Maciej Loret

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maciej Loret (ur. 7 czerwca 1880 w Medyce k. Przemyśla, zm. 5 lutego 1949[1] w Rzymie) – polski dyplomata, badacz dziejów Polski XVIII i XIX wieku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny francuskiej osiadłej w Polsce. Był synem Synoda Karola (1848–1911) i Eugenii z Górnikiewiczów, bratem Adama, leśnika. Ukończył w 1898 Wyższe c.k. Gimnazjum w Jaśle[2] i zdał maturę z wyróżnieniem. Absolwent historii Uniwersytetu Lwowskiego - doktorat w 1904 pod kierunkiem Szymona Askenazego. Studiował także na uniwersytecie we Fryburgu. Od 1904 pracował w Rzymie z ramienia Polskiej Akademii Umiejętności. W 1911 rozpoczął wydawanie organu Biura Informacyjno-Prasowego „Agence Polonaise de Presse”. Po utworzeniu Komitetu Narodowego Polskiego przez Romana Dmowskiego, został członkiem jego Misji rzymskiej, która 14 lutego 1919 została ona uznana za przedstawicielstwo Rządu Narodowego.

W latach 1919–1926 i 1939–1940 pracował w służbie dyplomatycznej - był radcą poselstwa polskiego przy Stolicy Apostolskiej i rządzie Królestwa Włoch (1919–1926) a od 15 października 1939 attaché kulturalnym przy ambasadzie RP przy Stolicy Apostolskiej (1939–1940).

Członek korespondent PAU od 1945.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Między Jeną a Tylżą (1902)
  • Kościół katolicki a Katarzyna II : 1772–1784, przedm. Szymon Askenazy, Kraków - Warszawa: z zapomogi Kasy Pomocy dla osób pracujących na polu naukowem im. J. Mianowskiego (1910)[3]
  • Kościół katolicki a Katarzyna II (1910)
  • Zamach na Stanisława Augusta w świetle źródeł watykańskich (1911)
  • Kwestia legalności bytu oo. jezuitów na Białej Rusi po zniesieniu zakonu w roku 1773 (1912)
  • Kościół katolicki w początku panowania Aleksandr I (1913)
  • Stosunek kościoła do państwa w Księstwie Warszawskim (1913)
  • Watykan a Polska 1815–1832 (1913)
  • A traverso la storia della Polonia (1916)
  • Cause della guerra russo-polacca (1920)
  • La Polonia e la pace (1920)
  • Życie polskie w Rzymie w XVIII wieku, Rzym (1930)[4]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Wieliczko. Maciej Loret i jego działalność w Rzymie w latach „wielkiej wojny”. „TEKA Komisji Historycznej Polskiej Akademii Nauk Oddział w Lublinie”. VI, s. 114, 118–119, 2009. Lublin: Wydawnictwo Akademii Rolniczej. ISSN 1733-5388 (pol.). [dostęp 2015-03-14]. 
  2. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 177. [dostęp 2021-08-09].
  3. Kościół katolicki a Katarzyna II : 1772–1784, przez Macieja Loreta ; przedm. Szymon Askenazy., polona.pl [dostęp 2020-04-28].
  4. Maciej Loret, Życie polskie w Rzymie w XVIII wieku, polona.pl [dostęp 2020-04-28].
  5. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 18.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]