanych podczas koronacji Jej Wysokości Królowej Elżbiety II w Opactwie Westminsterskim dnia 2 czerwca 1953. Opactwo Westminsterskie. [dostęp 2022-09-11]. (ang.).
- ↑ Zadok the Priest, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-09-11] (ang.).
- ↑ St. Edward’s Crown [online], The Court Jeweller, 1 czerwca 2021 [dostęp 2022-09-11] (ang.).
- ↑ Alice Newbold , Everything You Ever Wanted To Know About The Imperial State Crown [online], British Vogue [dostęp 2022-09-11] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marek Rybarczyk: Elżbieta II: ostatnia taka królowa. Wydawnictwo MUZA SA, 2022, s. 333. ISBN 978-83-287-2183-8.