Lawia żółtoskrzydła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Lironos żółtoskrzydły)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lawia żółtoskrzydła
Lavia frons[1]
É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1810
Lawia żółtoskrzydła
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Rodzina lironosowate
Rodzaj lawia
Gatunek lawia żółtoskrzydła
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Lawia żółtoskrzydła[3], lironos żółtoskrzydły[4] (Lavia frons) – gatunek ssaka z rodziny lironosowatych[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy opisany przez É. Geoffroy Saint-Hilaire'a w 1810 roku pod nazwą Megaderma frons[6]. Jako miejsce typowe autor wskazał Senegal[6]. Jedyny przedstawiciel rodzaju lawia[3] (Lavia) utworzonego przez J. E. Gray'a w 1838 roku[7].

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała - 6,5-8 cm
  • Rozpiętość skrzydeł - 24-30 cm
  • Długość ogona - brak

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w okolicach bagien, jezior znajdujących się w lasach oraz na terenach otwartych Afryki od Senegalu do Kenii.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

L. frons ma różną barwę sierści, ale ich skrzydła oraz uszy są zawsze ubarwione na żółtoczerwono. Śpią w krzewach lub na drzewach i tylko drżenie ich uszu zdradza ich obecność. Nietoperze te są aktywne całą dobę, latają w dzień, ale pożywiają się tylko w nocy. W przeciwieństwie do innych lironosów Lavia frons poluje tylko na owady. Poluje podobnie do muchówek czekając, aż owad sam znajdzie się w pobliżu, po czym zaatakuje go z góry.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Poród tego gatunku nietoperzy nie jest związane z żadną porą roku, a samce pozostają we wspólnych noclegowiskach również w czasie rodzenia się młodych.

Przypisy

  1. Lavia frons, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Mickleburgh, S., Hutson, A.M. & Bergmans, W. 2008. Lavia frons. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-31]
  3. 3,0 3,1 Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 96. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 94. ISBN 83-01-14344-4.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lavia frons. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-11]
  6. 6,0 6,1 É. Geoffroy Saint-Hilaire. Description des roussettes et des céphalotes, deux nouveaux genres de la famille des chauve-souris. „Annales du Muséum National d'Histoire Naturelle”. 15, s. 192, 1810 (fr.). 
  7. J. E. Gray. A Revision of the Genera of Bats (Vespertilionidae), and the Description of some new Genera and Species. „Magazine of Zoology and Botany”. 2, s. 490, 1838 (ang.).