Ludolf König von Wattzau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ludolf Konig von Wattzau)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludolf König von Wattzau
wizerunek herbu
Herb mistrza
Wielki mistrz zakonu krzyżackiego
Okres panowania od 1342
do 1345
Poprzednik Dietrich von Altenburg
Następca Heinrich Dusemer von Arfberg
Dane biograficzne
Data urodzenia ok. 1280/1290
Data śmierci ok. 1347/1348
Miejsce spoczynku Konkatedra św. Jana Ewangelisty w Kwidzynie

Ludolf König von Wattzau (Weizau)wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1342-1345.

Życiorys[edytuj]

Urodził się ok. 1280/1290. Ludolf König von Wattzau wstąpił do zakonu krzyżackiego, w hierarchii urzędników występuje od 1332 i to od razu jako wielki podskarbi, czyli jeden z ważniejszych urzędników. W 1338 został wielkim komturem i komturem stołecznego Malborka. W tym okresie prowadził ożywioną politykę kolonizacyjną w swoim okręgu. W 1342 kapituła zakonna wybrała go na urząd wielkiego mistrza. W przeddzień Święta Najświętszej Maryi Panny, czyli 14 sierpnia 1344 roku nadał prawa miejskie osadzie, która nazywała się Soldov, a później Działdowo.

Najważniejszym wydarzeniem krótkich rządów Königa było podpisanie tzw. pokoju kaliskiego z Polską 8 lipca 1343. Wzorem poprzedników wielki mistrz prowadził wojny z Litwą. Odwetowa wyprawa litewska z 1345 dokonała ogromnych zniszczeń w Prusach i stała się według kronikarzy krzyżackich przyczyną choroby psychicznej Ludolfa Königa. Zrezygnował on z urzędu wielkiego mistrza dobrowolnie, po czym objął urząd komtura Pokrzywna. Tam ponoć wyzdrowiał i zmarł ok. 1347/1348 r.

W maju 2007 roku odkryto w katedrze w Kwidzynie kryptę ze szczątkami trzech osób. Są to szczątki trzech wielkich mistrzów zakonu krzyżackiego, w tym Ludolfa König von Wattzau[1].

Przypisy