Marcin ze Sławska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Zaremba

Marcin ze Sławska Zaremba herbu Zaremba (zm. 1453) – kasztelan i wojewoda kaliski, opiekun (tutor) królestwa w 1434 roku[1].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był synem kasztelana gnieźnieńskiego i rogozińskiego Mikołaja z Królikowa Zaremba (zm. 1395) i Mścichny z Koźla (zm. 1398). Brat Janusza z Królikowa (zm. 1419), kasztelana gnieźnieńskiego. Poślubił przed 1414 Jachnę, która urodziła Szymona Zarembę ze Sławska, zwanego także Szymonem Rychwalskim. Drugą żoną kasztelana była Anna.

Pełnione urzędy[edytuj | edytuj kod]

W latach (1409-1415) podstoli poznański, następnie podkomorzy poznański (1419/1420-1425). Od 1426 kasztelan kaliski, od 1428 kasztelan poznański. W latach (1428-1430) starosta generalny Wielkopolski. wojewoda kaliski od 1436. Starosta Ujścia w latach 1430–1452-(1453)[1].

Był uczestnikiem konfederacji Zbigniewa Oleśnickiego w 1438 roku[2].

Majątki ziemskie[edytuj | edytuj kod]

W bitwie pod Grunwaldem 15 lipca 1410 roku dowodził własną chorągwią. Właściciel wielu dóbr ziemskich w województwie kaliskim, po 1430 rozwijał osadnictwo w starostwie ujskim, prawdopodobnie był założycielem miasta Piły (między 1437 a 1449).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Antoni Gąsiorowski, Starostowie wielkopolskich miast królewskich w dobie jagiellońskiej, Warszawa-Poznań 1981, s. 80.
  2. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 366.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kacper Niesiecki „Herbarz Polski”
  • Teodor Żychliński „Złota Księga szlachty polskiej” (Zarembowie herbu własnego)