Kwas γ-linolenowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwas γ-linolenowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C18H30O2

Inne wzory

C17H29COOH

Masa molowa

278,43 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

506-26-3

PubChem

5280933

Podobne związki
Podobne związki

kwas linolenowy

Kwas γ-linolenowy (GLA) – organiczny związek chemiczny z grupy kwasów tłuszczowych omega-6. Jest prekursorem prostaglandyny PGE1 – hormonalnie czynnej pochodnej kwasu arachidonowego, obdarzonej licznymi funkcjami biologicznymi.

Skutki niedoboru[edytuj | edytuj kod]

Brak GLA powoduje, ze skóra staje się sucha i traci elastyczność, co znacznie przyspiesza tworzenie się zmarszczek. Niedobór ten sprawia, że naturalna odporność skóry na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych zanika, a ranki i pęknięcia naskórka trudniej się goją.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Kwas γ-linolenowy powstaje w wyniku Δ-6-desaturacji kwasu linolowego i ulega dalszym przemianom do szeregu produktów istotnych dla prawidłowego funkcjonowania przemiany materii. Tworzenie kwasu γ-linolenowego jest reakcją wolną i limitującą cały metabolizm kwasu linolowego, zwłaszcza u ludzi. Zaburzenia Δ-6-desaturacji, występujące m.in. w cukrzycy i atopowym zapaleniu skóry, prowadzą do zbyt niskiego poziomu kwasu γ-linolenowego. Stwierdzono, że dla złagodzenia komplikacji cukrzycowych konieczne jest spożywanie dużych ilości kwasu linolenowego (30–50 g), co jednak często nie prowadzi do poprawy stanu zdrowia. Obiecujące wyniki dało natomiast badanie, w którym pacjenci spożywali kwasu γ-linolenowy (w dawkach dziennych 0,32 g w postaci oleju wiesiołkowego)[1].

W badaniu z roku 2003 wykazano, że stosowanie kwasu γ-linolenowego w diecie nie wpływa na przebieg atopowego zapalenia skóry[2]. W innym badaniu stwierdzono, że kwas γ-linolenowy nie ma wpływu na objawy schizofrenii[3].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Kwas GLA zawarty jest w nasionach wiesiołka, konopi siewnych, w ogóreczniku lekarskim, spirulinie oraz w nasionach czarnej porzeczki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. David F. Horrobin, Fatty acid metabolism in health and disease: the role of Δ-6-desaturase, „Am J Clin Nutr”, 57, 1993, 732S-736S, DOI10.1093/ajcn/57.5.732S, PMID8386433 (ang.).
  2. A Takwale i inni, Efficacy and tolerability of borage oil in adults and children with atopic eczema: randomised, double blind, placebo controlled, parallel group trial, „British Medical Journal”, 327, 2003, s. 1385, DOI10.1136/bmj.327.7428.1385, PMID14670885, PMCIDPMC292992.
  3. Geir Smedslund, Rigmor C Berg: Effects of vitamins, fatty acids, minerals, and other dietary supplements on schizophrenic symptoms in people with schizophrenia. 2011. [dostęp 2017-10-16].

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.