Michaił Siemiczastny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michaił Siemiczastny
Pełne imię i nazwisko Michaił Wasiljewicz Siemiczastny
Data i miejsce urodzenia 22 listopada?/5 grudnia 1910
st.Perłowska, gub.moskiewska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 30 sierpnia 1978
Moskwa
Wzrost 174 cm
Pozycja obrońca/pomocnik/napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1928–1931 CSKA Moskwa
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1932—1935 CSKA Moskwa
1936—1950 Dinamo Moskwa 210 (52)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1951—1953 Dinamo Moskwa

Michaił Wasiljewicz Siemiczastny, ros. Михаил Васильевич Семичастный (ur. 22 listopada?/5 grudnia 1910 na stacji Perłowska, w guberni moskiewskiej, Imperium Rosyjskie, zm. 30 sierpnia 1978 w Moskwie, Rosyjska FSRR, ZSRR) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika lub napastnika, sportowiec, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek zespołu stacji Perłowska (1924-1925), później grał w klubach Północnej Kolei (1926-27). W 1928 rozpoczął karierę piłkarską w CDKA Moskwa, a w 1932 debiutował w składzie pierwszej drużyny CDKA. W 1936 roku przeniósł się do Dinama Moskwa, w którym osiągnął największe sukcesy, stając się rekordzistą klubu (wraz z Lwem Jaszynym) w ilości zdobytych mistrzostw ZSRR. Świetnie grał głową. Był długoletnim kapitanem Dinama. Zaczynał grać na prawym skrzydle ataku, następnie przeniesiony do obrony, gdzie również wykazał się z najlepszej strony. W 1950 zakończył swoją karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Uczestniczył w 1937 w meczach międzynarodowych z reprezentacją Kraju Basków, a w drugim meczu strzelił gola. Brał udział w legendarnej podróży rosyjskich piłkarzy po Wielkiej Brytanii.

Kariera sportowca[edytuj | edytuj kod]

Oprócz piłki nożnej Siemiczastny uprawiał inne sporty. W reprezentacji Moskwy był mistrzem ZSRR w koszykówce (1935). Wielokrotny mistrz ZSRR w piłce ręcznej. Również grał w siatkówkę, był narciarzem i lekkoatletą.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę szkoleniowca. Wcześniej w 1940 roku ukończył szkołę trenerów przy GCOLIFK w Moskwie. W latach 1952-1953 (do sierpnia) prowadził Dinamo Moskwa. Później pracował jako funkcjonariusz sportowy, zajmując następujące stanowiska kierownicze: Sekretarz wykonawczy i Wiceprezes Moskiewskiej Rady Miejskiej "Dynamo" (1954-1965), starszy trener Wydziału Piłki Nożnej i Hokeja Rady Centralnej "Dynamo" (1966-1978), członek Prezydium Federacji Piłki Nożnej ZSRR (1959-1978) , Zastępca Prezesa Zarządu Trenerskiego Federacji Piłki Nożnej ZSRR (1965-1978)[1]. Zmarł 30 sierpnia 1978 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Wagańkowskim[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1936 (w), 1937, 1940, 1945, 1949
  • wicemistrz ZSRR: 1936 (j), 1946, 1947, 1948
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1937
  • finalista Pucharu ZSRR: 1945, 1949

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1952

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]