M13 MGMC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
M13 MGMC
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja półgasienicowa
Załoga 5 osób
Dane techniczne
Długość 6500 mm
Szerokość 1960 mm
Wysokość 2200 m
Prześwit 285 mm
Masa 9000 kg
Osiągi
Prędkość 72 km/h
Zasięg 320
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 × wielkokalibrowy karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm (jednostka ognia 5000 nab.)
Użytkownicy
US Army

M13 MGMC – amerykańskie samobieżne działo przeciwlotnicze zbudowane na podwoziu transportera opancerzonego M3 Half-track. W tylnej części podwozia umieszczono platformę Maxon M33 z dwoma wkm-ami M2. Naprowadzanie broni na cel – ręcznie.

M13 MGMC był używany w trakcie II wojny światowej i wojny koreańskiej zarówno w roli do jakiej były zaprojektowane (obrona przeciwlotnicza) jak i do zwalczania celów naziemnych.