Maria Merkert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiona
Maria Luiza Merkert CSSE
dziewica
„Śląska Samarytanka”
Maria Merkert mit Stammhaus in Neisse.jpg
Data urodzenia 21 września 1817
Nysa
Data śmierci 14 listopada 1872
Nysa
Data beatyfikacji 30 września 2007
Nysa
przez Benedykta XVI
Wspomnienie 14 listopada
Szczególne miejsca kultu Kościół św. Jakuba i św. Agnieszki w Nysie
Merkert-tablica.JPG
Kraj działania  Niemcy
Przełożona generalna
Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety
Okres sprawowania 1859-1872
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety (elżbietanki)
Śluby zakonne 5 maja 1860
.
Ilustracja
Miejsce spoczynku Kościół św. Jakuba i św. Agnieszki w Nysie
Rodzice Karol Antoni,
Barbara z d. Pfitzner
Krewni i powinowaci Matylda Merkert CSSE (siostra)

Maria Luiza Merkert (ur. 21 września 1817 w Nysie, zm. 14 listopada 1872 w Nysie) – niemiecka zakonnica, założycielka Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety (elżbietanek), Wielka Kobieta Śląska XIX wieku, Śląska Samarytanka oraz błogosławiona Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj]

Przyszła na świat 21 września 1817 w rodzinie mieszczańskiej. Jej rodzicami byli Karol Antoni Merkert i Barbara z domu Pfitzner. Dzień później została ochrzczona w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki. W kolejnym roku, po śmierci ojca 21 czerwca 1818, rodzina zubożała. Maria, wraz z siostrą Matyldą, ukończyła katolicką Szkołę dla Dziewcząt w Nysie. Po śmierci matki na gruźlicę 11 lipca 1842 obie sprzedały skromny majątek i wraz z Franciszką Werner oraz Klarą Wolff poświęciły się pomocy opuszczonym, chorym i bezdomnym w Nysie.

27 września 1842 po mszy św. w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki złożyły akt oddania przed obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa zobowiązując się nieść pomoc potrzebującym bez względu na wyznanie, narodowość i płeć. 19 listopada 1850 Maria Merkert rozpoczęła w Nysie organizowanie Stowarzyszenia św. Elżbiety dla pielęgnacji opuszczonych chorych. 4 września 1859 uzyskała dla stowarzyszenia zatwierdzenie diecezjalne. Biskup wrocławski Heinrich Förster uznał stowarzyszenie za kongregację kościelną, a miesiąc później zatwierdził jej statuty. W tym też roku została wybrana pierwszą przełożoną generalną Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety będąc nią aż do śmierci, składając 5 maja 1860 śluby zakonne. W Nysie wybudowała dom macierzysty, a pod jej kierownictwem powstało 90 domów zakonnych, 12 szpitali i wiele domów opieki aż w 9 diecezjach: chełmińskiej, poznańskiej, warmińskiej, wrocławskiej, fuldzkiej, ołomunieckiej, osnabrückiej, praskiej i paderborńskiej oraz 2 wikariatach apostolskich w Saksonii i Szwecji. 7 czerwca 1871 Pius IX udzielił aprobaty założonemu przez nią zgromadzeniu.

Zmarła w opinii świętości 14 listopada 1872. Została pochowana na Cmentarzu Jerozolimskim w Nysie. W chwili jej śmierci zgromadzenie liczyło 465 sióstr w 87 domach. Od 16 lipca 1964 jej doczesne szczątki spoczywają w kościele św. Jakuba i Agnieszki, gdzie od 2 marca 1998 po dokonaniu kanonicznego rozpoznania, trumna jest eksponowana w marmurowym sarkofagu w kaplicy Trójcy Świętej.

Beatyfikacja[edytuj]

Proces beatyfikacyjny rozpoczął się 19 lutego 1985. Biskup opolski Alfons Nossol powołał specjalny Trybunał Diecezjalny i Komisję Historyczną, celem zbadania dokumentacji. Proces diecezjalny zakończył się 9 września 1997.

20 grudnia 2004 Jan Paweł II uroczyście ogłosił heroiczność jej cnót, a 1 czerwca 2007 Benedykt XVI zatwierdził dekret dotyczący cudu przypisywanego wstawiennictwu Marii Merkert, a mianowicie uzdrowienia w 1943 z gruźlicy siostry Miry (Marii Weroniki Deresińskiej CSSE (1912-2003)).

30 września 2007 w Nysie odbyła się uroczystość beatyfikacji, której przewodniczył reprezentant papieża Benedykta XVI, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Watykanie, kardynał José Saraiva Martins. Obraz beatyfikacyjny namalowała siostra Felicyta Szewczyk CSSE. Jako jej święto ustanowiono datę 14 listopada.

Upamiętnienie[edytuj]

Imię Marii Merkert nosi między innymi nyski szpital oraz budynek Collegium Civitas Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie. Poświęcono jej też tablicę pamiątkową oraz nadano nazwę jednej z nyskich ulic. 25 września 2010 natomiast na ulicach Nysy wyznaczono specjalny szlak spacerowy śladami miejsc jej życia.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]