Andrzej Strejlau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Strejlau
Ilustracja
Andrzej Strejlau (2012)
Pełne imię i nazwisko Andrzej Michał Strejlau
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1940
Warszawa, Polska
Wzrost 174 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1954–1963 AZS-AWF Warszawa
1964 Gwardia Warszawa 2 (0)
1965 Hutnik Warszawa
1966 Legia II Warszawa
Kariera trenerska
Lata Klub
1964–1965 HKS/Hutnik Warszawa
Polska U-18
1968–1975 Polska U-21
1972 Polska (asystent)
1974–1975 Polska (asystent)
1974 Polska (zastępstwo)
1975–1979 Legia Warszawa
1976 Polska (asystent)
1977–1978 Polska (asystent)
1979–1980 Zagłębie Sosnowiec
1982–1983 Knattspyrnufélagið Fram
1984–1986 AE Larisa
1987–1989 Legia Warszawa
1989–1993 Polska
1995–1996 Zagłębie Lubin
1997–1998 Shanghai Shenhua
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Michał Strejlau[1] (ur. 19 lutego 1940 w Warszawie) – polski piłkarz, trener, działacz i komentator piłkarski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Michała i Zofii z domu Kuczejewskiej. Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Uprawiał piłkę nożną – występował na pozycji napastnika. Był zawodnikiem drużyn warszawskich: AZS-AWF, Gwardii (1 mecz w pierwszej lidze), Hutnika oraz rezerw Legii. Także piłkarz ręczny: zawodnik Warszawianki oraz reprezentacji Polski.

Jako trener piłki nożnej zaczynał od prowadzenia lokalnych drużyn z Warszawy, m.in. Hutnika. Następnie pracował w Zakładzie Katedry Sportowych Gier Zespołowych oraz w Polskim Związku Piłki Nożnej jako szkoleniowiec juniorskich reprezentacji Polski, w tym reprezentacji do lat 21 (1968–1975). Od maja 1974 do końca 1975 oraz podczas XXI Letnich Igrzysk Olimpijskich w Montrealu, w 1976, był asystentem selekcjonera reprezentacji Polski Kazimierza Górskiego. Od 1977 do 1978 był asystentem kolejnego selekcjonera reprezentacji Polski, Jacka Gmocha. W 1981 i w latach 1986–1987 był szefem szkolenia w Polskim Związku Piłki Nożnej.

Prowadził również seniorskie drużyny klubowe w najwyższych klasach rozgrywkowych: Legię Warszawa (1975–1979), Zagłębie Sosnowiec (1979–1980), islandzki Knattspyrnufélagið Fram (1982–1983), grecką Larisę (1984–1986), ponownie Legię Warszawa (1988–1989) – w sezonie 1988/89 zdobywca Pucharu Polski z tym zespołem, Zagłębie Lubin (1995–1996) oraz chińskie Shanghai Shenhua (1997–1998), z którym wywalczył wicemistrzostwo kraju.

Od 26 czerwca 1989[2] do 22 września 1993[3] był selekcjonerem reprezentacji reprezentacji Polski w piłce nożnej. Prowadził kadrę w ostatnich meczach eliminacji do Mistrzostw Świata we Włoszech, w 1990, w eliminacjach do Mistrzostw Europy w Szwecji, w 1992 oraz w eliminacjach do Mistrzostw Świata w Stanach Zjednoczonych w 1994 roku, jednak ani razu nie udało mu się uzyskać awansu.

W grudniu 1999, za wybitne zasługi w działalności w Polskim Związku Piłki Nożnej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

W 2001. zagrał epizodyczną rolę w filmie Poranek kojota w reżyserii Olafa Lubaszenki[5].

W 2004, z listy Narodowego Komitetu Wyborczego Wyborców, kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

3 listopada 2008 Grzegorz Lato, nowo wybrany prezes PZPN, ustanowił Andrzeja Strejlaua tymczasowym rzecznikiem prasowym Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Znalazł się na tzw. Liście Wildsteina, upublicznionej na początku 2005 roku co miało związek z występami Strejlaua w milicyjnym klubie Gwardia[6].

13 marca 2017 został wybrany przewodniczącym Klubu Seniora PZPN[7].

7 września 2018 został wybrany rzecznikiem prasowym Rady Seniorów Dzielnicy Bielany[8].

Wieloletni ekspert oraz komentator meczów piłkarskich, współpracujący m.in. z Telewizją Polską, Polsatem Sport oraz Eurosportem.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Marią. Ma dwóch synów Piotra i Tomasza[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski [et al.]: Encyklopedia piłkarska Fuji. Kolekcja klubów, t. 13: Legia najlepsza jest..., Wydawnictwo GiA, Katowice 2013.