Michał Piróg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Piróg
Ilustracja
Michał Piróg
Prawdziwe imię i nazwisko

Michał Paweł Piróg[1]

Data i miejsce urodzenia

28 maja 1979
Kielce

Zawód

tancerz, choreograf, prezenter telewizyjny, aktor

Lata aktywności

od 1998

Michał Paweł Piróg[1] (ur. 28 maja 1979 w Kielcach) – polski tancerz, choreograf i nauczyciel tańca w technikach: jazz, modern jazz, afro jazz, taniec współczesny, funky jazz i broadway jazz; także prezenter telewizyjny, aktor, aktywista społeczny i celebryta. Współpracował z teatrami w Polsce, Francji, Belgii i Szwajcarii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kielcach[2][3]. Jego rodzina ze strony matki, Anny[4], była pochodzenia żydowskiego[5][6]. Jego starszy o cztery lata brat Sebastian został właścicielem kieleckiego Pośrednictwa Finansowego, Semper Fit Strefa Zdrowia i Urody[7]. Kiedy miał półtora roku, w wyniku przyjęcia zbyt dużej dawki szczepionki chłopiec miał nigdy nie stanąć na nogi, jednak zwyciężył w walce z chorobą[8].

Mając 15 lat, ujawnił matce, że jest gejem[9][10]. Publicznie ujawnił się 11 października 2007 na łamach „Super Expressu”.

W wieku 16 lat jego pasją stał się taniec[8]. W 1998 ukończył kieleckie III Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida, gdzie uczęszczał do klasy o profilu humanistyczno-teatralnym[9]. Pracował jako kelner w knajpie, był barmanem, rozdawał ulotki dla ludzi otyłych w Kieleckim Klubie Kwadransowych Grubasów i prowadził zajęcia fitness[9]. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W dorosłym życiu związał się z Gminą Wyznaniową Żydowską w Warszawie[11].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Piróg (2009)

Jako samouk uczył się tańca z kaset VHS z koleżanką, która była tancerką tańca towarzyskiego[9]. W wieku 19 lat zaczął tańczyć w grupie działającej przy Kieleckim Teatrze Tańca, a po kilku miesiącach dostał propozycję, żeby przejść do grupy adeptów teatru, w której ćwiczyło się układy do repertuaru[9].

15 listopada 1998 po raz pierwszy jako tancerz trafił na scenę w roli narkomana w spektaklu baletowym Być albo brać w reżyserii Piotra Galińskiego. W 2000 zagrał w widowisku-pieśni Negro spirituals Dla Ciebie, Panie. W latach 2001–2002 pracował jako choreograf i tancerz w programie TVN Droga do gwiazd[9]. Występował m.in. w musicalach Chicago (2002) w Teatrze Komedia i Koty (2004) w Teatrze Muzycznym Roma, a podczas realizacji przedstawienia Neila LaBute’a Gruba świnia (2007) w Teatrze Powszechnym był odpowiedzialny za ruch sceniczny.

W 2006 uczył układów choreograficznych w programie MTV Polska W rytmie MTV. Ogólnopolską popularność przyniosło mu jurorowanie w programie rozrywkowym TVN You Can Dance – Po prostu tańcz (2007–2012, 2015–2016). W 2007 wystąpił w teledysku do piosenki zespołu IRATrochę wolniej”. W 2008 współprowadził program Twój prywatny instruktor tańca dla TVN Style. Był instruktorem w Autorskiej Szkole Musicalowej Macieja Pawłowskiego w Olsztynie.

W 2009 pojawił się gościnnie w filmie Zamiana i serialu Niania. Od 2010 współprowadzi program TVN Top Model. W 2011 współtworzył dwuletni projekt taneczny Horn Dance Company. W 2014 zagrał w filmie Wkręceni 2. W 2016 wystąpił gościnnie w serialu Druga szansa, a w latach 2016–2017 grał postać Zibiego Dola w serialu Wmiksowani.pl.

Piróg (2016)

Od 2017 występuje z warszawskim Teatrem „Fabryka Marzeń”; grał postać policjanta Michała Tomasiaka, asystenta inspektora policji (Krzysztof Ibisz) w interaktywnej komedii kryminalnej niemieckiego dramaturga i poety Paula Pörtnera Szalone nożyczki (od 2017)[12], rolę kreatywnego sąsiada Tristana w farsie Chcesz się bawić? Zadzwoń! (2018)[13] i Marka w sztuce Marca Camolettiego Pomoc domowa (2019) w przekładzie Bartosza Wierzbięty i reż. Rafała Sisickiego[14].

W 2017 był narratorem w programie Comedy Central Drunk History – Pół litra historii oraz uczestniczył w drugiej edycji reality show Azja Express[15]. 16 kwietnia 2019 ukazała się jego autobiografia Chcę żyć[8], we wrześniu zaangażował się w akcję „Głosuję na miłość”, zachęcającą do oddania głosu w wyborach parlamentarnych na partie polityczne wspierające środowisko LGBT[16], w październiku prowadził sześcioodcinkowy program internetowy Onet.pl Zielone gwiazdy, a w grudniu wziął udział w kampanii społecznej „Nie wstydź się” i sesji zdjęciowej do kalendarza magazynu „Replika[17][18]. Był na okładkach magazynów takich jak „e!stilo” (w sierpniu 2010), „Viva!” (w grudniu 2010, w kwietniu 2014), „Mój pies” (we wrześniu 2011), „Vege” (w lutym 2012), „Gala” (w lipcu 2012)[19] i „Wprost” (w kwietniu 2014). Wziął udział w reklamie H&M (2019)[20] i kampanii reklamowej Żywca Zdrój (2020)[21].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2009: Zamiana jako Joni
  • 2009: Niania – obsada aktorska (w odc. 121. wystąpił w roli samego siebie)
  • 2014: Wkręceni 2 jako juror
  • 2016: Druga szansa w roli samego siebie
  • 2016–2017: Wmiksowani.pl jako Zibi Dól

Role teatralne[edytuj | edytuj kod]

Rok premiery Tytuł Autor Reżyser Rola Teatr
1998 Być albo brać spektakl baletowy/ruchowy Piotr Galiński narkoman Kielecki Teatr Tańca
2000 Błękitna rapsodia George Gershwin Elżbieta Szlufik
Dla Ciebie Panie pieśni Negro spirituals
2002 Chicago John Kander Krzysztof Jasiński lekarz Teatr Komedia w Warszawie
2004 Koty Andrew Lloyd Webber Wojciech Kępczyński Klaps, Raptus Zuch Teatr Muzyczny „Roma”
2005 Razem możemy więcej Krzysztof Adamski przedstawienie impresaryjne
2006 Madryt 03 spektakl baletowy/ruchowy Dariusz Lewandowski Kompania Primavera Warszawa
2007 Gruba świnia Neil LaBute Krzysztof Rekowski ruch sceniczny Teatr Powszechny w Warszawie
Po godzinach spektakl baletowy/ruchowy zespół Teatr Tańca Zawirowania
2008 Poczekalnia Dariusz Lewandowski Kompania Primavera Warszawa
2017 Szalone nożyczki Paul Pörtner Jakub Ehrlich policjant Michał Tomasiak, asystent inspektora policji Teatr Fabryka Marzeń/Teatr Palladium Warszawa
2018 Chcesz się bawić? Zadzwoń! I. D. Clark, M. Kash Radosław Dunaszewski Tristan, sąsiad
2019 Pomoc domowa Marc Camoletti Rafał Sisicki Marek

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Piróg Michał Paweł (pol.). Krajowa Rada Sądownictwa. [dostęp 2021-05-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)].
  2. Michał Piróg Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2019-04-06].
  3. Personalidade: Michał Piróg (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-04-06].
  4. Mama Piróga marzy o kochanku dla syna (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2019-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-04)].
  5. Wywiad z Michałem Pirógiem „Synek Madonny” (pol.). innastrona.pl. [dostęp 2014-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-03)].
  6. Bogna Skarul: Michał Piróg: Z celebryctwa trochę się śmieję (pol.). „Nasze Miasto Szczecin”, 19 maja 2014. [dostęp 2021-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-03)].
  7. Profil: Sebastian Piróg - Kielce (pol.). BiznesFinder.pl. [dostęp 2021-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-03)].
  8. a b c „Chcę żyć” – autobiografia Michała Piróga (Będzie wydawniczy HIT?) (pol.). papilot.pl. [dostęp 2019-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-22)].
  9. a b c d e f Michał Piróg: robię swoje (pol.). Onet.pl. [dostęp 2017-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  10. Rzekomy chłopak Edyty Herbuś jest gejem (pol.). Onet.pl. [dostęp 2007-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-02)].
  11. Michał Piróg postanowił zostać Żydem (pol.). Dziennik.pl. [dostęp 2009-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-05)].
  12. Dominika Gwit, Krzysztof Ibisz i Michał Piróg w sztuce "Szalone nożyczki" (pol.). Onet.pl, 2017-12-06. [dostęp 2018-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  13. Spektakl Chcesz się bawić? Zadzwoń w Lublinie (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2019-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  14. Na kłopoty... Nadia (pol.). portalik24.pl. [dostęp 2019-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-22)].
  15. Poznajcie uczestników drugiej edycji „Azja Express” (pol.). TVN, 2017-03-21. [dostęp 2017-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-12)].
  16. 'Głosuję na miłość' - Piróg, Szczygielski, Szpura i Grabarczyk w akcji Kampanii Przeciw Homofobii (pol.). Wirtualne Media. [dostęp 2019-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-18)].
  17. Oskar Netkowski (2019-12-06): Michał Piróg pozował nago! Trudno oderwać wzrok. „Czas się wyzwolić” (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-08)].
  18. Oskar Netkowski (2019-12-06): Bohaterowie kalendarza 2020 (styczeń-czerwiec) (pol.). „Replika”. [dostęp 2019-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-08)].
  19. Michał Piróg Magazines (ang.). FamousFix. [dostęp 2021-05-03].
  20. Karolina Chibowska: Piróg reklamuje firmę kojarzoną z niewolnictwem. Internauci oburzeni. Skomentowała też Kinga Rusin (pol.). Plejada.pl, 30 marca 2019. [dostęp 2021-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-03)].
  21. BG: Michał Piróg w kampanii Żywca Zdrój o systemie depozytowym (pol.). „Wirtualnemedia.pl”, 2020-11-18. [dostęp 2021-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-03)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]