Linda Lovelace

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linda Lovelace
Prawdziwe imię i nazwisko Linda Susan Boreman[1][2]
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1949[3]
Nowy Jork[4][5]
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 2002[6]
Denver[4][3][7]
Lata aktywności 1969–1980[8]
Narodowość amerykańska[9]
Liczba filmów 23 (za IAFD)[8]
Wzrost 173[2][4] cm
Kolor włosów brązowy[9]
Kolor oczu brązowy[9]

Linda Lovelace, właśc. Linda Susan Boreman (ur. 10 stycznia 1949 w Nowym Jorku, zm. 22 kwietnia 2002 w Denver[10]) – amerykańska aktorka filmów pornograficznych[1], późniejsza aktywistka przeciwko tej formie ukazywania seksualności[11]. Zagrała w jednym pełnometrażowym filmie porno Głębokie gardło (Deep Throat) w reżyserii Gerarda Damiano i stała się największą ikoną tej branży[12]. W 2002 została umieszczona na piątym miejscu na liście 50. największych gwiazd branży porno wszech czasów przez periodyk Adult Video News[13]. Po latach wyznała, że była zmuszana do seksu, gwałcona, także na planie, i narkotyzowana. Nawróciła się i stała aktywną zwolenniczką ruchu walczącego o zakazanie pornografii. W 2002 zginęła tragicznie w wypadku samochodowym[12].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podpis Lindy Lovelace
Okładka filmu Deep Throat

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w nowojorskim Bronksie[5][7][2] jako córka Dorothy Boreman, kelnerki[12] i Johna Boremana, policjanta z drogówki[14]. Dorastała w Hartford[12] w Connecticut. Od wczesnych lat była wychowywana pod srogą dyscypliną swojej matki katoliczki, która karała ją za wszelkie nieposłuszeństwo. Ukończyła szkołę katolicką Św. Jana Chrzciciela w Yonkers, w stanie Nowy Jork i Maria Regina High School[4] w Hartsdale w stanie Nowy Jork. W szkole średniej otrzymała pseudonim „Panna Święta Święta”. Kiedy miała 16 lat, jej ojciec przeszedł na policyjną emeryturę[12], a rodzina przeprowadziła się na Florydę[14]. Po ukończeniu nauki chciała zostać stewardessą. W wieku 20 lat urodziła nieślubne dziecko, które zostało oddane do adopcji przez jej matkę[14]. W akcie rozpaczy, załamana i skonfliktowana z bliskimi, Linda opuściła rodzinny dom i wyjechała do Nowego Jorku, gdzie zarabiała na życie jako sprzedawczyni w sklepie odzieżowym i fotografka[12].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1969 roku, w wieku 21 lat poznała swojego przyszłego męża Charlesa „Chucka” Traynora, aktora, producenta i menedżera. 4 września 1971 pobrali się[15]. Po ślubie poznała prawdziwe oblicze swego wybranka, Traynor uzależnił ją od narkotyków i wciągnął w biznes pornograficzny. Nakłonił ją do udziału w kilku bardzo ostrych filmach rozbieranych, w tym także z udziałem zwierząt w 51-minutowym filmie erotycznym Dogarama (1971), którego był producentem.

W 1972, poznała na jednym z przyjęć byłego fryzjera i aspirującego filmowca Gerarda Damiano[16], prezentując mu i innym gościom – na życzenie męża – kilka seksualnych trików. Damiano obsadził ją w głównej roli w niskobudżetowej produkcji Głębokie gardło (Deep Throat)[17], gdzie wystąpiła w roli kobiety, która jest w stanie osiągnąć orgazm jedynie poprzez seks oralny – Damiano, autor scenariusza, wymyślił, że łechtaczka bohaterki znajduje się na dnie gardła[16]. Film kosztował jedynie 25 tys. dolarów, ale dzięki kontrowersjom, które błyskawicznie wzbudził, zarobił ponad 600 mln dolarów (szacunkowe dane FBI). Uznawany jest za jeden z najbardziej dochodowych filmów w historii kina[16]. Film ten zapoczątkował rewolucję obyczajową w Stanach Zjednoczonych[16]. Na jego premierze w Los Angeles pojawiła się hollywoodzka śmietanka, ciekawa niespodziewanej konkurencji. Przybyli m.in.: Woody Allen, Jack Valenti, Warren Beatty, Shirley MacLaine i Mike Nichols[12].

W 1976 Linda była gościem na przyjęciu urodzinowym Keitha Moona[18]. Film trafił na celownik polityków, dążących do oczyszczenia „brudu”, który zalał Amerykę w latach 60. i 70. Do sądów wpłynęły wnioski, mające na celu ograniczenie dystrybucji tytułu, ale też działalności całego przemysłu pornograficznego. Dystrybutorom i operatorom kin wyświetlającym Głębokie gardło postawiono szereg zarzutów.

W 1974 nakręcono Głębokie gardło 2 (Deep Throat Part II, 1974)[19], które nie powtórzyło sukcesu pierwowzoru, miało charakter soft porno, chociaż nakręcona została także wersja hard, nigdy jednak nie ujrzała światła dziennego[12].

W latach 1973–1975 była związana z Davidem Wintersem, aktorem, tancerzem, choreografem, producentem, dystrybutorem filmowym, reżyserem i scenarzystą, który zrealizował komedię soft-X Linda Lovelace na prezydenta (Linda Lovelace for President, 1975)[11][20] z jej udziałem i Scatmanem Crothersem, która okazała się komercyjną i artystyczną klapą[12]. W 1974 rozwiodła się z Chuckiem Traynorem[15]. Po opuszczeniu branży filmowej została aktywistką ruchu przeciw pornografii, zarzucając swojemu ówczesnemu mężowi Chuckowi Traynorowi zmuszanie jej przemocą do udziału w filmach i argumentując, że w efekcie padła ofiarą uwiecznionych na taśmie gwałtów.

W 1974 wyszła za mąż za instalatora kabli Larry’ego Marchiano[15], z którym miała syna Dominica Paula (ur. 1977) i córkę Lindsay (ur. 1980)[15]. Zamieszkali na Long Island. W 1980 wydała autobiografię Ordeal, w której opisała, jak jej mąż zmuszał ją do seksu z obcymi mężczyznami, a nawet z psem – przed kamerą, jak i poza planem. Mike McGrady, współautor książki, poddał Lovelace testowi na wykrywaczu kłamstw, przeszła go pomyślnie[12]. Część współpracujących z Lindą na planie aktorów i filmowców potwierdzała jej zeznania, część uznawała je za zmyślone. Ona sama stała się jedną z twarzy kampanii Kobiety Przeciw Pornografii, a w 1984 zeznawała nawet przed komisją ustanowioną przez prezydenta Reagana, badającą wpływ, jaki pornografia wywiera na kobiety i dzieci[12]. W 1996 rozwiodła się Marchiano[15].

Pod koniec życia, wkrótce przed tragicznym wypadkiem samochodowym, zdecydowała się jednak na pozowanie w bieliźnie do magazynu erotycznego „Leg Show”, podkreślając, że nadal nienawidzi pornografii. Została za to w 2001 uhonorowana przez magazyn „Hustler” wątpliwego prestiżu nagrodą „Asshole of the Month” (co można przetłumaczyć Dupek Miesiąca). Lovelace borykała się z problemami finansowymi, osobistymi i zdrowotnymi – na skutek źle przeprowadzonej transfuzji krwi po wypadku samochodowym z 1970 przeszła zapalenie wątroby, a w 1987 przeszczepiono jej nerkę[12].

3 kwietnia 2002 Lovelace odniosła poważne obrażenia w wypadku drogowym – jej samochód rozbił się na betonowym słupie[21]. W wyniku odniesionych obrażeń zmarła 22 kwietnia 2002 w Denver[16][22] w stanie Kolorado w wieku 53 lat[23].

W 2013 powstał film biograficzny Królowa XXX, gdzie w tytułową rolę Lindy Lovelace wcieliła się Amanda Seyfried[24]. Obraz wyreżyserowali Rob Epstein i Jeffrey Friedman na podstawie książki Erica Danville’a The Complete Linda Lovelace[25].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dog Fucker (albo Dogarama, 1969)
  • Głębokie gardło (1972)
  • Exotic French Fantasies (1974)
  • The Confessions of Linda Lovelace (1974)
  • The 46th Annual Academy Awards (1974, gość, niewymieniona w napisach końcowych)
  • Deep Throat Part II (1974) jako pielęgniarka Lovelace
  • Linda Lovelace for President (1975)
  • Sexual Ecstasy of the Macumba (1975) jako Linda
  • Linda Lovelace: The E! True Hollywood Story (2000)
  • Inside Deep Throat (2005) archiwalne zdjęcia

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Linda Lovelace (ang.). Listal. [dostęp 2016-05-08].
  2. a b c Personalidade: Linda Lovelace (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-05-13].
  3. a b Linda Lovelace w bazie IMDb (ang.)
  4. a b c d Linda Lovelace Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2016-05-08].
  5. a b Linda Lovelace – Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-05-08].
  6. Linda Lovelace w bazie Filmweb
  7. a b Linda Lovelace – Životopis / Info (cz.). FDb.cz. [dostęp 2016-05-08].
  8. a b Linda Lovelace w serwisie IAFD
  9. a b c Linda Lovelace w serwisie Adult Film Database
  10. Linda Lovelace (ang.) w Discogs.com
  11. a b Linda Lovelace w bazie Notable Names Database (ang.)
  12. a b c d e f g h i j k l Paweł Piotrowicz (2019-01-10): Porno bez happy endu. Mija 70. rocznica urodzin Lindy Lovelace (pol.). Onet.pl‎. [dostęp 2019-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  13. Most Requested Porn Stars of All Time – AVN Awards (ang.). Action-DVD.com. [dostęp 2015-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-24)].
  14. a b c Linda Lovelace (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-02-13].
  15. a b c d e Linda Lovelace Dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2018-02-18].
  16. a b c d e Linda Lovelace avrebbe settant'anni (wł.). Il Post‎. [dostęp 2019-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  17. Carolina Mejia (2019-01-10): 10 estrellas porno que se arrepintieron de su profesión (hiszp.). ‎De10.com.mx‎. [dostęp 2019-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  18. Linda Lovelace Meets The Rock Stars (ang.). The Reprobate Magazine. [dostęp 2016-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-17)].
  19. Linda Lovelace (10 de Janeiro de 1949) (port.). Filmow.com. [dostęp 2017-11-15].
  20. John Horn (2013-08-08): Presenting two Linda Lovelace stories in one biopic (ang.). Los Angeles Times. [dostęp 2017-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-17)].
  21. Oliver Poole (2002-04-24): Linda Lovelace of Deep Throat dies after crash (ang.). The Daily Telegraph. [dostęp 2016-03-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-17)].
  22. Douglas Martin (2002-04-24): Linda Boreman, 53, Known for 1972 Film 'Deep Throat,' Dies (ang.). The New York Times. [dostęp 2016-03-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-17)].
  23. Linda Lovelace – Linda Boreman / Linda Marchiano (rum.). CinemaRx. [dostęp 2016-05-08].
  24. Amanda Seyfried – Linda Lovelace (ang.). ‎tribute.ca. [dostęp 2019-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-11)].
  25. Lovelace (2013) (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2018-02-17].