Jelena Diemientjewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jelena Diemientjewa
Jelena Diemientjewa
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 15 października 1981
Moskwa
Wzrost 180 cm
Masa ciała 64 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 25 sierpnia 1998
Zakończenie kariery 29 października 2010
Trener Wiera Diementjewa
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 16 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 3 (6 kwietnia 2009)
Australian Open SF (2009)
Roland Garros F (2004)
Wimbledon SF (2008, 2009)
US Open F (2004)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 5 (14 kwietnia 2003)
Australian Open 3R (2005, 2006, 2007)
Roland Garros 3R (2004)
Wimbledon SF (2003, 2009)
US Open F (2002, 2005)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Silver medal with cup.svg srebro
Sydney 2000 singel
Gold medal with cup.svg złoto
Pekin 2008 singel

Jelena Wiaczesławowna Diemientjewa, ros. Елена Вячеславовна Дементьева (ur. 15 października 1981 w Moskwie) – tenisistka rosyjska, mistrzyni olimpijska z Pekinu (2008) i wicemistrzyni z Sydney (2000), oba razy w grze pojedynczej, finalistka turniejów wielkoszlemowych French Open 2004 i US Open 2004, także w grze pojedynczej, finalistka US Open 2002 i US Open 2005 w grze podwójnej.

Od 1999 wielokrotnie reprezentowała Rosję w Pucharze Federacji, ale nie znalazła się w składzie zwycięskiej ekipy w 2004. Znacznie przyczyniła się do obrony Pucharu przez Rosję rok później, wygrywając w finale dwa mecze w grze pojedynczej, z Amélie Mauresmo i Mary Pierce, oraz grę podwójną w parze z Dinarą Safiną.

W 2009 roku została odznaczona Orderem Honoru, nadawanym za zasługi cywilne, przez prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa.

29 października 2010 w Dosze ogłosiła zakończenie kariery zawodowej.

Życie prywatne[edytuj]

16 lipca 2011 w Moskwie poślubiła rosyjskiego hokeistę, Maksima Afinogienowa.

Kariera[edytuj]

1998-2000[edytuj]

Zaczęła grę zawodową w 1998.

W 1999 zaczęła reprezentować Rosję drużynowo w Pucharze Federacji.

Znaczące rezultaty zaczęła odnosić w 2000. Awansowała wówczas jako pierwsza Rosjanka do półfinału wielkoszlemowego US Open 2000, gdzie przegrała z Lindsay Davenport. Miesiąc później dotarła do finału turnieju olimpijskiego w Sydney, 2000 w grze pojedynczej, gdzie uległa Venus Williams. Po raz pierwszy znalazła się w czołowej piętnastce rankingu WTA (nr 12 pod koniec roku), oraz otrzymała nagrodę tejże organizacji, przyznawanej zawodniczce, która w ciągu sezonu poczyniła największe postępy.

2001[edytuj]

Utrzymała pozycję w czołowej 15 rankingu WTA w 2001, zastępując Annę Kurnikową jako najwyżej uplasowana zawodniczka kraju.

2002[edytuj]

W tym roku zanotowała nieznaczny spadek w rankingu WTA na 19. pozycję.

2003[edytuj]

W 2003 wygrała swoje pierwsze turnieje – na wyspie Amelia Island u brzegu Florydy, gdzie w półfinale pokonała liderkę rankingu WTA Justine Henin-Hardenne, a w finale – wiceliderkę, Lindsey Davenport.

Wygrała turnieje na wyspie Bali i w Szanghaju, gdzie w obu finałach jej rywalką była Chanda Rubin. Zakończyła sezon awansem do najlepszej dziesiątki rankingu WTA i występem w końcoworocznym turnieju WTA Finals.

2004[edytuj]

Utrzymała miejsce w dziesiątce rankingu WTA, gdzie jej historycznie najwyższa pozycja w singlu to nr 4 – 25 października 2004, dzięki dwukrotnemu udziałowi w finałach wielkoszlemowych. Wiosną nie sprostała Anastazji Myskinie we French Open 2004, w pierwszym w historii finale w singlu z udziałem dwóch Rosjanek. Późnym latem, w kolejnym rosyjsko-rosyjskim finale US Open 2004, lepsza okazała Swietłana Kuzniecowa.

W obronie medalu olimpijskiego z Sydney, odpadła w Atenach, 2004 w singlu już w I rundzie z późniejszą brązową medalistką, Australijką Alicią Molik. Również w I rundzie odpadła w deblu w parze z Anastasiją Myskiną (która była tak bliska pokonania Belgijki Justine Henin w pamiętnym meczu o finał, a po załamaniu się podczas prowadzenia z Justine Henin, również przegrała z Alicią Molik, o brąz). W rankingu WTA uplasowała się na koniec roku na 6. pozycji.

2005[edytuj]

Rok 2005 był wielkoszlemowo wyrównany dla Diemientiewej, bowiem dotarła do IV rundy w pierwszych trzech turniejach, a nawet do 1/2 finału w US Open 2005. Utrzymała się na 8. pozycji w rankingu WTA.

2006[edytuj]

Sezon 2006 rozpoczęła od ogromnej wpadki, odpadając w pierwszej rundzie Australian Open 2006 z Julią Schruff. W lutym wygrała swój pierwszy turniej kategorii I, Pacific Life Open w Tokio, pokonując w finale powracającą do tenisa wielokrotną mistrzynię tego turnieju, Martinę Hingis. Następnie doszła do ćwierćfinału turnieju w Antwerpii i do półfinału turnieju na wyspie Amelia Island.

Dotarła do finału kolejnego turnieju kategorii I, Pacific Life Open w Indian Wells, gdzie uległa Marii Szarapowej. W czwartej rundzie Sony Ericsson Open w Miami przegrała z Tatianą Golovin.

Natomiast, w sezonie na kortach ziemnych, do jej najlepszych wyników należały zaledwie półfinał w turnieju w Warszawie i ćwierćfinał w turnieju w Rzymie.

Lepiej spisała się w sezonie na kortach trawiastych. Dotarła do półfinału turnieju w ’s-Hertogenbosch, gdzie uległa Michaëlli Krajicek, oraz do ćwierćfinału Wimbledonu 2006, w którym przegrała ponownie z Mariją Szarapową.

Po dłuższej przerwie zagrała w sierpniu: doszła do ćwierćfinału turnieju w San Diego, po czym wygrała w turnieju w Los Angeles, eliminując po drodze Mariję Szarapową.

W turnieju w New Haven zagrała jedynie dwa mecze. Na US Open 2006 dotarła do ćwierćfinału, dzie przegrała z Jeleną Janković. natomiast, w ćwierćfinale w turnieju w Luksemburgu uległa Agnieszce Radwańskiej (rewanż za ćwierćfinał J&S Cup 2006). Do jej ważniejszych osiągnięć w końcówce sezonu należy półfinał turnieju w Moskwie.

Diemientjewa ponownie (tradycyjnie) wzięła udział w WTA Tour Championships, gdzie jednak spotkała ją przykra niespodzianka, bowiem przegrała wszystkie mecze grupowe: z Mariją Szarapową, Swietłaną Kuzniecową i Kim Clijsters.

2007[edytuj]

Jelena Diemientjewa podczas meczu z Martą Domachowską, Suzuki Warsaw Masters

W styczniu poprawiła wynik z ubiegłorocznego turnieju na Australian Open 2007, dochodząc tym razem do IV rundy (porażka z Nicole Vaidišovą).

Nie obroniła tytułu z Tokio, ulegając Martinie Hingis. W pierwszym meczu w Antwerpii skreczowała przeciwko Jelenie Lichowcewej.

Wkrótce, w czasie treningów odniosła kontuzję. Jak się okazało, było to złamanie żeber, które wykluczyło ją z gry na trzy miesiące. Wróciła na korty w maju w Warszawie, odpadła jednak w drugiej rundzie z Venus Williams. Trzy tygodnie później triumfowała w turnieju na kortach ziemnych w Stambule. W drugim secie finału, jej rywalka, Aravane Rezaï, zmuszona była poddać mecz z powodu kontuzji.

2008[edytuj]

Rozstawiona z nr 11 na Australian Open dotarła w singlu do charakterystycznej dla siebie IV rundy (po raz czwarty, drugi z rzędu), przegrywając z rozstawioną z nr 5, późniejszą mistrzynią, Mariją Szarapową 2:6, 0:6. Po turnieju nadal plasowała się na 11. miejscu w rankingu WTA. Potem osiągnęła półfinał Open Gaz de France, gdzie odpadła po porażce z Węgierką Ágnes Szávay 3:6, 6:1, 5:7. W lutym wygrała Barclays Dubai Tennis Championships, eliminując po drodze, takie zawodniczki jak: Patty Schnyder, Alona Bondarenko, Ana Ivanović, Francesca Schiavone oraz Swietłana Kuzniecowa. W Sony Ericsson Open i Family Circle Cup dotarła odpowiednio do ćwierćfinału i półfinału turniejów. W Qatar Telecom German Open dotarła do finału, gdzie przegrała z inną Rosjanką Dinarą Safiną. Następnie wystąpiła w Stambule, osiągając kolejny finał, w którym musiała uznać wyższość Polki Agnieszki Radwańskiej. We French Open odpadła w ćwierćfinale, po kolejnej porażce z Safiną. Diemientjewa prowadziła w tym spotkaniu 6:4, 5:2 i miała piłkę meczową, jednakże przegrała 6:4, 6:7(5), 0:6. W czerwcu awansowała na 5. pozycję w rankingu WTA. Kolejnym turniejem, w którym wzięła udział był Ordina Open w ’s-Hertogenbosch. Rosjanka dotarła tam do półfinału, doznając następnej porażki z Dinarą Safiną. Rozstawiona z nr 5 na Wimbledonie osiągnęła najlepszy wynik w karierze. Rosjanka wyeliminowała z turnieju m.in. Szachar Pe’er i Nadieżdę Pietrową. W półfinale Jelena musiała uznać wyższość Amerykanki Venus Williams, z która przegrała 1:6, 6:7(3).

Na Igrzyskach Olimpijskich w 2008 roku zdobyła złoto w singlu pokonując w finale rodaczkę Dinarę Safinę 3:6, 7:5, 6:3.

Wielkoszlemowe US Open okazało się kolejnym sukcesem Rosjanki, doszła bowiem aż do półfinału ulegając dopiero Serbce Jelenie Janković 4:6, 4:6. Powróciła dzięki temu na swoje najwyższe jak dotąd, czwarte miejsce w rankingu WTA.

2009[edytuj]

Sezon 2009 rozpoczęła od dwóch wygranych turniejów. W Auckland, pokonując w finale Jelenę Wiesninę 6:4, 6:1, i w Sydney, gdzie wygrała ze swoją rodaczką Dinarą Safiną 6:3, 2:6, 6:1.W Australian Open została rozstawiona z nr 4 i w półfinale przegrała z Sereną Williams 3:6, 4:6. W Paryżu doszła do finału, lecz dość nieoczekiwanie przegrała z Amélie Mauresmo 6:7, 6:2, 4:6. Na turnieju French Open doszła do III rundy, gdzie przegrała z Samanthą Stosur 3:6, 6:4, 1:6. Na Wimbledonie doszła do drugiego półfinału w tym sezonie, gdzie przegrała z Sereną Williams 7:6, 5:7, 6:8. W sierpniu w Toronto wygrała swój 14 turniej w pokonując Mariję Szarapową 6:4, 6:3. Na US Open doszła do II rundy gdzie przegrała z rewelacją turnieju Melanie Oudin 7:5, 4:6, 3:6. Na turnieju kończącym sezon w Dosze nie wyszła z grupy. W pierwszym meczu wygrała z Venus Williams 3:6, 7:6, 6:2. W drugim meczu przegrała z Sereną Williams 2:6, 4:6, a w trzecim przegrała ze Swietłaną Kuzniecową 3:6, 2:6. Sezon 2009 skończyła na 5 miejscu w rankingu WTA.

2010[edytuj]

Na turnieju w Sydney obroniła ubiegłoroczny tytuł pokonując w finale Serenę Williams 6:3, 6:2. W Australian Open doszła do II rundy przegrywając z powracającą na światowe korty Justine Henin 5:7, 6:7, po Australian Open spadła w rankingu na 8 miejsce. W Paryżu doszła do finału w którym wygrała z Lucie Šafářová 6:7, 6:1, 6:4. Po tym turnieju udała się do Dubaju, gdzie w III rundzie przy wyniku 4:6, 1:1 musiała poddać mecz Danieli Hantuchovej. W turnieju w Indian Wells doszła do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Agnieszką Radwańską 4:6, 3:6. Na turnieju w Miami I rundę miała wolną, a w II przegrała z Justine Henin 3:6, 2:6.

29 października 2010 w Dosze, po ostatnim meczu fazy grupowej Sony Ericsson Championships 2010 (nie wyszła z grupy), ogłosiła zakończenie zawodowej kariery.

Turnieje WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 1 października 2000 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 2:6, 4:6
Finalistka 2. 4 marca 2001 Acapulco Ceglana Południowa Afryka Amanda Coetzer 6:2, 1:6, 2:6
Finalistka 3. 7 października 2001 Moskwa Dywanowa (hala) Federalna Republika Jugosławii Jelena Dokić 3:6, 3:6
Finalistka 4. 22 czerwca 2002 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Grecja Eleni Daniilidu 6:3, 2:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 14 kwietnia 2003 Amelia Island Twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 4:6, 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 2. 8 września 2003 Bali Twarda Stany Zjednoczone Chanda Rubin 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 3. 15 września 2003 Pekin Twarda Stany Zjednoczone Chanda Rubin 6:3, 7:6(6)
Finalistka 5. 4 kwietnia 2004 Miami Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 1:6, 1:6
Finalistka 6. 3 czerwca 2004 French Open Ceglana Rosja Anastasija Myskina 1:6, 2:6
Finalistka 7. 11 września 2004 US Open Twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 3:6, 5:7
Zwyciężczyni 4. 27 września 2004 Hasselt Twarda (hala) Rosja Jelena Bowina 0:6, 6:0, 6:4
Finalistka 8. 17 października 2004 Moskwa Dywanowa (hala) Rosja Anastasija Myskina 5:7, 0:6
Finalistka 9. 17 kwietnia 2005 Charleston Ceglana Belgia Justine Henin-Hardenne 5:7, 4:6
Finalistka 10. 6 listopada 2005 Filadelfia Twarda (hala) Francja Amélie Mauresmo 5:7, 6:2, 5:7
Zwyciężczyni 5. 5 lutego 2006 Tokio Dywanowa (hala) Szwajcaria Martina Hingis 6:2, 6:0
Finalistka 11. 18 marca 2006 Indian Wells Twarda Rosja Marija Szarapowa 1:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 13 sierpnia 2006 Los Angeles Twarda Serbia Jelena Janković 6:3, 4:6, 6:4
Zwyciężczyni 7. 26 maja 2007 Stambuł Ceglana Francja Aravane Rezaï 7:6(5), 3:0, krecz
Zwyciężczyni 8. 14 października 2007 Moskwa Twarda (hala) Stany Zjednoczone Serena Williams 5:7, 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 9. 1 marca 2008 Dubaj Twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 4:6, 6:3, 6:2
Finalistka 12. 11 maja 2008 Berlin Ceglana Rosja Dinara Safina 6:3, 2:6, 2:6
Finalistka 13. 24 maja 2008 Stambuł Ceglana Polska Agnieszka Radwańska 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 10. 17 sierpnia 2008 Pekin Twarda Rosja Dinara Safina 3:6, 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 11. 26 października 2008 Luksemburg Twarda (hala) Dania Caroline Wozniacki 2:6, 6:4, 7:6(4)
Zwyciężczyni 12. 10 stycznia 2009 Auckland Twarda Rosja Jelena Wiesnina 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 13. 16 stycznia 2009 Sydney Twarda Rosja Dinara Safina 6:3, 2:6, 6:1
Finalistka 14. 15 lutego 2009 Paryż Twarda (hala) Francja Amélie Mauresmo 6:7(7), 6:2, 4:6
Zwyciężczyni 14. 23 sierpnia 2009 Toronto Twarda Rosja Marija Szarapowa 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 15. 15 stycznia 2010 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 16. 14 lutego 2010 Paryż Twarda (hala) Czechy Lucie Šafářová 6:7(5), 6:1, 6:4
Finalistka 15. 28 lutego 2010 Kuala Lumpur Twarda Rosja Alisa Klejbanowa 3:6, 2:6
Finalistka 16. 2 października 2010 Tokio Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:1, 2:6, 3:6

Gra podwójna[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 7 października 2001 Moskwa Twarda (hala) Rosja Lina Krasnorucka Rosja Anna Kurnikowa
Szwajcaria Martina Hingis
7:6(1), 6:3
Finalistka 2. 4 lutego 2002 Paryż Twarda (hala) Słowacja Janette Husárová Francja Nathalie Dechy
Stany Zjednoczone Meilen Tu
walkower
Finalistka 3. 4 marca 2002 Indian Wells Twarda Słowacja Janette Husárová Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Rennae Stubbs
5:7, 0:6
Zwyciężczyni 1. 12 maja 2002 Berlin Ceglana Słowacja Janette Husárová Słowacja Daniela Hantuchová
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
0:6, 7:6(3), 6:2
Zwyciężczyni 2. 4 sierpnia 2002 San Diego Twarda Słowacja Janette Husárová Słowacja Daniela Hantuchová
Japonia Ai Sugiyama
6:2, 6:4
Finalistka 4. 26 sierpnia 2002 US Open Twarda Słowacja Janette Husárová Hiszpania Virginia Ruano Pascual
Argentyna Paola Suárez
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 3. 6 października 2002 Moskwa Dywanowa (hala) Słowacja Janette Husárová Federalna Republika Jugosławii Jelena Dokić
Rosja Nadieżda Pietrowa
2:6, 6:3, 7:6(7)
Zwyciężczyni 4. 11 listopada 2002 Los Angeles Dywanowa (hala) Słowacja Janette Husárová Zimbabwe Cara Black
Rosja Jelena Lichowcewa
4:6, 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 5. 21 czerwca 2003 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Rosja Lina Krasnorucka Francja Mary Pierce
Rosja Nadieżda Pietrowa
2:6, 6:3, 6:4
Finalistka 5. 15 stycznia 2005 Sydney Twarda Japonia Ai Sugiyama Australia Bryanne Stewart
Australia Samantha Stosur
walkower
Zwyciężczyni 6. 8 sierpnia 2005 Carson Twarda Włochy Flavia Pennetta Stany Zjednoczone Angela Haynes
Stany Zjednoczone Bethanie Mattek
6:2, 6:4
Finalistka 6. 10 września 2005 US Open Twarda Włochy Flavia Pennetta Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Samantha Stosur
2:6, 7:5, 3:6
Finalistka 7. 14 maja 2006 Berlin Ceglana Włochy Flavia Pennetta Chińska Republika Ludowa Yan Zi
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
2:6, 3:6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra podwójna (1)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1998 Francja French Open Ceglana Rosja Nadieżda Pietrowa Belgia Kim Clijsters
Australia Jelena Dokić
4:6, 6:7

Bibliografia[edytuj]