Marek Kwiek (filozof)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy specjalisty w dziedzinie polityki publicznej. Zobacz też: Marek Kwiek (akustyk) i Marcos Kwiek (trener siatkarski).
Marek Kwiek
Marek Kwiek
Data i miejsce urodzenia 1966-09-1717 września 1966
Poznań
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: nauki o polityce edukacyjnej - badania szkolnictwa wyższego, nauki o polityce publicznej
Doktorat 1995
Habilitacja 1999
Profesura 2009
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Wydział Nauk Społecznych
Stanowisko profesor zwyczajny
Dyrektor
Jednostka Centrum Studiów nad Polityką Publiczną UAM
Okres spraw. od 2002

Marek Kwiek (ur. 17 września 1966 w Poznaniu) – polski filozof, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, specjalizujący się w badaniach szkolnictwa wyższego i polityce publicznej. Od 2002 dyrektor Centrum Studiów nad Polityką Publiczną, od 2012 kierownik Katedry UNESCO Badań Instytucjonalnych i Polityki Szkolnictwa Wyższego.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1995 obronił w Instytucie Filozofii pracę doktorską, a w 1999 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie rozprawy nt. Dylematy tożsamości. Wokół autowizerunku filozofa w powojennej myśli francuskiej. W 2001 został profesorem nadzwyczajnym UAM, a w 2009 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych[1][2].

Od 2000 prowadzi rozległe, interdyscyplinarne, międzynarodowe badania porównawcze instytucji uniwersytetu w Europie (w ramach ok. 20 międzynarodowych projektów badawczych i ok. 25 międzynarodowych projektów z dziedziny polityki publicznej).

Autor ok. 160 publikacji naukowych, w tym 8 monografii i 4 prac zbiorowych. Publikuje przede wszystkim w czasopismach o międzynarodowym obiegu naukowym.

Międzynarodowy doradca i ekspert w sprawach polityki edukacyjnej i polityki naukowej, m.in. dla Komisji Europejskiej, OECD, Rady Europy, OBWE, USAID, UNDP i Banku Światowego oraz MNiSW (m.in. współtwórca Strategii rozwoju polskiego szkolnictwa wyższego do 2020 roku, przygotowanej przez Ernst & Young i IBnGR w 2010 r. oraz Europe 2020 Poland, dokumentu przygotowanego przez Bank Światowy w 2011).

Jego najważniejsze międzynarodowe projekty badawcze dotyczą przedsiębiorczości akademickiej (EUEREK, European Universities for Entrepreneurship: Their Role in the Europe of Knowledge, 2004-2007, UE), relacji uniwersytetów z otoczeniem gospodarczym (GOODUEP, Good Practices in University-Enterprise Partnerships, 2007–2009, UE), równości szans edukacyjnych (Higher Education in the 21st Century: Access and Equity, 2007–2008, Fulbright Foundation), relacji państwa dobrobytu i uniwersytetów (EDUWEL, Education and Welfare, 2009–2013 i WORKABLE, Making Capabilities Work, 2009–2012, UE) oraz transformacji profesji akademickiej (The International Attractiveness of the Academic Profession, 2000–2001, 2002–2003 oraz EUROAC, The Academic Profession in Europe: Responses to Societal Challenges, 2009–2013, ESF)[3]. Koordynator kilku indywidualnych projektów MNiSW i Komitetu Badań Naukowych, w tym realizowanego w latach 2012–2017 projektu MAESTRO Narodowego Centrum Nauki pt. Program Międzynarodowych Badań Porównawczych Szkolnictwa Wyższego[3].

Przez trzy lata przebywał na uniwersytetach zagranicznych, przede wszystkim w USA, m.in. na University of Virginia, University of California w Berkeley, w National Endowment for Democracy w Waszyngtonie i innych. W latach 2007–2009 był jednym z 30 globalnych „naukowców nowego wieku” (Fulbright New Century Scholars) Fundacji Fulbrighta w dziedzinie badań nad szkolnictwem wyższym (SUNY/Buffalo).

Członek rad redakcyjnych kilku międzynarodowych czasopism z dziedziny badań nad szkolnictwem wyższym, m.in. Higher Education Quarterly, European Journal of Higher Education, European Educational Research Journal, Globalisation, Societies and Education oraz British Educational Research Journal.

Założyciel i redaktor serii wydawniczej Higher Education Research and Policy (HERP) w Peter Lang International Academic Publishers oraz redaktor naczelny pisma Nauka i Szkolnictwo Wyższe[4].

W 2015 został laureatem w programie "Mistrz - subsydium profesorskie" Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej[5].

W 2016 kierowany przez niego zespół naukowy znalazł się w grupie trzech laureatów ogłoszonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego konkursu na przygotowanie założeń projektu nowej ustawy o szkolnictwie wyższym[6].

Stypendia i staże naukowe[edytuj | edytuj kod]

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Monografie[edytuj | edytuj kod]

  1. Uniwersytet w dobie przemian. Instytucje i kadra akademicka w warunkach rosnącej konkurencji. Warszawa: PWN. 2015.
  2. Knowledge Production in European Universities. States, Markets, and Academic Entrepreneurialism. Frankfurt and New York: Peter Lang. 2013.
  3. Transformacje uniwersytetu. Zmiany instytucjonalne i ewolucje polityki edukacyjnej w Europie. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM. 2010.
  4. The University and the State. A Study into Global Transformations. Frankfurt and New York: Peter Lang. 2006. (Przekład ukraiński: Taxon Publishing House: Kijów. 2009).
  5. Intellectuals, Power, and Knowledge. Studies in the Philosophy of Culture and Education. Frankfurt and New York: Peter Lang. 2004.
  6. Dylematy tożsamości. Wokół autowizerunku filozofa w powojennej myśli francuskiej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM. 2009.
  7. Rorty’s Elective Affinities. The New Pragmatism and Postmodern Thought. Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM. 1996.
  8. Rorty i Lyotard. W labiryntach postmoderny. Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM. 1994.

Redakcja naukowa książek[edytuj | edytuj kod]

  1. The Modernization of European Universities. Cross-National Academic Responses (z A. Kurkiewiczem). Frankfurt and New York: Peter Lang. 2012.
  2. National Higher Education Reforms in a European Context: Comparative Reflections on Poland and Norway (z Peterem Maassenem). Frankfurt and New York: Peter Lang. 2012.
  3. The University, Globalization, Central Europe. Frankfurt and New York: Peter Lang. 2003.
  4. „Nie pytajcie mnie, kim jestem...” Michel Foucault dzisiaj. Poznań: Wydawnictwo Naukowe IF UAM. 2008.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nominacje profesorskie w październiku 2009. Forum Akademickie, 2010. [dostęp 2013-01-13].
  2. Marek Kwiek (filozof) w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. a b c Publikacje Marka Kwieka. Centrum Studiów nad Polityką Publiczną UAM. [dostęp 2013-01-13].
  4. Information about the series (ang.). W: Kwiek Marek. Higher Education Research and Policy [on-line]. www.peterlang.com. [dostęp 2013-01-13]. ISSN 2193-7613.
  5. Laureaci w Programie MISTRZ FNP (pol.). fnp.org.pl. [dostęp 2015-10-30].
  6. Ustawa 2.0 – zespoły rozpoczynają pracę. 3 czerwca 2016. [dostęp 2017-05-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]