Alfred Wysocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfred Wysocki
Alfred Wysocki.png
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1873
Łańcut, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 3 września 1959
Kraków, Polska
Chargé d’affaires RP w Niemczech
Okres od 14 października 1920
do 1 sierpnia 1921
Poprzednik Ignacy Szebeko
Następca Jerzy Madeyski
Poseł RP w Szwecji
Okres od 18 stycznia 1924
do 30 kwietnia 1928
Poprzednik Zygmunt Michałowski
Następca Konstanty Rozwadowski
Wiceminister spraw zagranicznych
Okres od 1 lipca 1928
do 4 grudnia 1930
Poprzednik Roman Knoll
Następca Józef Beck
Poseł RP w Niemczech
Okres od 10 stycznia 1931
do 2 lipca 1933
Poprzednik Roman Knoll
Następca Józef Lipski
Ambasador RP we Włoszech
Okres od 3 sierpnia 1933
do 1 czerwca 1938
Poprzednik Tadeusz Romer (Chargé d’affaires ad interim)[1]
Następca Bolesław Wieniawa-Długoszowski
Senator V kadencji (II RP)
Okres od 13 listopada 1938
do 2 października 1939
Odznaczenia
Wstęga Wielka Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Krzyż Wielki Orderu Świętego Sawy Order Zasługi Cywilnej (Bułgaria) Odznaka Honorowa Austriackiego Czerwonego Krzyża Krzyż Wielki Orderu Zasługi Cywilnej (Hiszpania) Krzyż Wielki Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielki Krzyż Orderu Korony (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Chile) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Order Lwa Białego I Klasy (Czechosłowacja) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch)

Alfred Wysocki (ur. 26 sierpnia 1873 w Łańcucie, zm. 3 września 1959 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata, senator V kadencji w II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn inżyniera. Absolwent prawa, doktor praw. Na przełomie stuleci dziennikarz Gazety Lwowskiej i członek młodopolskiej bohemy lwowskiej[2].

Pracę rozpoczął w Namiestnictwie we Lwowie. W 1900 wstąpił do służby dyplomatycznej Austro-Węgier. Po odzyskaniu niepodległości – od 1919 w MSZ RP. W latach 1919–1920 radca poselstwa i Chargé d’affaires w Pradze, następnie w Berlinie. W latach 1922–1923 generalny inspektor urzędów konsularnych w Paryżu. W latach 1923–1924 w centrali MSZ. W latach 1924–1928 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny w Sztokholmie.

W latach 1928–1930 wiceminister spraw zagranicznych RP (podsekretarz stanu). W latach 1931–1933 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny w Berlinie, w latach 1933–1938 ambasador w Rzymie (przy Kwirynale)[3]. Od 1938 na emeryturze. W latach 1938–1939 senator Rzeczypospolitej z nominacji Prezydenta RP.

W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie, po 1945 osiadł w Krakowie. Pisywał wówczas do Tygodnika Powszechnego, Życia Literackiego i Twórczości. Pozostawił pamiętniki, częściowo tylko opublikowane:

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zagraniczne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. po śmierci ambasadora Stefana Przezdzieckiego 26 września 1932
  2. Alfred Wysocki, przyszły dyplomata, pracował wówczas w „Gazecie Lwowskiej” i jako młody odporny, zwykł być tak odprowadzać do domu z winiarni George’a Jana Kasprowicza, zawołanego zabawowicza o słabej głowie, i robił to tak, żeby Kasprowicz był przekonany, że to on Wysockiego odprowadza.Palestra 11-12/2006
  3. Gen. Wieniawa-Długoszowski ambasadorem R. P. przy Kwirynale. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 101 z 6 maja 1938. 
  4. 10 listopada 1938 „za wybitne zasługi w służbie państwowej” (M.P. z 1938 r. Nr 258, poz. 592)
  5. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 11, s. 300, 1936. 
  6. a b c d e f g h i j k l m n o Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 824-825.
  7. Twórcy i badacze kultury zmarli w 1959 roku. Alfred Wysocki 1873-1959. „Znak”, s. 549-550, 1961. 
  8. a b c d e f g h i j k l Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 19, s. 262, 1932. 
  9. a b c Alfred Wysocki – ambasador Polski we Włoszech. nac.gov.pl. [dostęp 2015-09-24].
  10. CIDADÃOS ESTRANGEIROS AGRACIADOS COM ORDENS PORTUGUESAS (port.). presidencia.pt. [dostęp 2 maja 2011].

Bibliografia, literatura[edytuj | edytuj kod]