Księstwo Leyen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fürstentum Leyen
Księstwo Leyen
1806-1814
Flaga Księstwa Leyen
Herb Księstwa Leyen
Flaga Księstwa Leyen Herb Księstwa Leyen
Stolica Seelbach
Status terytorium monarchia
Zależne od Cesarstwa Francuskiego
Ostatnia głowa terytorium Książę (Fürst) Filip Franciszek
Powierzchnia
 • całkowita

126 km²
Liczba ludności
 • całkowita 
 • narody i grupy etniczne

4500 (1800)
Niemcy
podniesienie do rangi księstwa, dotychczasowego hrabstwa 1806
Decyzja kongresu wiedeńskiego 1814
Religia dominująca katolicyzm
Mapa Księstwa Leyen

Księstwo Leyen (niem. Fürstentum Leyen) – państwo istniejące w Niemczech w okresie wojen napoleońskich, w latach 18061814, będące enklawą Wielkiego Księstwa Badenii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Księstwo powstało po klęsce Austrii w 1806, kiedy to dotychczasowy hrabia Hohengeroldseck - Philipp Franz, bratanek księcia prymasa Karola Teodora von Dalberg, został podniesiony do rangi księcia, a jego ziemie zostały przemianowane na Księstwo Leyen. Księstwo było członkiem Związku Reńskiego przez cały okres swojego istnienia, było więc przez to podporządkowane politycznie Cesarstwu Francuskiemu. Księstwo przestało istnieć de facto 30 maja 1814 roku, kiedy to zostało zajęte przez wojska koalicji. Po klęsce Napoleona, kongres wiedeński zdecydował się na mediatyzację tego i zwrócić go Austrii. W 1819 Austria przekazała ziemie księstwa Wielkiemu Księstwu Badenii.

Książę Leyen[edytuj | edytuj kod]

Popiersie księcia Filipa Franciszka
  • 1806 - 1814 - Filip Franciszek (właściwie Philipp Franz Wilhelm Ignaz Fürst von der Leyen und zu Hohengeroldseck , ur. 1 sierpnia 1766, zm. 23 listopada 1829), po 1814 jedynie tytularny książę Leyen.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gerhard Köbler, Historisches Lexikon der deutschen Länder. Die deutschen Territorien vom Mittelalter bis zur Gegenwart., Monachium 1995, s.196
  • Johann Andreas Damian, Statistik der Rheinbundstaaten, Frankfurt 1812, Seite 382 f.
  • Karl Heinrich Ludwig Pölitz, Handbuch der Geschichte der souverainen Staaten des Rheinbundes, Leipzig 1811, s. 298-302