Michał Piróg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Piróg
Ilustracja
Michał Piróg (2017)
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1979
Kielce
Zawód tancerz, choreograf, prezenter telewizyjny, aktor
Lata aktywności od 1998

Michał Piróg (ur. 28 maja 1979 w Kielcach) – polski tancerz, choreograf, prezenter telewizyjny, aktor, celebryta i aktywista społeczny.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kielcach[1][2]. Ma o cztery lata starszego brata Sebastiana. Jego rodzina ze strony matki, Anny[3], ma korzenie żydowskie[4]. Kiedy miał półtora roku w wyniku zbyt dużej dawki szczepionki chłopiec miał nigdy nie stanąć na nogi, jednak zwyciężył w walce z chorobą[5].

Mając 15 lat, ujawnił matce, że jest gejem[6][7]. W wieku 16 lat jego pasją stał się taniec[5]. W 1998 ukończył kieleckie III Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida, gdzie uczęszczał do klasy o profilu humanistyczno-teatralnym[6]. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W dorosłym życiu związał się z Gminą Wyznaniową Żydowską w Warszawie[8]. Pracował jako kelner w knajpie, był barmanem, rozdawał ulotki dla ludzi otyłych w Kieleckim Klubie Kwadransowych Grubasów i prowadził zajęcia fitness[6].

Kariera taneczna[edytuj | edytuj kod]

Piróg (2009)

Jako samouk uczył się tańca z kaset VHS z koleżanką, która była tancerką tańca towarzyskiego[6]. W wieku 19 lat zaczął tańczyć w grupie działającej przy Kieleckim Teatrze Tańca, a po kilku miesiącach dostał propozycję, żeby przejść do grupy adeptów teatru, w której ćwiczyło się układy do repertuaru[6]. 15 listopada 1998 po raz pierwszy jako tancerz trafił na scenę w roli narkomana w spektaklu baletowym Być albo brać w reżyserii Piotra Galińskiego. W 2000 zagrał w widowisku – pieśni Negro spirituals Dla Ciebie, Panie. Doświadczenie zdobywał w produkcjach telewizyjnych i teatralnych, m.in. w musicalu Chicago (2002) w Teatrze Komedia w Warszawie i musicalu Andrew Lloyda Webbera Koty (2004) w warszawskim Teatrze Muzycznym Roma. Podczas realizacji przedstawienia Neila LaBute'a Gruba świnia (w lutym 2007) w Teatrze Powszechnym w Warszawie był odpowiedzialny za ruch sceniczny.

Pracował jako współchoreograf i tancerz w programie TVN Droga do gwiazd[6]. W 2006 uczył układów choreograficznych w programie MTV Polska W rytmie MTV.

Jest instruktorem w Autorskiej Szkole Musicalowej Macieja Pawłowskiego w Olsztynie oraz nauczycielem na wielu warsztatach tanecznych i aktorskich organizowanych przez sceny teatrów muzycznych, teatrów tańca oraz szkół musicalowych. Jako tancerz pracuje w technikach: jazz, modern jazz, afro jazz, taniec współczesny, funky jazz i broadway jazz. Współpracował z teatrami w Polsce, Francji, Belgii i Szwajcarii. Współtworzył dwuletni projekt taneczny Horn Dance Company.

Był jurorem dziewięciu edycji programu rozrywkowego TVN You Can Dance – Po prostu tańcz (2007–2012, 2015–2016).

Kariera aktorska[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił w teledysku do piosenki zespołu IRATrochę wolniej” (2007) oraz gościnnie w filmach Zamiana (2009) i Wkręceni 2 (2014), a także w serialach Niania (2009), Druga szansa (2016) i Wmiksowani.pl (2016–2017).

Od 2017 występuje z warszawskim Teatrem „Fabryka Marzeń”. Zagrał postać policjanta Michała Tomasiaka, asystenta inspektora policji (Krzysztof Ibisz) w interaktywnej komedii kryminalnej niemieckiego dramaturga i poety Paula Pörtnera Szalone nożyczki (2017)[9], rolę kreatywnego sąsiada Tristana w farsie Chcesz się bawić? Zadzwoń! (2018)[10] i Marka w sztuce Marca Camolettiego Pomoc domowa (2019) w przekładzie Bartosza Wierzbięty i reż. Rafała Sisickiego[11].

Pozostałe przedsięwzięcia[edytuj | edytuj kod]

Piróg (2016)

Był współprowadzącym programy: W rytmie MTV (2006), Twój prywatny instruktor tańca (2008) i Top Model (od 2010), Onet.pl Zielone gwiazdy (2019) i narratorem w programie Comedy Central Drunk History – Pół litra historii. Uczestniczył w drugiej edycji reality show Azja Express[12].

16 kwietnia 2019 ukazała się jego autobiografia Chcę żyć[5].

We wrześniu 2019 zaangażował się w akcję „Głosuję na miłość”, zachęcającą do oddania głosu w wyborach parlamentarnych na partie polityczne wspierające środowisko LGBT[13]. W grudniu 2019 wziął udział w kampanii społecznej „Nie wstydź się” i sesji zdjęciowej do kalendarza magazynu „Replika[14][15].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2009: Zamiana jako Joni
  • 2009: Niania – obsada aktorska (w odc. 121. wystąpił w roli samego siebie)
  • 2014: Wkręceni 2 jako juror
  • 2016: Druga szansa w roli samego siebie
  • 2016-2017: Wmiksowani.pl jako Zibi Dól

Role teatralne[edytuj | edytuj kod]

Rok premiery Tytuł Autor Reżyser Rola Teatr
1998 Być albo brać spektakl baletowy/ruchowy Piotr Galiński narkoman Kielecki Teatr Tańca
2000 Błękitna rapsodia George Gershwin Elżbieta Szlufik
Dla Ciebie Panie pieśni Negro spirituals
2002 Chicago John Kander Krzysztof Jasiński lekarz Teatr Komedia w Warszawie
2004 Koty Andrew Lloyd Webber Wojciech Kępczyński Klaps, Raptus Zuch Teatr Muzyczny „Roma”
2005 Razem możemy więcej Krzysztof Adamski przedstawienie impresaryjne
2006 Madryt 03 spektakl baletowy/ruchowy Dariusz Lewandowski Kompania Primavera Warszawa
2007 Gruba świnia Neil LaBute Krzysztof Rekowski ruch sceniczny Teatr Powszechny w Warszawie
Po godzinach spektakl baletowy/ruchowy zespół Teatr Tańca Zawirowania
2008 Poczekalnia Dariusz Lewandowski Kompania Primavera Warszawa
2017 Szalone nożyczki Paul Pörtner Jakub Ehrlich policjant Michał Tomasiak, asystent inspektora policji Teatr Fabryka Marzeń/Teatr Palladium Warszawa
2018 Chcesz się bawić? Zadzwoń! I. D. Clark, M. Kash Radosław Dunaszewski Tristan, sąsiad
2019 Pomoc domowa Marc Camoletti Rafał Sisicki Marek

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Piróg Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2019-04-06].
  2. Personalidade: Michał Piróg (Polônia) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-04-06].
  3. Mama Piróga marzy o kochanku dla syna (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2019-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-04)].
  4. Wywiad z Michałem Pirógiem "Synek Madonny" (pol.). innastrona.pl. [dostęp 2014-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  5. a b c „Chcę żyć” – autobiografia Michała Piróga (Będzie wydawniczy HIT?) (pol.). papilot.pl. [dostęp 2019-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-22)].
  6. a b c d e f Michał Piróg: robię swoje (pol.). Onet.pl. [dostęp 2017-09-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  7. Rzekomy chłopak Edyty Herbuś jest gejem (pol.). Onet.pl. [dostęp 2007-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-02)].
  8. Michał Piróg postanowił zostać Żydem (pol.). Dziennik.pl. [dostęp 2009-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-04)].
  9. Dominika Gwit, Krzysztof Ibisz i Michał Piróg w sztuce "Szalone nożyczki" (pol.). Onet.pl, 2017-12-06. [dostęp 2018-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  10. Spektakl Chcesz się bawić? Zadzwoń w Lublinie (pol.). Fakt.pl. [dostęp 2019-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  11. Na kłopoty... Nadia (pol.). portalik24.pl. [dostęp 2019-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-22)].
  12. Poznajcie uczestników drugiej edycji „Azja Express” (pol.). TVN, 2017-03-21. [dostęp 2017-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-06)].
  13. 'Głosuję na miłość' - Piróg, Szczygielski, Szpura i Grabarczyk w akcji Kampanii Przeciw Homofobii (pol.). Wirtualne Media. [dostęp 2019-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-18)].
  14. Oskar Netkowski (2019-12-06): Michał Piróg pozował nago! Trudno oderwać wzrok. „Czas się wyzwolić” (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2019-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-08)].
  15. Oskar Netkowski (2019-12-06): Bohaterowie kalendarza 2020 (styczeń-czerwiec) (pol.). „Replika”. [dostęp 2019-12-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-08)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]