Maciej Szczęsny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Szczęsny
Ilustracja
Imię i nazwisko Maciej Wawrzyniec Szczęsny
Data i miejsce
urodzenia
28 czerwca 1965
Warszawa, Polska
Pozycja bramkarz
Wzrost 191 cm
Kariera juniorska
1977–1984 Gwardia Warszawa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1984–1987
1987–1996
1996–1997
1998–2000
2001–2002
Gwardia Warszawa
Legia Warszawa
Widzew Łódź (wyp.)
Polonia Warszawa
Wisła Kraków
15 (0)
140 (0)
31 (0)
53 (0)
12 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1991–1996  Polska 7 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2011
2011–2013
Znicz Pruszków (bramkarze)
Korona Kielce (bramkarze)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Maciej Szczęsny w Wikicytatach Maciej Szczęsny w Wikicytatach

Maciej Wawrzyniec Szczęsny (ur. 28 czerwca 1965 w Warszawie) – polski piłkarz grający na pozycji bramkarza. Jedyny zawodnik, który zdobył mistrzostwo Polski z czterema różnymi klubami. Po zakończeniu kariery sportowej komentator oraz trener.

Ojciec Jana oraz Wojciecha Szczęsnego.

Kariera klubowa[edytuj]

Początkowo zawodnik drugoligowej Gwardii Warszawa (1983–1987), następnie gracz Legii Warszawa. W jej barwach 8 sierpnia 1987 roku zadebiutował w I lidze w przegranym 0:2 meczu ze Śląskiem Wrocław[1]. Wraz z Legią dwukrotnie został mistrzem Polski (1994, 1995) oraz trzykrotnie sięgnął po puchar kraju (1990, 1994, 1995). Ponadto regularnie występował w europejskich pucharach. W sezonie 1995/1996 był podstawowym bramkarzem warszawskiego klubu w rozgrywkach Ligi Mistrzów – wystąpił m.in. w meczach z Blackburn Rovers i Panathinaikosem, w których zachował „czyste konto”[2]. O miano pierwszego bramkarza Legii walczył przez wiele lat ze Zbigniewem Robakiewiczem[3].

W 1996 roku przeszedł do Widzewa Łódź, którego był podstawowym zawodnikiem w sezonie 1996/1997. Występował wówczas w rozgrywkach Ligi Mistrzów. Ponadto z łódzkim klubem zdobył mistrzostwo Polski (1997). W latach 1998–2000 był graczem Polonii Warszawa, z którą został mistrzem kraju (2000) oraz wywalczył Superpuchar (2000). Następnie grał w Wiśle Kraków, zdobył z nią mistrzostwo Polski (2001) i Puchar Ligi (2001).

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Polski zadebiutował 13 marca 1991 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Finlandią, w którym na początku drugiej połowy zmienił Kazimierza Sidorczuka. Łącznie w barwach narodowych rozegrał siedem spotkań – sześć towarzyskich oraz jedno w eliminacjach do mistrzostw Europy 1996. W reprezentacji grał, kiedy jej selekcjonerami byli Andrzej Strejlau (1991), Henryk Apostel (1994–1995), Władysław Stachurski (1996) i Antoni Piechniczek (1996).

Mecze w reprezentacji[4]
# Data Miasto Przeciwnik Wynik Rozgrywki
1. 13.03.1991 Warszawa  Finlandia 1:1 towarzyski
2. 10.12.1994 Rijad  Arabia Saudyjska 2:1 towarzyski
3. 07.06.1995 Zabrze  Słowacja 5:0 el. ME 1996
4. 29.06.1995 Recife  Brazylia 1:2 towarzyski
5. 01.05.1996 Mielec  Białoruś 1:1 towarzyski
6. 02.06.1996 Moskwa  Rosja 0:2 towarzyski
7. 04.09.1996 Zabrze  Niemcy 0:2 towarzyski

Kariera trenerska[edytuj]

Pod koniec sezonu 2010/2011 pracował jako trener bramkarzy w drugoligowym Zniczu Pruszków[5]. W czerwcu 2011 roku został trenerem bramkarzy ekstraklasowej Korony Kielce[6].

Sukcesy[edytuj]

Legia Warszawa

Widzew Łódź

Polonia Warszawa

Wisła Kraków

Przypisy

  1. Maciej Szczęsny (bramkarz) (pol.). legia.net. [dostęp 6 września 2011].
  2. Legia Warszawa- Games in European Cups (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 września 2011].
  3. Maciej Szczęsny - sylwetka zawodnika (pol.). legia.com. [dostęp 6 września 2011].
  4. Maciej Wawrzyniec Szczęsny (ang.). eu-football.info. [dostęp 17 września 2011].
  5. Maciej Szczęsny trenerem bramkarzy Znicza (pol.). 90minut.pl. [dostęp 6 września 2011].
  6. Maciej Szczęsny trenerem bramkarzy Korony (pol.). 90minut.pl. [dostęp 6 września 2011].

Bibliografia[edytuj]