Korytków (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Korytków.
Korytków
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Gowarczów
Liczba ludności (2011) 278[1]
Strefa numeracyjna 48
Kod pocztowy 26-225[2]
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0620748
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Korytków
Korytków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Korytków
Korytków
Ziemia51°17′51″N 20°26′20″E/51,297500 20,438889

Korytkówwieś sołecka[3] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Gowarczów[4][5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Części miejscowości[edytuj]

Integralne części miejscowości: Korytków[5]
Identyfikator miejscowości Nazwa miejscowości Rodzaj miejscowości
0620754 Osada Młyńska część miejscowości
0620760 Pod Kopaczami część miejscowości
0620777 Smużyki część miejscowości
0620783 Za Świadkiem część miejscowości

Ludność utrzymuje się głównie z uprawy roli lub hodowli zwierząt. Szkoła w Gowarczowie (około 1 km). Domy w większości położone są przy drodze wojewódzkiej nr 728 na odcinku OpocznoKońskie.

Historia[edytuj]

Korytków w wieku XIX wieś i folwark w powiecie opoczyńskim, gminie Stużno, parafii Gowarczów.

W XV w. należał do Klemensa Ratoszki herbu Szeliga (Długosz L.B. t.I s.339). także Łaski (Liber beneficiorum t.I, s.695.)

Był tu wielki piec w XVIII w. wzniesiony przez Dembińskiego. W 1875 r. wyrobiono tu żelaza w surowcu 30 300 pudów.

W r. 1827 było tu 20 domów 140 mieszkańców, w 1883 domów było 24 (11 mur.) i 243 mieszkańców.

Dobra Korytków składają się z folwarków: Korytków i Bernów; wsi: Korytków, Kamienna Wola, Kupimierz, Bernów, Kurzacze, Budki Rudokonne, Staropole, Eugeniów i osady Kotlin.

Rozległość dóbr wynosi mórg 2790 w tym: folwark Korytków grunta orne i ogrody mórg 832, łąk mórg 262, pastwisk mórg 16, lasu mórg 1313, nieużytki i place mórg 65, razem mórg 2488, budynków murowanych 25, z drzewa 23, płodozmian 10. polowy.

Folwark Bernów grunta orne i ogrodów mórg 280, łąk mórg 13, nieużytki i place mórg 9, razem mórg 302, bud. mur. 3, z drzewa 5, płodozmian 10-polowy. (folwark Bernów w r. 1881 oddzielony od dóbr Korytków i stanowi samoistną oddzielną własność), wieś Korytków osad 19, z grntem mórg 51, wieś Kamienna Wola osad 13, z gruntem mórg 460; wieś Kupimierz osad 15, z gruntem mórg 416.

Wieś Bernów osad 10, z gruntem mórg 319, wieś Kurzacze osad 12, z gruntem mórg 236, wieś Budki Rudokonne osad 33, z gruntem mórg 58; wieś Staropole osad 61, z gruntem mórg 276, wieś Eugeniów osad 43, z gruntem mórg 701, osada Kotlin gruntu mórg 3[6]

Według spisu powszechnego z roku 1921 w folwarku Korytków było: 10 budynków i 144 mieszkańców, natomiast we wsi Korytków: 27 domów i 161 mieszkańców[7].

Zabytki[edytuj]

Park z XIX w., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.484 z 20.12.1957 i z 10.06.1986)[8].

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2017-06-14].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-04-05].
  3. Jednostki organizacyjne gminy Gowarczów. Urząd Gminy Gowarczów. [dostęp 2015-04-05].
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-05].
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-03-20]. 
  6. Korytków (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa, 1883.
  7. Spis 1921. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Województwo kieleckie, Warszawa 1924.. . [dostęp 2015-04-04]. 
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 31 marca 2017; 7 miesięcy temu. [dostęp 2015-11-17]. s. 33.