Maciej Rybiński (dziennikarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy dziennikarza. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Maciej Rybiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1945
Warszawa
Data śmierci 22 października 2009
Zawód dziennikarz, pisarz
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Maciej Jerzy Rybiński (ur. 5 marca[1] 1945 w Warszawie, zm. 22 października 2009[2]) – polski dziennikarz, publicysta, felietonista, komentator polityczny, ekonomiczny i społeczny, satyryk, scenarzysta, pisarz.

Jego żoną była dziennikarka Krystyna Grzybowska, ojciec Aleksandry Rybińskiej[3], również dziennikarki.

Życiorys[edytuj]

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a w zawodzie debiutował jako dziennikarz sportowy (tygodnik "Sportowiec"). Później został felietonistą tygodnika studenckiego „itd”. Był jednym ze scenarzystów serialu Alternatywy 4[4], a także współautorem wielu kryminałów. Występował w Kabarecie pod Egidą.

Od 1982 przebywał na emigracji w Niemczech i w Wielkiej Brytanii[5]. Był wówczas współpracownikiem niemieckiej katolickiej agencji prasowej KNA, pracownikiem BBC World Service w Londynie, potem korespondentem BBC w Bonn i Brukseli. Pisał dla wielu pism emigracyjnych, m.in. paryskiej „Kultury”, „Kontaktu”, „Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza”, „Orła Białego”, „Poglądu”.

W 1989 rozpoczął współpracę z „Rzeczpospolitą”. Do Polski wrócił w listopadzie 1998. Pisał felietony do tygodnika „Wprost”, „Faktu” (od 2006 pod tytułem "Jestem, więc piszę", pod koniec prowadził też satyryczną rubrykę "Bigos z Ryby"[6]), "Dziennika Polskiego"[7], „Rzeczpospolitej” oraz „Gazety Polskiej

W 1997 redaktor naczelny „Gazety WyborczejAdam Michnik oskarżył Macieja Rybińskiego o plagiat artykułu z „Frankfurter Allgemeine Zeitung”. Plagiatem miał być jego tekst pt. Biznes wraca na Zachód[8], który okazał się niemal identyczny z przedrukiem opublikowanym w Forum pt. Minęło oczarowanie Europą Wschodnią[9][10]. Odpowiedzią na ten zarzut był tekst Ja znany plagiator[11], w którym zwrócił uwagę na szereg istniejących jego zdaniem nieścisłości w informacjach podawanych przez Adama Michnika i dziennikarza „Gazety Wyborczej” Pawła Wrońskiego. Ówczesny redaktor naczelny „Rzeczpospolitej” Piotr Aleksandrowicz z powodu owego rzekomego plagiatu zerwał współpracę z Maciejem Rybińskim.

Maciej Rybiński był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Wolnego Słowa. W 2008 został Honorowym Członkiem Stowarzyszenia KoLiber.

Od dłuższego czasu cierpiał na chorobę serca, 22 października 2009 zmarł nagle[12] w Warszawie. 29 października 2009 r. urnę z jego prochami złożono w rodzinnym grobowcu na Starych Powązkach[13].

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

W 2002 został laureatem Nagrody Kisiela (nagrodę uzasadniano tym, że „pisze, bo myśli”).

29 października 2009 za wybitne zasługi dla rozwoju polskiej kultury, a w szczególności za osiągnięcia w twórczości publicystycznej i pracy dziennikarskiej będącej przykładem niezależności myślenia i odwagi głoszenia własnych poglądów, za zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[14][15].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Góralskie tango (1978) – wraz z Januszem Płońskim
  • Balladyna Superstar (1984) – wraz z Januszem Płońskim
  • Brakujące ogniwo (2005) – wraz z Januszem Płońskim
  • Jestem, więc piszę. 2003–2005 (2005), zbiór felietonów, wydawnictwo UMCS
  • Bruderszaft z Belzebubem (2008), powieść, Axel Springer
  • "Ryba w czerwonej Zalewie", zbiór felietonów (2011), wydawnictwo LTW
  • "Ryba Ludojad", felietony z Rzeczpospolitej (2011), wydawnictwo M
  • " Maciej Rybiński: Felietony" (2011), Ringier Axel Springer Polska
  • Bajeczki ekonomiczne, zbiór felietonów o ekonomii, (2013), Zysk i S-ka

Przypisy

  1. Maciej Rybiński o sobie
  2. Zmarł wieloletni współpracownik i felietonista "Rzeczpospolitej" Maciej Rybiński.. rp.pl, 22 października 2009. [dostęp 22 października 2009].
  3. Aleksandra Rybińska. Koniec Angeli Merkel, Amerykanie i Niemcy zakładnikami polityki wobec Rosji?. NPTV
  4. Maciej Rybiński w bazie filmpolski.pl
  5. Maciej Rybiński nie żyje. gazeta.pl, 22 października 2009. [dostęp 22 października 2009].
  6. http://www.fakt.pl/Maciej-Rybinski-nie-zyje,artykuly,55343,1.html
  7. Maciej Rybiński: Ryba lubi pływać. dziennikpolski24.pl. [dostęp 2016-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-30)].
  8. Maciej Rybiński: Biznes wraca na zachód. Rzeczpospolita, 23 maja 1997.
  9. Minęło oczarowanie Europą Wschodnią. Forum, 21 maja 1997.
  10. Małgorzata Kozłowska: Ctrl C, Ctrl V: Nowy warsztat dziennikarza. polityka.pl, 22 lutego 2007. [dostęp 22 października 2009].
  11. Maciej Rybiński: Ja znany plagiator. rybinski.blog.pl, 3 lutego 2005. [dostęp 22 października 2009].
  12. Maciej Rybiński. rp.pl.
  13. Pogrzeb Macieja Rybińskiego. fakty.interia.pl.
  14. Maciej Rybiński odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. prezydent.pl, [dostęp 29 października 2009]
  15. M.P. z 2010 r. Nr 28, poz. 328

Linki zewnętrzne[edytuj]