Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 – pchnięcie kulą mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012
Lekkoatletyka
Pchnięcie kulą
mężczyzn
ilustracja
Złoty medal Złoty medal Polska Tomasz Majewski
Srebrny medal Srebrny medal Niemcy David Storl
Brązowy medal Brązowy medal Stany Zjednoczone Reese Hoffa

Pchnięcie kulą mężczyzn – jedna z konkurencji lekkoatletycznych rozgrywanych podczas igrzysk olimpijskich w Londynie.

Obrońcą tytułu mistrzowskiego z 2008 roku był Polak Tomasz Majewski. Ustalone przez International Association of Athletics Federations minima kwalifikacyjne do igrzysk wynosiły 20,50 (minimum A) oraz 20,00 (minimum B)[1]. T. Majewski jest pierwszym obrońcą tytułu mistrzowskiego od 1956 – gdy obrońcą był Parry O’Brien. Poza nimi tylko Ralph Rose w 1908 obronił. Dlatego Tomasz Majewski jest pierwszym nie-Amerykaninem, ze skutecznie obronionym tytułem mistrzowskim.

Eliminacje i finał igrzysk zaplanowano na pierwszy dzień zawodów lekkoatletycznych, czyli 3 sierpnia.

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Czas w Londynie (UTC+01:00)

Data Godzina Zawody
Piątek, 3 sierpnia 2012 10:00
20:30
Kwalifikacje
Finał

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Tabela prezentuje rekord świata, rekordy poszczególnych kontynentów, igrzysk olimpijskich, a także najlepszy rezultat na świecie w sezonie 2012 przed rozpoczęciem igrzysk.

Zawodnik Wynik Miejsce Data
Rekord świata Stany Zjednoczone Randy Barnes 23,12 Stany Zjednoczone Los Angeles 1990-05-2020 maja 1990
Listy światowe Stany Zjednoczone Christian Cantwell 22,31 Stany Zjednoczone Champaign 2012-07-077 lipca 2012
Rekord olimpijski Niemiecka Republika Demokratyczna Ulf Timmermann 22,47 Korea Południowa Seul 1988-09-2323 września 1988
Rekord Afryki Południowa Afryka Janus Robberts 21,97 Stany Zjednoczone Eugene 2001-06-022 czerwca 2001
Rekord Azji Arabia Saudyjska Sultan Abdulmajeed Al-Hebshi 21,13 Katar Doha 2009-05-088 maja 2009
Rekord Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów Stany Zjednoczone Randy Barnes 23,12 Stany Zjednoczone Los Angeles 1990-05-2020 maja 1990
Rekord Ameryki Południowej Chile Marco Antonio Verni 21,14 Chile Santiago 2004-07-2929 lipca 2004
Rekord Europy Niemiecka Republika Demokratyczna Ulf Timmermann 23,06 Grecja Chania 1988-05-2222 maja 1988
Rekord Australii i Oceanii Australia Scott Martin 21,26 Australia Melbourne 2008-02-2121 lutego 2008

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy rywalizowali w dwóch grupach: A i B. Aby awansować do finału należało pchnąć co najmniej 20,65 (Q).

Poz. Grupa Zawodnik Reprezentacja #1 #2 #3 Rezultat Uwagi
1 B Reese Hoffa  Stany Zjednoczone 21,36 21,36 Q
2 A David Storl  Niemcy 21,13 21,13 Q
3 A Tomasz Majewski  Polska 21,03 21,03 Q
4 B Ryan Whiting  Stany Zjednoczone 20,29 20,25 20,78 20,78 Q
5 A Germán Lauro  Argentyna 20,10 x 20,75 20,75 Q NR
6 A Pawieł Łyżyn  Białoruś 19,85 20,10 20,57 20,57 q
7 B Dylan Armstrong  Kanada 19,99 x 20,49 20,49 q
8 B Asmir Kolašinac  Serbia 20,44 - - 20,44 q
9 A Christian Cantwell  Stany Zjednoczone 20,41 20,30 19,88 20,41 q
10 B Maksim Sidorow  Rosja x 19,59 20,40 20,40 q
11 A Dorian Scott  Jamajka 20,18 20,30 20,31 20,31 q
12 B Chang Ming-huang  Chińskie Tajpej 19,14 x 20,25 20,25 q SB
13 A Sosłan Cyrichow  Rosja 19,25 19,78 20,17 20,17
14 A Rutger Smith  Holandia 20,08 x 19,55 20,08
15 A Marco Fortes  Portugalia 19,59 20,06 19,50 20,06
16 B Ralf Bartels  Niemcy x 20,00 19,89 20,00
17 B Andrej Michniewicz  Białoruś 19,81 19,55 19,89 19,89
18 B Nedžad Mulabegović  Chorwacja 19,18 19,86 19,72 19,86
19 B Om Prakash Singh  Indie 19,40 19,86 x 19,86
20 B Hüseyin Atıcı  Turcja 19,47 19,49 19,74 19,74
21 A Lajos Kürthy  Węgry 19,65 x x 19,65
22 A Georgi Iwanow  Bułgaria 19,42 19,40 19,63 19,63
23 B Antonín Žalský  Czechy x 19,62 19,49 19,62
24 A Kemal Mešić  Bośnia i Hercegowina 19,49 x 19,60 19,60
25 A Michail Stamatojanis  Grecja 18,67 x 19,24 19,24
26 A Dale Stevenson  Australia 18,38 19,17 19,01 19,17
27 A Māris Urtāns  Łotwa 18,92 19,13 x 19,13
28 B Kim Christensen  Dania 18,40 x 19,13 19,13
29 B Carl Myerscough  Wielka Brytania 18,75 18,95 x 18,95
30 B Raigo Toompuu  Estonia 18,87 18,91 x 18,91
31 A Borja Vivas  Hiszpania 18,46 x 18,88 18,88
32 A Stephen Sáenz  Meksyk x 18,65 x 18,65
33 B Amin Nikfar  Iran 18,62 x x 18,62
34 B Carlos Véliz  Kuba 18,26 x 18,57 18,57
35 B Emanuele Famautu  Samoa 17,78 x x 17,78
36 A Ódinn Björn Thorsteinsson  Islandia x 17,04 17,62 17,62
37 A Adriatik Hoxha  Albania 17,58 x 17,13 17,58
A Justin Rodhe  Kanada x x x NM
B Andrij Semenow  Ukraina x x x NM
B Zhang Jun  Chiny x x x NM

Finał[edytuj | edytuj kod]

Poz. Zawodnik Reprezentacja 1 2 3 4 5 6 Rezultat uwagi
Gold medal olympic.svg Tomasz Majewski  Polska 21.19 21.72 21.87 x 21.72 21.89 21.89 SB
Silver medal olympic.svg David Storl  Niemcy 21.84 21.86 21.41 x x x 21.86 AUR PB
Bronze medal olympic.svg Reese Hoffa  Stany Zjednoczone 20.98 20.95 21.23 21.11 19.53 x 21.23
4 Christian Cantwell  Stany Zjednoczone 20.21 20.95 x x 20.65 21.19 21.19
5 Dylan Armstrong  Kanada 20.16 20.93 20.74 x x 20.34 20.93
6 Germán Lauro  Argentyna 19.40 20.82 20.84 20.34 20.65 x 20.84 NR
7 Asmir Kolašinac  Serbia 20.18 20.71 x 20.54 20.46 x 20.71
8 Pawieł Łyżyn  Białoruś 20.69 x x 19.93 20.04 x 20.69 SB
9 Ryan Whiting  Stany Zjednoczone 20.21 20.21 20.64 20.64
10 Dorian Scott  Jamajka 19.51 20.61 x 20.61
11 Maksim Sidorow  Rosja x 20.41 x 20.41
12 Chang Ming-huang  Chińskie Tajpej 19.99 x 19.64 19.99

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Games of the XXX Olympiad – London 2012 / ENTRY STANDARDS, iaaf.org [dostęp 2012-08-03] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]