Meilen Tu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Meilen Tu
Meilen Tu
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Porter Ranch
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1978
Tarzana
Wzrost 163 cm
Masa ciała 50 kg
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1994
Zakończenie kariery 2010
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 35 (11 czerwca 2007)
Australian Open 2R (1997, 1999, 2001, 2002, 2007)
Roland Garros 2R (2001, 2007)
Wimbledon 3R (2002)
US Open 2R (1997, 2001)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 28 (22 października 2007)
Australian Open 3R (1998, 2005, 2008)
Roland Garros 3R (2006)
Wimbledon 3R (2007)
US Open 3R (2003, 2006, 2007)

Meilen Tu (chiń. upr.: 涂美伦; chiń. trad.: 涂美倫; pinyin: Tú Měilún; ur. 17 stycznia 1978 w Tarzanie) – amerykańska tenisistka chińskiego pochodzenia, reprezentantka kraju w Fed Cup.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jej trenerem jest Samuel Sumyk, a rodzice pochodzą z Tajwanu. 31 października 1994 Meilen rozpoczęła karierę zawodową, którą zakończyła w roku 2010. W tym czasie wygrała jeden turniej singlowy i cztery deblowe z cyklu WTA Tour. 11 czerwca 2007 roku zajmowała trzydzieste piąte miejsce na listach światowych, 22 października 2007 zajmowała dwudzieste ósme miejsce wśród deblistek.

W 1994 roku zadebiutowała w wielkoszlemowym US Open, gdzie przegrała w pierwszej rundzie z Silvią Fariną Elią. Na tym samym turnieju juniorskim zdobyła tytuł, pokonując Martinę Hingis w finale. Pokonała Amandę Coetzer i Magdalenę Maleewą. W 1995 osiągnęła trzecią rundę w Birmingham. W 1997 roku po raz pierwszy zagrała we wszystkich turniejach wielkoszlemowych i dostała się do pierwszej setki rankingu kobiet.

W 1998 trzykrotnie osiągała ćwierćfinały turniejów, rok później doszła do tego etapu w Tokio. W 2000 doszła do półfinału w Québec.

W sezonie 2001 wygrała jedyny turniej singlowy, w Auckland. Osiągnęła kilka ćwierćfinałów i najwyższe pozycje rankingowe w karierze. W 2002 rozwinęła się nieco jej kariera deblowa, zdobyła dwa tytuły i grała w dwóch finałach gry podwójnej. W singlowym Wimbledonie osiągnęła trzecią rundę. Trzeci tytuł deblowy zdobyła w 2003 roku w Birmingham z Els Callens. W 2004 wygrała jeszcze jeden turniej gry podwójnej, w Memphis. W sezonie 2005 jej najlepszymi wynikami były ćwierćfinał w Portorožu i półfinał w Cincinnati.

W lutym 2006 roku zdobyła deblowy tytuł ITF w Midland. Osiągnęła deblowy półfinał w Warszawie z Andreeą Vanc. Doszła do półfinału w Birmingham (singlowego oraz deblowego). Powróciła do czołowej setki rankingu, z której wypadła w kwietniu 2003. Odpadła w kwalifikacjach do kilku turniejów US Open Series, w samym wielkoszlemowym US Open poniosła porażkę w pierwszej rundzie. We wrześniu i październiku wycofała się z kilku imprez z powodu kontuzji.

W sezonie 2007 zagrała jedyny mecz w zawodach Fed Cup. Osiągnęła również dwa finały w rozgrywkach gry podwójnej.

Finały w turniejach WTA Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 7 stycznia 2001 Auckland Twarda Argentyna Paola Suárez 7:6(10), 6:2

Gra podwójna (4–6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 21 października 2001 Bratysława Twarda Francja Nathalie Dechy Rosja Jelena Bowina
Czechy Dája Bedáňová
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 10 lutego 2002 Paryż Twarda Francja Nathalie Dechy Rosja Jelena Diemientjewa
Słowacja Janette Husárová
Walkower
Finalistka 1. 17 lutego 2002 Antwerpia Twarda Francja Nathalie Dechy Bułgaria Magdalena Maleewa
Szwajcaria Patty Schnyder
3:6, 7:6(3), 3:6
Zwyciężczyni 2. 15 września 2002 Waikoloa Twarda Wenezuela María Vento-Kabchi Południowa Afryka Nannie de Villiers
Kazachstan Irina Sielutina
1:6, 6:2, 6:3
Finalistka 3. 14 października 2002 Bratysława Twarda Francja Nathalie Dechy Słowenia Maja Matevžič
Słowacja Henrieta Nagyová
4:6, 0:6
Zwyciężczyni 3. 15 czerwca 2003 Birmingham Trawiasta Belgia Els Callens Australia Alicia Molik
Stany Zjednoczone Martina Navrátilová
7:5, 6:4
Finalistka 4. 2 listopada 2003 Québec Dywanowa Belgia Els Callens Chińska Republika Ludowa Li Ting
Chińska Republika Ludowa Sun Tiantian
3:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 22 lutego 2004 Memphis Dywanowa Szwecja Åsa Svensson Rosja Marija Szarapowa
Rosja Wiera Zwonariowa
6:4, 7:6(0)
Finalistka 5. 8 stycznia 2007 Sydney Twarda Francja Marion Bartoli Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy
3:6, 6:3, 6:7(2)
Finalistka 6. 17 czerwca 2007 Birmingham Trawiasta Chińska Republika Ludowa Sun Tiantian Chińskie Tajpej Latisha Chan
Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
6:7(3), 3:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 23/09/1996 Santa Clara 25 000 twarda Stany Zjednoczone Lilia Osterloh 6:1, 6:0
2. 21/10/1996 Lakeland 50 000 twarda Austria Petra Schwarz 5:7, 6:0, 6:0
3. 03/07/2000 Los Gatos 50 000 twarda Stany Zjednoczone Marissa Gould 1:6, 7:5, 6:4
4. 25/09/2000 Santa Clara 75 000 twarda Kanada Renata Kolbovic 6:7(1), 6:2, 6:2

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1994 US Open Twarda Szwajcaria Martina Hingis 6:2, 6:4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]