Kupimierz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kupimierz
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Gowarczów
Liczba ludności (2008) 98
Strefa numeracyjna (+48)48
Kod pocztowy 26-225[1]
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0620790
Położenie na mapie gminy Gowarczów
Mapa lokalizacyjna gminy Gowarczów
Kupimierz
Kupimierz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kupimierz
Kupimierz
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kupimierz
Kupimierz
Położenie na mapie powiatu koneckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koneckiego
Kupimierz
Kupimierz
Ziemia51°18′01″N 20°27′41″E/51,300278 20,461389

Kupimierzwieś sołecka[2] w Polsce – w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Gowarczów[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego, a wcześniej do 1975 r. do województwa kieleckiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kupimierz położony jest 2 km od Gowarczowa – w kierunku na Warszawę (120 km) i Radom (70 km), 40 km od Kielc. W odległości 1 km od miejscowości przebiega droga wojewódzka nr 728. Dojazd drogą asfaltową. Wieś posiada sieć wodociągową i kablową sieć telefoniczną. W pobliżu znajduje się przeciwpożarowa wieża obserwacyjna.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według Nazw miejscowych Polski pod red. prof. K. Rymuta pochodzenie nazwy tłumaczy się od nazwy osobowej Kupimir utworzonej od czasownika kupić i mir[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wieku XIX wieś w dobrach Korytkowo posiadała wówczas osad 15 z gruntem mórg 416 strona 427 tomu IV (roku 1883)[6]. W 1827 było tu 19 domów drewnianych i 149 mieszkańców[7]. We wsi był młyn wodny.

Wieś występuje w dokumentach z roku 1416[5] , co wskazuje na osadzenie w wieku XIV.
W XV w. Kupimierz był dziedzictwem Jana Jaworskiogo herbu Janina (Długosz L.B.t. I, s.370).

W czasie II wojny światowej aktywnie działały na tym terenie oddziały partyzanckie, w tym m.in. mjr Henryka Dobrzańskiego „Hubala” i por. Jana Piwnika „Ponurego”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 05.04.2015].
  2. Jednostki organizacyjne gminy Gowarczów. Urząd Gminy Gowarczów. [dostęp 05.04.2015].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 05.04.2015].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 20.03.2015]. 
  5. a b Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe Polski. Wyd. Polska Akademia Nauk Instytut Języka Polskiego. Kraków 1997. ISBN 83-85-57929-X.
  6. Korytkowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  7. Kupimierz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.