Andrzej Strejlau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Strejlau
Ilustracja
Andrzej Strejlau (2012)
Imię i nazwisko Andrzej Michał Strejlau
Data i miejsce
urodzenia
19 lutego 1940
Warszawa, Polska
Pozycja napastnik
Wzrost 174 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1954–1963
1964
1965
1966
AZS-AWF Warszawa
Gwardia Warszawa
Hutnik Warszawa
Legia II Warszawa

2 (0)

Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1964–1965

1968–1975
1972
1974–1975
1974
1975–1979
1976
1977–1978
1979–1980
1982–1983
1984–1986
1987–1989
1989–1993
1995–1996
1997–1998
HKS/Hutnik Warszawa
 Polska U-18
 Polska U-21
 Polska (asystent)
 Polska (asystent)
 Polska (zastępstwo)
Legia Warszawa
 Polska (asystent)
 Polska (asystent)
Zagłębie Sosnowiec
Knattspyrnufélagið Fram
AE Larisa
Legia Warszawa
 Polska
Zagłębie Lubin
Shanghai Shenhua

Andrzej Michał Strejlau[1] (ur. 19 lutego 1940 w Warszawie) – polski piłkarz, trener, działacz i komentator piłkarski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Michała. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Uprawiał piłkę nożną – występował na pozycji napastnika. Był zawodnikiem drużyn warszawskich: AZS-AWF, Gwardii (1 mecz w pierwszej lidze), Hutnika oraz rezerw Legii. Także piłkarz ręczny: zawodnik Warszawianki oraz reprezentacji Polski.

Jako trener piłki nożnej zaczynał od prowadzenia lokalnych drużyn z Warszawy, m.in. Hutnika. Następnie pracował w Polskim Związku Piłki Nożnej jako szkoleniowiec juniorskich reprezentacji Polski, w tym reprezentacji do lat 21 (1968–1975). Od maja 1974 do końca 1975 oraz podczas XXI Letnich Igrzysk Olimpijskich w Montrealu, w 1976, był asystentem selekcjonera reprezentacji Polski Kazimierza Górskiego. Od 1977 do 1978 był asystentem kolejnego selekcjonera reprezentacji Polski, Jacka Gmocha. W 1981 i w latach 1986–1987 był szefem szkolenia w Polskim Związku Piłki Nożnej.

Prowadził również seniorskie drużyny klubowe w najwyższych klasach rozgrywkowych: Legię Warszawa (1975–1979), Zagłębie Sosnowiec (1979–1980), fiński Knattspyrnufélagið Fram (1982–1983), grecką Larisę (1984–1986), ponownie Legię Warszawa (1988–1989) – w sezonie 1988/89 zdobywca Pucharu Polski z tym zespołem, Zagłębie Lubin (1995–1996) oraz chińskie Shanghai Shenhua (1997–1998), z którym wywalczył wicemistrzostwo kraju.

Od 26 czerwca 1989[2] do 22 września 1993[3] był selekcjonerem reprezentacji reprezentacji Polski w piłce nożnej. Prowadził kadrę w ostatnich meczach eliminacji do Mistrzostw Świata we Włoszech, w 1990, w eliminacjach do Mistrzostw Europy w Szwecji, w 1992 oraz w eliminacjach do Mistrzostw Świata w Stanach Zjednoczonych w 1994 roku, jednak ani razu nie udało mu się uzyskać awansu.

Prowadzi również drużyny w meczach pokazowych[4].

W grudniu 1999, za wybitne zasługi w działalności w Polskim Związku Piłki Nożnej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

W 2004, z listy Narodowego Komitetu Wyborczego Wyborców, kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

3 listopada 2008 Grzegorz Lato, nowo wybrany prezes PZPN, ustanowił Andrzeja Strejlaua tymczasowym rzecznikiem prasowym Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Zagrał epizodyczną rolę w filmie Poranek kojota w reżyserii Olafa Lubaszenki[6].

Znalazł się na tzw. Liście Wildsteina, upublicznionej na początku 2005 roku[7].

Wieloletni ekspert oraz komentator meczów piłkarskich, współpracujący m.in. z Telewizją Polską oraz Eurosportem.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty. Ma dwóch synów[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski [et al.]: Encyklopedia piłkarska Fuji. Kolekcja klubów, t. 13: Legia najlepsza jest..., Wydawnictwo GiA, Katowice 2013.