Michaił Siemiczastny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michaił Siemiczastny
Imię i nazwisko Michaił Wasiljewicz Siemiczastny
Data i miejsce
urodzenia
22 listopada?/5 grudnia 1910
st.Perłowska, gub.moskiewska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce
śmierci
30 sierpnia 1978
Moskwa, Rosyjska FSRR
Pozycja obrońca/pomocnik/napastnik
Wzrost 174 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera juniorska
1928–1931 CSKA Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1932—1935
1936—1950
CSKA Moskwa
Dinamo Moskwa

210 (52)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1951—1953 Dinamo Moskwa

Michaił Wasiljewicz Siemiczastny, ros. Михаил Васильевич Семичастный (ur. 22 listopada?/5 grudnia 1910 na stacji Perłowska, w guberni moskiewskiej, Imperium Rosyjskie, zm. 30 sierpnia 1978 w Moskwie, Rosyjska FSRR, ZSRR) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika lub napastnika, sportowiec, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek zespołu stacji Perłowska (1924-1925), później grał w klubach Północnej Kolei (1926-27). W 1928 rozpoczął karierę piłkarską w CDKA Moskwa, a w 1932 debiutował w składzie pierwszej drużyny CDKA. W 1936 roku przeniósł się do Dinama Moskwa, w którym osiągnął największe sukcesy, stając się rekordzistą klubu (wraz z Lwem Jaszynym) w ilości zdobytych mistrzostw ZSRR. Świetnie grał głową. Był długoletnim kapitanem Dinama. Zaczynał grać na prawym skrzydle ataku, następnie przeniesiony do obrony, gdzie również wykazał się z najlepszej strony. W 1950 zakończył swoją karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Uczestniczył w 1937 w meczach międzynarodowych z reprezentacją Kraju Basków, a w drugim meczu strzelił gola. Brał udział w legendarnej podróży rosyjskich piłkarzy po Wielkiej Brytanii.

Kariera sportowca[edytuj]

Oprócz piłki nożnej Siemiczastny uprawiał inne sporty. W reprezentacji Moskwy był mistrzem ZSRR w koszykówce (1935). Wielokrotny mistrz ZSRR w piłce ręcznej. Również grał w siatkówkę, był narciarzem i lekkoatletą.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę szkoleniowca. Wcześniej w 1940 roku ukończył szkołę trenerów przy GCOLIFK w Moskwie. W latach 1952-1953 (do sierpnia) prowadził Dinamo Moskwa. Później pracował jako funkcjonariusz sportowy, zajmując następujące stanowiska kierownicze: Sekretarz wykonawczy i Wiceprezes Moskiewskiej Rady Miejskiej "Dynamo" (1954-1965), starszy trener Wydziału Piłki Nożnej i Hokeja Rady Centralnej "Dynamo" (1966-1978), członek Prezydium Federacji Piłki Nożnej ZSRR (1959-1978) , Zastępca Prezesa Zarządu Trenerskiego Federacji Piłki Nożnej ZSRR (1965-1978)[1]. Zmarł 30 sierpnia 1978 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Wagańkowskim[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

  • mistrz ZSRR: 1936 (w), 1937, 1940, 1945, 1949
  • wicemistrz ZSRR: 1936 (j), 1946, 1947, 1948
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1937
  • finalista Pucharu ZSRR: 1945, 1949

Sukcesy trenerskie[edytuj]

  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1952

Sukcesy indywidualne[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]