M7 Medium Tank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
M7 Medium Tank
Ilustracja
Czołg M7
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Typ pojazdu czołg średni
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5
Historia
Prototypy 1942
Produkcja 1943
Egzemplarze 7
Dane techniczne
Silnik silnik gaźnikowy Continental R-975 chłodzony powietrzem o mocy 350 KM przy 2400 obr./min.
Poj. zb. paliwa 522 l
Pancerz 13-64 mm
Długość 5,232 m (kadłuba)
5,334 m (z armatą)
Szerokość 2,845 m
Wysokość 2,362 m
Prześwit 0,406 m
Masa 22,7 t
Moc jedn. 15,4 KM/t
Osiągi
Prędkość 48 km/h
Zasięg 160 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,91 m
Rowy (szer.) 1,98 m
Ściany (wys.) 0,61 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1× armata kalibru 75 mm M3,
1× karabin maszynowy M1919A4 kalibru 7,62 mm
Wyposażenie
radiostacja SCR 508/528/538 i SCR 506
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

M7 Medium Tankamerykański prototypowy czołg średni opracowany podczas II wojny światowej. Według wstępnych założeń pojazd miał być czołgiem lekkim, który zastąpiłby czołgi M3 i M5 Stuart.

Prace nad czołgiem rozpoczęte zostały w 1941 roku pod oznaczeniem T7. Pierwsze cztery prototypy, oznaczone T7E2-T7E5, powstały w 1942 roku. Pojazdy T7E2, T7E3 i T7E4 wyposażone były w wieżę czołgu Ram z armatą 37-mm, później zastąpioną armatą kalibru 57 mm (replika brytyjskiej armaty 6-funtowej Mk III). Armatę tę uznano za niewystarczającą, w związku z czym prototyp T7E5 uzbrojono w armatę M3 kalibru 75 mm. Ostatecznie czołg otrzymał oznaczenie M7 i złożone zostało zamówienie na budowę 3000 pojazdów. Produkcję przerwano jednak po wyprodukowaniu siedmiu egzemplarzy na korzyść czołgu M4 Sherman.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]