Mieczysław Bień (generał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Bień
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1924
Wygoda
Data i miejsce śmierci 4 lutego 2008
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1943-1986
Siły zbrojne Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Stanowiska komendant Akademii Sztabu Generalnego WP, zastępca szefa Zespołu Naukowego Sztabu Generalnego WP
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej
Grób generała Mieczysława Bienia na Wojskowych Powązkach

Mieczysław Bień (ur. 27 maja 1924 w Wygodzie koło Janowa Podlaskiego, zm. 4 lutego 2008 w Warszawie) – profesor, doktor, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Podczas wojny w ZSRR, od 1943 w 2 Dywizji Piechoty. Uczestnik bitwy pod Lenino, brał udział w walkach o Wał Pomorski i zdobyciu Berlina. W 1947 był szefem wydziału w sztabie 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty. W latach 1948–1950 był słuchaczem Wyższej Akademii Wojskowej im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. Należał do pierwszej grupy oficerów Wojska Polskiego skierowanych na studia w tzw. "Woroszyłowce". Studiował razem z Zygmuntem Huszczą, Stanisławem Okęckim i Czesławem Waryszakiem.

Po powrocie do kraju objął stanowisko wykładowcy w Akademii Sztabu Generalnego WP. W październiku 1955 został zastępcą komendanta ASG do spraw naukowych, a w listopadzie 1956 wyznaczony został na stanowisko komendanta ASG. W lipcu tego samego roku awansowany został na generała brygady. Miał wówczas 32 lata i był najmłodszym generałem w Wojsku Polskim.

W następnych latach był m.in. szefem sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego (1964–1965) oraz zastępcą szefa Zarządu XI Naukowego SG WP, głównym specjalistą Sztabu Generalnego WP. Od 1986 w stanie spoczynku. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Henryk P. Kosk, Generalicja Polska, tom I i II (suplement), wyd. Oficyna wydawnicza Ajaks Pruszków 1998, 2001
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 153–154 (z fotografią; tu data śmierci: 4 lutego 2008)